ตามให้ทัน

โดย...กาคาบข่าว 

กรณีการกวาดล้าง ขยายผลการจับกุมของตำรวจร่วมกับเจ้าหน้าที่สำนักงานคณะกรรมการอาหารและยา หรือ อย. และหน่วยงานที่เกี่ยวข้อง ที่เอาจริงกับเครื่องสำอาง-อาหารเสริมผิดกฎหมาย เป็นเรื่องที่น่าชื่นชม

ตามข่าว เรื่องนี้เริ่มจากเข้าจับกุมโรงงานผลิตเครื่องสำอางปลอมและอาหารเสริมปลอมเครื่องหมาย อย. ใช้สารอันตรายคือไซบูทรามีนผลิตสินค้า ของเครือข่ายบริษัท เมจิก สกิน รวมทั้งเรียกตัวดารานักแสดงเน็ตไอดอลที่รับโฆษณารีวิวผลิตภัณฑ์บริษัทดังกล่าวเข้าให้ข้อมูลเพื่อพิจารณาว่าเข้าข่ายผิดกฎหมายหรือไม่

ล่าสุด ขยายผลการจับกุมสารไซบูทรามีนต่อไป และยังพบสารอีก 2 ชนิดที่อยู่ในอาหารเสริมยี่ห้อแกลโล นั่นก็คือ สารฟลูออกซิทีน ที่รักษาโรคซึมเศร้า ทำให้ไม่อยากอาหาร และสารออริสแตท ซึ่งใช้ดักจับไขมัน โดยยาทั้งสองชนิดเป็นยาที่ใช้รักษาทางการแพทย์ กำลังตรวจสอบว่านำยามาจากแหล่งใด

แต่ก็เถอะ เมื่อถึงตอนนี้ก็อดที่จะสงสัยไม่ได้ว่าทำไมหน่วยงานที่เกี่ยวข้องถึงปล่อยให้ปัญหานี้ลุกลามขยายตัวได้ขนาดนี้ ขายกันชนิดที่ไม่เกรงกลัวกฎหมาย

ซึ่งเป็นเรื่องที่ต้องอึ้ง เมื่อพบว่าสินค้าในข่ายความผิดตามที่เป็นข่าวนี้ ถือว่าทำผิดเรื่องการโฆษณาเกินจริง ตาม พ.ร.บ.อาหาร พ.ศ. 2522 หรือการโฆษณาผลิตภัณฑ์สุขภาพที่โอ้อวดสรรพคุณเกินจริง มีโทษจำคุกไม่เกิน 3 ปี ปรับไม่เกิน 3 หมื่นบาท หรือทั้งจำทั้งปรับ

หรือว่าโทษที่แสนเบานี่เองกระมัง ที่ทำให้ผู้ค้าผลิตภัณฑ์เหล่านี้กล้าเสี่ยงดำเนินกิจการแบบเข้าทำนองคุ้มค่าที่จะลงทุน ปรับไม่กี่บาท กับเงินที่หลอกขายผู้ที่เป็นเหยื่อ ซึ่งส่วนใหญ่เป็นเด็กวัยรุ่นที่เริ่มรักสวยรักงาม

ผลิตภัณฑ์อันตรายเหล่านี้ เติบโต เหิมเกริม กล้าทำผิดได้ เพราะทราบจุดอ่อนของคนกลุ่มหนึ่ง ที่อยากผอม อยากขาว อยากสวย กระทั่งแลกกับชีวิตก็ยอม อนิจจา ที่บางรายต้องทิ้งชีวิตไปเพราะความรู้เท่าไม่ถึงการณ์

จะว่าไป เรื่องของเครื่องสำอาง-อาหารเสริมผิดกฎหมายนั้นอาจจะกล่าวได้ว่า เป็นปรากฏการณ์ที่ซับซ้อนกว่าแค่เรื่องการปราบปราม เพราะสินค้าเหล่านี้ไม่เพียงแต่สะท้อนว่าหน่วยงานที่กำกับดูแลก่อนหน้าที่สินค้าเหล่านี้จะถูกปราบปรามครั้งใหญ่นี้ทำงานล้มเหลวเพียงไรแล้ว ยังสะท้อนไปถึงความล้มเหลวด้านความรู้ประชาชาติ ที่จะช่วยสร้างภูมิคุ้มกันทางความคิดไม่ให้หลงเชื่อสินค้าเหล่านี้

ยอมรับได้หรือไม่ว่า เรามีหน่วยงานให้ความรู้ความเข้าใจเรื่องรอบตัว ระวังเรื่องสุขภาพที่ทำงานช้าและเข้าไม่ถึงปัญหา จนต้องตั้งคำถามว่า ล้มเหลวกว่าเครื่องสำอางเถื่อนไปได้อย่างไรกัน ทำไมปล่อยให้สินค้ามากมายเติบโตจนสามารถซื้อเวลาโฆษณาสินค้าของตัวเองในช่องโทรทัศน์ ขนคนดังมาสำทับถึงความดีงามของสินค้าจอมปลอม เด็กมากมายที่เชื่อว่าตัวเองจะสวยหรือดูดีขึ้นได้จากสินค้าเหล่านั้น เพราะกระทั่งคนดังดาราก็ยังใช้ ทำไมพวกเขาจะใช้บ้างไม่ได้

และเรื่องนี้คงไม่จบลงแค่นี้ ผลิตภัณฑ์ที่ส่อเค้าว่าจะอันตรายต่อสุขภาพอีกมากมายยังคงขายกันได้เกลื่อนโลกออนไลน์ บางชนิดเห็นแล้วก็ต้องกุมขมับ ว่าคิดกันออกมาได้ ยังไม่นับถึงประเด็นเรื่องผลกระทบต่อสุขภาพในระยะยาว

หลายคนสูญทั้งเงิน ทั้งสุขภาพ อย่างสิ้นท่า เพราะขาดความยั้งคิด ไม่สามารถตั้งคำถามกับสิ่งถูกยัดเยียดผ่านสื่อโฆษณามาได้นานสองนาน กว่าจะรู้ตัว ผู้ค้าสามารถกอบโกยเงินเข้ากระเป๋าเป็นกอบเป็นกำมาแล้วเท่าไหร่ ถูกจับได้ก็รับโทษเล็กน้อย ออกมาทำผิดใหม่ ไม่สะทกสะท้าน

วันนี้สังคมได้รู้จักตัวร้ายทำลายสุขภาพที่ชื่อ “ไซบูทรามีน” ก็ไม่รู้ว่าพรุ่งนี้หรือวันต่อๆ ไปจะได้รู้จักอะไรกันอีก