‘ซุง วอน เพ็ก’ เด็กหนุ่มเจ้าไอเดีย คิดระบบแก้นํ้าเสียแบบธรรมชาติ

โดย...วิรวินท์ ศรีโหมด

เด็กหนุ่มรุ่นใหม่ที่มีความใฝ่รู้สนใจ ด้านการประดิษฐ์อย่าง ซุง วอน เพ็ก (Seung Won Paek) อายุ 17 ปี นักเรียนเกรด 11 หรือเทียบเท่าระดับชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 5 โรงเรียนนานาชาติกรุงเทพ หรือ International School Bangkok : ISB

เป็นเด็กชาวเกาหลีใต้ที่ติดตามคุณพ่อซึ่งเคยทำงานอยู่ที่องค์การสหประชาชาติ หรือ ยูเอ็น ประจำประเทศไทย เดินทางมาเรียนตั้งแต่ระดับชั้นประถมศึกษาปีที่ 6 แม้ปัจจุบันพ่อของเขาจะย้ายกลับไปเกาหลีแล้วกว่า 2 ปี แต่เด็กหนุ่มคนนี้ตัดสินใจอยู่กับแม่เพื่อศึกษาต่อมาถึงปัจจุบัน

ซุง วอน เพ็ก เป็นเด็กอายุ 17 ปีที่ไม่ธรรมดา เนื่องจากมีความสนใจด้านการคิดค้นศึกษาสิ่งประดิษฐ์มาตั้งแต่เล็ก ทำให้ปัจจุบันสามารถพัฒนาสร้างเครื่องระบบบำบัดนำเสียด้วยวิธีธรรมชาติ ดูแลธรรมชาติ และขณะนี้ได้รับการสนับสนุนจากทางครอบครัวและพาร์ตเนอร์คนไทยที่เห็นโอกาสทางความคิดของเด็กหนุ่มคนนี้ ร่วมกันเปิดบริษัทรับวางระบบบำบัดน้ำเสีย ด้วยวิธีคิดของเด็กนักเรียนตัวเล็กที่ความคิดไม่เล็กคนนี้

จุดเริ่มต้นการสร้างเครื่องระบบบำบัดน้ำเสียของเด็กชายนักประดิษฐ์รายนี้ เนื่องจากเขาพักอาศัยและเรียนอยู่ย่านถนนแจ้งวัฒนะ เป็นเรื่องปกติที่มักจะไปซื้อของที่ศูนย์การค้าย่านแจ้งวัฒนะเป็นประจำ แต่ทุกครั้งที่ไปแม่ของเขาต้องจอดรถบริเวณอาคารด้านหลัง ก็สังเกตว่าระหว่างทางเดินเข้าตัวอาคาร ต้องผ่านคลองน้ำเสียซึ่งส่งกลิ่นเหม็นรบกวนทำให้เวียนหัวทุกครั้ง

จากนั้นจึงนำปัญหาดังกล่าวมาเป็นโจทย์เริ่มต้น ลองคิดประดิษฐ์เครื่องระบบบำบัดนำเสีย เพื่อต้องการเปลี่ยนน้ำไม่ดีให้กลายเป็นน้ำดี ไม่ส่งผลมลพิษทางกลิ่นและร่างกายต่อคนและสัตว์

เริ่มจากศึกษาหาข้อมูลว่า หลักการน้ำที่เสียเกิดขึ้นจากอะไร และต้องทำอย่างไรเพื่อทำให้คุณภาพน้ำเสียดีขึ้น จากนั้นก็ทดลองโดยนำน้ำที่มีระบบบำบัดจากสระในหมู่บ้าน มาเปรียบเทียบกับน้ำคลองที่ไม่มีระบบบำบัดและมีกลิ่นมาทดลอง จากนั้นเมื่อทราบหลักการและมีวิธีแก้ไขก็พยายามติดต่อไปยังบริษัทรับบำบัดน้ำเสียหลายแห่งผ่านทางอีเมล เพื่อขอยืมอุปกรณ์เครื่องมือนำมาใช้ทดลอง แต่ผลที่ได้ ไม่มีบริษัทใดให้ความสนใจติดต่อกลับมา

เขาเล่าว่า บังเอิญมีอยู่วันหนึ่งระหว่างช่วงเวลาพักที่โรงเรียน ได้พบรถที่เข้ามาแก้ปัญหาระบบน้ำเสีย ซึ่งท้ายรถมีสติ๊กเกอร์ข้อความโฆษณาข้างรถระบุชื่อ หจก. ซี.ซี.ที. เวสท์วอเตอร์ ทรีตเม้นท์ จากนั้นจึงตัดสินใจติดต่อไป ไม่น่าเชื่อว่าบริษัทดังกล่าวจะเป็นแห่งเดียวที่ติดต่อกลับมา และยอมรับฟังผลงานไอเดียสิ่งประดิษฐ์ที่ทำขึ้น จากนั้นได้พบกับ คุณชูชาติ ต้นแทน เจ้าของบริษัทก็รับฟังแนวความคิด และให้คำแนะนำการปรับปรุงระบบน้ำเสียที่ตนคิดขึ้น

ซุง วอน เพ็ก อธิบายเพิ่มว่า เครื่องระบบบำบัดน้ำเสียที่คิดขึ้นมา ไม่มีการใช้สารเคมีเหมือนเครื่องทั่วไป เพราะมีจุดเด่นเน้นด้วยวิธีการบำบัดระบบธรรมชาติเป็นตัวหลัก ส่วนอุปกรณ์ที่ใช้เป็นทราย กรวด ถ่านชาร์โคล และผักตบชวา ซึ่งเป็นพืชไม้ที่มีคุณสมบัติช่วยบำบัดน้ำเสีย ภาพรวมระบบดังกล่าวจะเป็นวิธีบำบัดโดยแบบธรรมชาติที่ไม่พึ่งสารเคมี แต่ก็ยอมรับว่าประสิทธิภาพระบบนี้อาจไม่เทียบเท่าเครื่องที่ใช้สารเคมี

แต่หากประเมินผลระยะยาวมั่นใจว่า ไม่เป็นพิษต่อระบบนิเวศอย่างแน่นอน เพราะเทคโนโลยีระบบบำบัดน้ำเสียที่ขายในท้องตลาดส่วนใหญ่เป็นระบบที่ใช้สารเคมีไบโอเคมิคอล หรือสารคลอรีน ทำให้ผลสุดท้ายเป็นวัฏจักรที่จะกลายเป็นพิษต่อสิ่งแวดล้อมระยะยาว และยังมีต้นทุนการผลิตที่สูงกว่า

ขณะที่หลักการทำงานของเครื่องดังกล่าว จะดูดน้ำเสียเข้าไปภายในตัวเครื่อง จากนั้นจะปั๊มอากาศออกซิเจนลงไปในน้ำเสีย เพื่อทำให้แบคทีเรียเจริญเติบโตและกินของเสีย จนเกิดการตกตะกอนและได้น้ำดีขึ้นมาระดับหนึ่ง จากนั้นน้ำตอนแรกจะถูกส่งไปยังระบบกรองผ่านทราย กรวด ถ่านชาร์โคล และพลาสติกเรซิ่น ทำหน้าที่ดูดกลิ่นจับปฏิกูลและธาตุเหล็กขนาดเล็กในน้ำ และเพื่อเป็นการกรองอีกชั้นหนึ่ง

จากนั้นน้ำจะถูกส่งต่อไปยังบ่อที่มีผักตบชวา ซึ่งเป็นพืชน้ำที่มีคุณสมบัติช่วยบำบัดน้ำเสียในขั้นตอนสุดท้าย หลังเสร็จสิ้นกระบวนการ จะทำให้ได้น้ำคุณภาพที่ผ่านการบำบัดซึ่งดีกว่าตอนแรก สามารถนำกลับไปใช้ได้หลายอย่าง เช่น ด้านการเกษตร ซึ่งจะเป็นการดีกว่าปล่อยน้ำเสีย ที่ไม่ผ่านการบำบัดลงสู่ธรรมชาติโดยตรง

อย่างไรก็ตาม หากต้องการพัฒนาระบบบำบัดให้น้ำมีคุณภาพดีจนผลิตเป็นน้ำดื่มได้ ต้องมีกระบวนการขั้นตอนอื่นอีกมาก เช่น ใช้ระบบฆ่าเชื้อยูวีเพื่อใช้ทำลายแบคทีเรียที่อยู่ในน้ำ ระบบดังกล่าวจะต้องลงทุนสูง แต่ถึงอย่างไรคาดว่าอนาคตอยากพัฒนาต่อไปให้ถึงขั้นนั้น

ซุง วอน เพ็ก เปิดใจถึงเหตุผลที่ชื่นชอบเรื่องการประดิษฐ์ว่า ปกตินอกจากชอบเล่นกีฬากับดนตรีเป็นประจำ ก็ยังชอบศึกษาหาความรู้ใหม่เกี่ยวกับด้านการประดิษฐ์มาตั้งแต่อยู่ชั้นมัธยมศึกษาตอนต้น แต่ขณะนั้นด้วยความที่เป็นเด็กไม่รู้ว่าจะต่อยอดอย่างไร จึงทำได้เพียงศึกษามาเรื่อยๆ แต่เมื่อมีโอกาสวิจัยเรื่องบำบัดน้ำและะคิดว่าตนเองรักประเทศไทยเหมือนบ้าน และอยากทำอะไรเพื่อตอบแทนประเทศ เมื่อมีโอกาสจึงลงมือทำ

“อนาคตคิดว่าอยากพัฒนาต่อยอดไปอีก เพราะมองว่าน้ำเป็นสิ่งที่สำคัญต่อสิ่งแวดล้อม จึงควรต้องทำให้เป็นมิตรกับธรรมชาติ จึงอยากพัฒนาน้ำให้มีคุณภาพดีขึ้น ขณะนี้คุณแม่ก็ได้สนับสนุน โดยการร่วมลงทุนกับพาร์ตเนอร์ชาวไทยจัดตั้งบริษัทผลิตระบบบำบัดน้ำเสียขึ้นมาได้ 6 เดือน ภายใต้ชื่อบริษัท เอ็นฟินีตี้ วอเตอร์ เทคโนโลยีส์ ซึ่งเป็นธุรกิจสตาร์ทอัพ โดยนำระบบการบำบัดที่คิดขึ้นมาเป็นจุดขาย และเริ่มใช้ตามพื้นที่ชนบทแล้ว ซึ่งก็ได้ผลดี จึงพร้อมที่จะดัดแปลงระบบดังกล่าวเพื่อรองรับเข้าสู่โรงงานขนาดใหญ่” 

ซุง วอน เพ็ก ทิ้งท้ายถึงหลักการทำงานที่แตกต่างจากเด็กรุ่นเดียวกันและก้าวมาถึงจุดนี้ว่า เป็นคนที่มุ่งเน้นเรื่องการทำงานหนัก และพยายามทำเต็มที่ทุกอย่าง เหมือนกับการที่ตนเป็นชาวต่างชาติไม่รู้เรื่องภาษาไทย แต่พยายามติดต่อขอความช่วยเหลือจากบริษัทต่างๆ จนสำเร็จมาถึงวันนี้