
ความแตกต่าง (จบ)
ครั้งที่แล้วดิฉันได้แนะนำคุณลักษณะของสไตล์การเรียนรู้ที่แตกต่างกันสี่สไตล์ คือ ผู้เรียนนักแข่ง ผู้เรียนนักแสดง ผู้เรียนนักฟัง และผู้เรียนนักคิดวิเคราะห์ คราวนี้เพื่อให้รับมือกับการเรียนรู้ของบุคลากรแต่ละสไตล์อย่างเหมาะสม เรามาดูข้อดีและข้อควรระวังของแต่ละสไตล์ เพื่อการเตรียมการล่วงหน้านะคะ
ครั้งที่แล้วดิฉันได้แนะนำคุณลักษณะของสไตล์การเรียนรู้ที่แตกต่างกันสี่สไตล์ คือ ผู้เรียนนักแข่ง ผู้เรียนนักแสดง ผู้เรียนนักฟัง และผู้เรียนนักคิดวิเคราะห์ คราวนี้เพื่อให้รับมือกับการเรียนรู้ของบุคลากรแต่ละสไตล์อย่างเหมาะสม เรามาดูข้อดีและข้อควรระวังของแต่ละสไตล์ เพื่อการเตรียมการล่วงหน้านะคะ
แบบที่หนึ่ง ผู้เรียนนักแข่ง : ข้อดีของผู้เรียนกลุ่มนี้ คือ หากเขาเห็นประโยชน์ในการนำไปใช้ได้จริงอย่างรวดเร็ว เขาจะรับผิดชอบการเรียนรู้ของตนเอง เรียนรู้ลำพังได้ โดยไม่ต้องพึ่งพาผู้สอนมากนัก
ข้อควรระวัง คือ ด้วยความเร่งรัด อาจทำให้พวกเขาพลาดโอกาสในการสะท้อนสิ่งใหม่ๆ อย่างลึกซึ้งเพียงพอ บางครั้งพวกเขาวิจารณ์ผู้อื่นตรงไปตรงมาระหว่างการเรียนรู้โดยไม่แยแสถึงความรู้สึกของผู้ร่วมเรียน การเอาจริงเอาจังในการแข่งขันอาจทำให้ตนเองและผู้ร่วมเรียนรู้คนอื่นๆ เครียดโดยไม่จำเป็น
แบบที่สอง ผู้เรียนนักแสดง : ข้อดีของผู้เรียนกลุ่มนี้ คือ เขาจะช่วยสร้างความสนุกสนานและเพิ่มปฏิสัมพันธ์ในกลุ่มเรียนรู้ได้ดี เป็นกลุ่มที่เรียนรู้เรื่องใหม่ๆ ได้เร็ว และมีแนวคิดสร้างสรรค์ในการเชื่อมโยงความรู้ต่างๆ เข้าด้วยกัน ไม่กลัวหรือเหนียมอายที่จะแสดงออก ไม่กลัวว่าจะทำผิดหรือถูก และมองเรื่องใหม่ๆ ในเชิงบวก
ข้อควรระวัง คือ สมาธิสั้น หากเป็นการเรียนรู้ที่มีระบบระเบียบบังคับมากๆ และไม่ให้โอกาสในการมีส่วนร่วม จะเบื่อและหันสมาธิไปด้านอื่นๆ หรือเมื่อเป็นการเรียนรู้ที่ต้องเรียนผู้เดียว ไม่มีปฏิสัมพันธ์กับผู้คน ก็จะจดจ่อได้ไม่นาน เก็บรายละเอียดไม่ครบ การให้บุคลากรกลุ่มนี้เรียนรู้ตามลำพังจึงได้ผลน้อย
แบบที่สาม ผู้เรียนนักฟัง : ข้อดีของผู้เรียนกลุ่มนี้ คือ ช่วยเหลือกันและกันในการเรียนรู้ ยินดีปฏิบัติตามที่บอก มีความเกรงใจผู้ร่วมเรียนผู้อื่น ถ้าเป็นเรื่องที่ตนรู้ดี ก็จะให้คำปรึกษาผู้อื่นอย่างใจเย็น ไม่กดดัน
ข้อควรระวัง คือ กลุ่มนี้จะไม่แสดงความคิดเห็นหรือให้คำตอบถ้ายังไม่มั่นใจ ใช้เวลาพอสมควรในการกระตุ้น ในการแสดงความคิดเห็นเกี่ยวกับเรื่องใหม่ๆ พวกเขามักอ้างอิงจากความคิดเห็นที่ผู้อื่นกล่าวออกมา และหากกลุ่มนี้เรียนรู้ลำพังด้วยตนเอง อาจมีความคืบหน้าน้อย เพราะจะไม่มีใครกระตุ้น หรือไม่กล้าที่จะคิดด้วยตนเองสักเท่าไหร่
แบบที่สี่ ผู้เรียนนักคิดวิเคราะห์ : ข้อดีของผู้เรียนกลุ่มนี้ คือพวกเขามักจัดเรียงองค์ความรู้ได้เองอย่างเป็นระบบ เรียนรู้ตามลำพังได้ เพราะพวกเขาไม่ต้องการปฏิสัมพันธ์อะไรมากนัก เป็นผู้ปฏิบัติตามกฎระเบียบการเรียนรู้ได้ดี หากให้ข้อมูลครบถ้วน ให้เวลาทำความเข้าใจ และให้เขาทราบว่าเหตุผลที่ดีคืออะไร
ข้อควรระวัง คือ อาจติดอยู่ที่รายละเอียดปลีกย่อยมากไป จนลืมหัวใจสำคัญของการเรียนรู้นั้นๆ มีแนวโน้มในการวิเคราะห์ วิพากษ์วิจารณ์อยู่ในใจ วิเคราะห์ลึกไปจนถึงด้านลบของเรื่องใหม่ๆ จนลืมด้านดีไป ถ้าเป็นการเรียนรู้ที่ให้เขาค้นหาคำตอบเองโดยการลองผิดลองถูก จะทำให้เขาหงุดหงิด เพราะไม่ชอบทำผิด
เมื่อทราบเช่นนี้แล้ว ลองวิเคราะห์บุคลากรของท่านดูนะคะการเตรียมการและออกแบบการเรียนรู้อย่างเหมาะสมให้กับบุคลากรที่มาจากวัฒนธรรมที่ต่างกัน จะไม่ใช่เรื่องยากอีกต่อไป







