เสือกระต่ายหมายดาว

โดย...ปริญญา ผดุงถิ่น

จุดตั้ง Camera Trap ใจกลางป่าอมก๋อย จ.เชียงใหม่ ในปฏิบัติการล่ารูปแมวป่าหรือเสือกระต่ายของผม มีอยู่ 2 จุด ขอเล่าถึงจุดที่ 1 ก่อน จุดนี้เหมาะสมมากสำหรับการถ่ายภาพแนวติดดาว

พอเจ้าหน้าที่สถานีวิจัยสัตว์ป่าดอยเชียงดาวและชุดลาดตระเวนอมก๋อยพาผมไปถึงที่ คราวนี้ก็เป็นหน้าที่ของผมแล้วละ จะต้องตัดสินใจระดับ Executive Decision

Executive Decision ก็คือใช้ประสบการณ์ มองหาต้นไม้ที่ดีที่สุดสำหรับผูกกล้องและแฟลชก็แค่นั้น 555

หลังจากสแกนไปรอบๆ อยู่พักใหญ่ สุดท้ายก็เลือกต้นไม้ต้นเดิมที่นักวิจัยเคยถ่ายเสือกระต่ายได้นั่นแหละ แต่จัดการย้ายกล้องออกมาห่างจากต้นที่ว่าประมาณ 2 เมตร ผมมีสลิงยาวสำหรับล่ามล็อก เตรียมมาพร้อม

ทำไมไม่ผูกติดต้นไม้? ผมมองว่าระยะห่างจากกล้องถึงทางด่าน จะไกลไปนิดสำหรับสัตว์ไซส์แมว ทั้งนี้ ที่นักวิจัยเลือกต้นไม้ต้นนี้ตอนแรก เพราะเขาต้องการดักถ่ายวัวแดงตัวเบ้อเริ่ม เสือกระต่ายตัวน้อยต่างหาก ที่ดันผิดคิวเข้ามาให้ตื่นเต้นเมื่อ 2 ปีก่อน

ระยะจากต้นถึงด่าน เมื่อใช้เลนส์ 20 มม. กับกล้องฟูลเฟรม ดูจะเหมาะกับสัตว์ตัวขนาดเสือโคร่ง หากเป็นแมว จะได้ตัวนิดเดียวในเฟรมภาพใหญ่ๆ ผมจึงลากกล้องออกมาใกล้ด่านมากขึ้นนิดนึง เพื่อ “เพิ่มขนาด” (ท่านชายเสือกระต่าย)

แต่แล้ว หัวหน้าชุดลาดตระเวนอมก๋อยก็เอ่ยปากค้านสิ่งที่ผมกำลังทำ โดยบอกว่าขืนลากสายเอากล้องมาวางไกลจากต้น กล้องมีสิทธิ์จะโดนวัวชาวบ้าน ซึ่งมีมากมายในป่าอมก๋อย เตะกระเด็นกลิ้งไปก่อน ซึ่งถึงตอนนี้ ผมขอขอบคุณในฐานะคำแนะนำที่ล้ำค่ามากๆ

ผมเชื่อและย้ายกล้องไปผูกติดกับโคนต้นไม้ทันที คิดว่าต่อให้ได้เสือกระต่ายตัวจิ๋วเดียวในเฟรมภาพก็ไม่เป็นไร ผมอาจครอปภาพช่วยได้ หรือไม่ปล่อยให้มันจิ๋วๆ ไป ท่ามกลางฟ้ากว้างดาวมากมาย ก็สวยไปอีกแบบ ความเสถียรจำเป็นต้องมาก่อน หากคุณต้องอยู่ไกลจากกล้องร่วม 800 กม. เป็นเวลา 1 เดือนครึ่ง

ที่ผมชอบมากของจุดตั้งกล้องที่ 1 นี้ คือต้นไม้ใหญ่ไร้ใบ กิ่งก้านหงิกงอ เห็นปุ๊บนึกถึงหนังผีอย่าง “Sleepy Hollow คนหัวขาดล่าหัวคน (1999)” ขึ้นมาปั๊บ ต้นไม้แนวผีๆ แบบนี้ จะเป็นแบ็กกราวด์ที่เด่นมากๆ ในแสงเดือน แสงดาว รวมถึงแสงกึ่งเดือนกึ่งดาว