หวานคอแร้ง

นํ้าตาลกำลังหวานคอแร้งเหมือนกับน้ำมันปาล์ม แต่ลักษณะการรับประทานจะต่างกันเล็กน้อย

ปาล์มมีปัญหาผลผลิตขาดแคลน ราคาในประเทศสูงกว่าต่างประเทศ แต่ไม่ยอมให้นำเข้า จึงเกิดการกักตุนขายเกินราคา

ส่วนน้ำตาลทรายกลับกัน โดยราคาในประเทศต่ำ แต่ต่างประเทศราคาสูงลิ่ว จึงเกิดการลักลอบส่งออกและกักตุน

กระทรวงอุตสาหกรรมประกาศจะเพิ่มน้ำตาลทรายโควตา ก. สำหรับการบริโภคในประเทศเป็น 28 ล้านกระสอบ มากสุดเป็นประวัติการณ์อีกครั้ง เพื่อแก้ปัญหาน้ำตาลทรายหดหาย

แต่เชื่อเถอะเอาไม่อยู่อีก

ปกติคนไทยกินน้ำตาลราว 20 ล้านกระสอบ ตั้งแต่ปีที่แล้วเกิดภาวะน้ำตาลในประเทศราคาต่ำ ต่างประเทศราคาสูง ทำให้เกิดการกักตุน ลักลอบส่งออก จึงได้เพิ่มน้ำตาลโควตา ก. ไปแล้ว เป็น 25 ล้านกระสอบ เพื่อหวังให้มีน้ำตาลเพียงพอ

ทว่าก็แก้ไม่ตก น้ำตาลยังถูกจำกัดการซื้อและขายเกินราคา

ที่น้ำตาลหายไปมีหลายสาเหตุ นับตั้งแต่กลุ่มผู้ผลิตอาหาร เครื่องดื่มเพื่อการส่งออก เดิมต้องใช้น้ำตาลทรายโควตา ค. ที่กันไว้เพื่อการส่งออกและราคาสูงตามราคาน้ำตาลในตลาดโลก ผู้ผลิตเหล่านี้จึงเลิกใช้น้ำตาลทรายโควตา ค. และหันมาใช้น้ำตาลทรายโควตา ก. ที่บริโภคในประเทศแทน เพราะราคาถูกกว่า

ขณะเดียวกันน้ำตาลทรายในไทยยังถูกกว่าเพื่อนบ้านกิโลกรัมละ 10-15 บาท บางช่วงถูกกว่าถึง 40-50 บาท มันจะไม่เกิดมหกรรรมลักลอบส่งออกได้อย่างไร

ยิ่งเพิ่มน้ำตาลทรายโควตา ก. ที่ขายในประเทศมากขึ้นเท่าใด ก็จะเกิดกิจกรรมลักลอบขนน้ำตาลทรายคึกคักขึ้นเท่านั้น

และแน่นอน มหกรรมกักตุน ปั่นราคา เอาไปขายหลังร้านในราคาสูงกว่าราคาควบคุมก็ยังคงเฟื่องฟู

ชาวบ้านหนีไม่พ้นต้องจ่ายแพง ไปตามระเบียบ

ส่วนรัฐบาลได้แต่ทำหน้าบ้องแบ๊วอีกเช่นเคย