ยกฟ้องหลานกลม บางกรวย

พิพากษายกฟ้อง “ หลานชาย กลม บางกรวย ” หลุดคดีฆ่า –พยายามฆ่า เหตุยิง 2 หนุ่มกลาง ถนนรัชดา ฯ พยานหลักฐานโจทก์ยังฟังไม่ได้ ศาลยกประโยชน์ความสงสัยตามกฎหมาย

ที่ห้องพิจารณา 910 ศาลอาญา ถ.รัชดาภิเษก วันที่ 27 พ.ค.54 เวลา 10.00 น. ศาลอ่านคำพิพากษาคดีหมายเลขดำที่ อ.4319 /2552 ที่พนักงานอัยการฝ่ายคดีอาญา 3 เป็นโจทก์ ยื่นฟ้องนายณัฐพร หรือ โอ๋ อุ่นแพทย์ อายุ 28 ปี หลานชายของนายณรงค์ อุ่นแพทย์ หรือ กลม บางกรวย ผู้กว้างขวางย่านนนทบุรี เป็นจำเลย ในความผิดฐานฆ่า ,  พยายามฆ่าผู้อื่น และ พ.ร.บ.อาวุธปืน เครื่องกระสุนปืน วัตถุระเบิด ดอกไม้เพลิงและสิ่งเทียมอาวุธปืน พ.ศ.2490 และประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 288, 371, 376

โดยคดีนี้อัยการยื่นฟ้อง 24 พ.ย.52 ระบุพฤติการณ์สรุปว่า เมื่อวันที่ 17 พ.ค.52 เวลากลางคืน จำเลยมีอาวุธปืนไม่ทราบชนิดและขนาดที่แน่ชัด  ไม่มีเครื่องหมายทะเบียนประจำอาวุธปืนของเจ้าพนักงานประทับไว้ จำนวน 1 กระบอก และเครื่องกระสุนปืนไม่ทราบชนิดและขนาดที่แน่ชัด จำนวนไม่น้อยกว่า 4 นัดไว้ในความครอบครองของจำเลยโดยไม่ได้รับใบอนุญาต และจำเลยพกอาวุธปืนติดตัวไปบริเวณ ถ.รัชดาภิเษก แขวงดินแดง เขตดินแดง ซึ่งเป็นทางสาธารณะโดยไม่มีเหตุอันสมควร

และจำเลยได้ใช้อาวุธปืนยิงใส่นายชอบ  เปรมโยธิน อายุ 27 ปี ( ขณะเกิดเหตุ) หลายนัดที่บริเวณหน้าอกทะลุผ่านหัวใจ และตับ จนได้รับบาดเจ็บและถึงแก่ความตาย ขณะที่นายโกวิท คำนาค อายุ 23 ปี ( ขณะเกิดเหตุ) ผู้เสียหายอีกคน จำเลยได้ยิงประทุษร้ายจนได้รับบาดเจ็บอันเป็นอันตรายแก่กาย ซึ่งการกระทำที่จำเลยใช้อาวุธปืนยิงดังกล่าว เป็นการยิงปืนซึ่งใช้ดินระเบิดโดยใช่เหตุใน ถ.รัชดาภิเษก แขวงดินแดง เขตดินแดง ที่เป็นทางในเมือง หมู่บ้าน ที่ชุมนุมชน โดยฝ่าฝืนต่อกฎหมาย เหตุเกิดที่แขวง - เขตดินแดง กรุงเทพมหานคร  จึงขอให้ศาลพิพากษาลงโทษจำเลยตามกฎหมาย ขณะที่จำเลยให้การปฏิเสธตลอดข้อกล่าวหา โดยอ้างถิ่นที่อยู่ขณะเกิดเหตุ

ศาลพิเคราะห์พยานหลักฐานโจทก์ – จำเลย นำสืบหักล้างกันแล้ว เห็นว่า แม้โจทก์จะมีผู้เสียหายและพยานบอกเล่าอื่นๆ  แต่เมื่อพิจารณารูปร่าง ลักษณะตำหนิของจำเลย ก็ไม่ได้มีลักษณะเฉพาะที่แตกต่างกับลักษณะบุคคลทั่วไป จึงยังไม่แน่ว่าพยานโจทก์จะสามารถจดจำใบหน้าคนร้ายได้แน่ชัด ส่วนที่ฝ่ายโจทก์ระบุว่า หลังเกิดเหตุทราบว่าเป็นโอ๋ หลานชายของกลม บางกรวย นั้นก็เป็นข้อมูลที่เจ้าหน้าที่รับทราบในชั้นสืบสวนตามที่มีพยานบอกเล่าเท่านั้น แต่ก็ไม่ได้ยืนยันว่าจะเป็นตัวจำเลยจริง ขณะที่มีการระบุรูปพรรณคนร้ายผมยาว หยักโสกก็ไม่ตรงกับลักษณะของภาพจำเลยในทะเบียนราษฎร์ ขณะที่จำเลยให้การปฏิเสธโดยตลอดและอ้างถิ่นที่อยู่ว่าไม่ได้อยู่ในที่เกิดเหตุ แต่อยู่ที่ร้านให้บริการอินเตอร์เน็ตแห่งหนึ่ง ซึ่งมีภาพวงจรบันทึกภาพเคลื่อนไหวโดยตลอด จึงยากต่อการตัดต่อ เมื่อพยานหลักฐานโจทก์ยังรับฟังไม่ได้ว่าจำเลยจะเป็นคนร้ายยิงผู้เสียหาย จึงยกประโยชน์แห่งความสงสัยให้จำเลยตามประมวลวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา 227 พิพากษายกฟ้อง และยกคำขอที่ให้ชดใช้ค่าสินไหมผู้เสียหายด้วย