ไฟแนนซ์ทูเดย์

“การจะก้าวเดินไปข้างหน้าอันยาวไกล ต้องรู้จักเหลียวหลังบ้าง ก็จะมองเห็นหนทางของการกระทำ”

...เสียงดังอื้ออึงกันไปทั้งกระทรวงการคลังและบริษัท ไทยออยล์

เมื่อพนักงานระดับกลางและผู้บริหารระดับต้นที่มีจิตสำนึกในเรื่องการทุจริตคอร์รัปชัน รวมพลังกันจัดตั้งชมรมต่อต้านทุจริต

ซึ่งมีจุดเริ่มต้นจากการประมูลคอมพิวเตอร์ควบคุมระบบการกลั่น 1,600 ล้านบาทอันฉาวโฉ่

ถือเป็นจุดเริ่มต้นที่ผู้บริหารและคณะกรรมการบริษัท ไทยออยล์ ที่มี ณอคุณ สิทธิพงศ์ ปลัดกระทรวงพลังงาน เป็นประธานคณะกรรมการ และ สุรงค์ บูลกุล เป็นประธานเจ้าหน้าที่บริหาร เรื่องนี้ถือเป็นหินรองทองที่รัฐวิสาหกิจทุกแห่งควรเอาเป็นเยี่ยงอย่าง

ขณะเดียวกัน คณะกรรมการคงต้องพิจารณาล้มการประมูลคอมพิวเตอร์อันฉาวโฉ่ได้แล้ว เพื่อเริ่มต้นนับหนึ่งใหม่

อย่าให้ต้องอายพนักงานผู้มีจิตสำนึก มากกว่าคณะกรรมการที่มีหน้าที่กำกับดูแลรัฐวิสาหกิจ และป้องกันการทุจริตคอร์รัปชันทางนโยบายและการปฏิบัติงานโดยตรง

...ป้องปากซุบซิบกันทั้งทำเนียบรัฐบาลว่ากระบวนการทำงานของคณะกรรมการบริหารจัดการน้ำและอุทกภัย (กบอ.) ที่มี ปลอดประสพ สุรัสวดี รมว.วิทยา ศาสตร์และเทคโนโลยี ว่า ผู้มีอำนาจที่แท้จริงมิใช่ “เสี่ย บ.” กับ “เจ๊ ด.” หรือแม้แต่ตัวนายปลอดประสพเอง หากแต่เป็น “ซือเจ๊หน้ามน” ผู้อยู่เบื้องหลังรัฐมนตรีว่าการกระทรวงวิทยาศาสตร์ฯ ซึ่งอำนาจขนาดรัฐมนตรีว่าการยังต้องยอมฟัง

...เรื่องราวของผู้หญิงผู้อยู่หลังม่านกระบวนการของอำนาจ มิได้จำกัดวงอยู่เพียงแค่ กบอ.เท่านั้น หากแต่ที่กระทรวงการคลังก็ยังมี เจ๊ น. คอยค้ำคอข้าราชการและนักการเมืองอยู่อีกที ทำดีเท่าตัว ทำไม่ดีมีสิทธิโดนตวาด แต่มิใช่เป็นว้ากเฟ้ย

...เรื่องนี้ทำเอาข้าราชการและฝ่ายการเมืองในกระทรวงริมคลองประปาต้องผวา และระย่นระย่อกับฝีปากและอำนาจทางสายตาที่ “เจ๊ น.” ส่งผ่าน