ไอเดีย เชิงสร้างสรรค์

เมื่อโรงแรมจัดให้มีมินิบาร์ ซึ่งก็คือ ขนมขบเคี้ยว เครื่องดื่มที่หากแขกเลือกไปรับประทาน ก็เท่ากับโรงแรมได้ขายขนม หรือเครื่องดื่มนั้นได้

ดังนั้น โรงแรมบางแห่งในบรัสเซลส์จึงจัดวางเสื้อท้องถิ่น วางหมวก วางถุงเท้า วางกางเกงขาสั้น หรือในหลายที่ก็จัดแม้แต่ชุดนอนที่ท้องถิ่นนั้นนิยมใช้กัน แขวนใส่ตู้เสื้อผ้าให้ลูกค้าเลือกซื้อจากในห้องพักเสียเลย...เช่น จีน ญี่ปุ่น หรือรีสอร์ทเก๋ๆ ของไทย

แฟนกีฬาบางคนพักที่โรงแรมที่อยู่ใกล้สนามแข่งขัน...ก็สามารถแต่งองค์ทรงเครื่องเป็นแฟนกีฬาทีมนั้นออกไปโชว์ได้แบบไม่เสียเวลาออกไปเดินช็อปรอบหนึ่งก่อน...เก๋มั้ยครับ

บางโรงแรมมีกระเป๋าเดินทางใบย่อมๆ ในห้องพักด้วย...ในฤดูที่เมืองนั้นจัดมหกรรมลดราคาสินค้ากันหนักๆ

ที่พักแรมบางแห่งออกแบบมาเพื่อช่วยให้นักช็อปปิ้ง...ได้รับข้อมูลเกี่ยวกับการช็อปในเมืองนั้นอย่างเต็มที่มากกว่าปกติ...ด้วยการติดจอมอนิเตอร์ทีวีเล็กๆ ไว้ตรงกับชักโครก แล้วปล่อยภาพข้อมูลเพื่อการช็อปปิ้งไปให้นักช็อปค่อยๆ บรรจงนั่ง บรรจงอ่านข้อมูลได้อย่าง
มีสมาธิ...!

การนำสินค้าและบริการมาวางไว้ให้ใกล้มือ ใกล้ใจผู้บริโภคนั้น...เป็นศาสตร์ที่ขยายออกมาจากในห้างในร้าน หรือจากในมือถือไปไกลมากขึ้นเรื่อยๆ

เดี๋ยวนี้บนสายการบินแทบทุกเที่ยว มีแค็ตตาล็อกให้ผู้โดยสารช็อปอยู่แล้ว...บัตรเครดิตก็ตามขึ้นไปวางแผ่นกระดาษแข็งๆ ในช่องเก็บแมกกาซีนบนเครื่อง เพื่อบอกดังๆ ว่า จะซื้ออะไรบนเครื่องก็ซื้อด้วยบัตรของฉันนะ แล้วคุณจะได้โบนัสหรือส่วนลดอย่างนั้นอย่างนี้

บนจอในรถแท็กซี่ที่เมืองจีนก็เริ่มเห็นโฆษณา พร้อมตัวอย่างสินค้าให้ลองได้ ถ้าชอบก็บอกคนขับ...แกหยิบขึ้นใหม่แกะกล่องยื่นให้ได้เลย ตั้งแต่ร่ม ชุดกันฝน แว่นกันแดด ครีม และแม้แต่ที่ชาร์จมือถือ...ปรากฏว่านั่งรถแท็กซี่ติดๆ จากที่หนึ่งไปอีกที่หนึ่ง...ก็ช็อปได้...

ในญี่ปุ่น...มีโรงแรมที่เลิกวางตู้เย็นให้ในห้องนอน แต่อธิบายเป็นป้ายสั้นๆ ให้แขกเห็นว่าเพื่อประหยัดพลังงาน ถ้าอยากทานขนมเครื่องดื่มให้ไปตามบันไดตามชั้น ซึ่งจะมีตู้อัตโนมัติให้แขกเลือกหยอดเหรียญเพื่อซื้อเอาเอง...แน่นอน...ข้างตู้ขายของก็จะมีตู้แลกเหรียญให้ด้วย

ที่แคลิฟอร์เนียตอนเหนือ ซึ่งมีอากาศเย็นจัดตอนกลางคืน มีดิสโก้เธคที่ให้นักเต้นได้เหยียบๆ ขย่มๆ เหมือนไม้กระดานเล็กๆ เพื่อผลิตเป็นพลังงานไฟฟ้าไปช่วยให้คนจรจัดไร้บ้าน มีพื้นอุ่นๆ ที่ซ่อนขดลวดไฟฟ้าไว้ใต้พื้นได้นอนยามดึกๆ และคนไร้บ้านเหล่านี้เองที่จะเป็นผู้ที่คอยเฝ้ายามไม่ให้มีมิจฉาชีพมารบกวนแขกของดิสโก้เธคในยามค่ำมืด...เพราะคนไร้บ้านที่ได้มาอาศัยนอนจุดนี้ รับรู้ว่าที่ได้นอนอุ่นๆ ก็เพราะน้ำใจของนักเต้น บวกกับเจ้าของธุรกิจเอนเตอร์เทนเมนต์แห่งนี้

โถปัสสาวะและอ่างล้างมืออัตโนมัติในร้านและห้างสรรพสินค้าบางแห่งที่ญี่ปุ่น...ถูกออกแบบให้ใช้แรงดันประปาที่พุ่งออกมาจากท่อนั่นแหละที่ขับดันกังหันไดนาโม สร้างกระแสไฟฟ้ากลับไปหล่อเลี้ยงเซ็นเซอร์ของก๊อกในโถปัสสาวะ และอ่างล้างมือให้ทำงานได้โดยไม่ต้องเสียบปลั๊กไฟฟ้าให้เปลืองพลังงาน...ตอนเริ่มใช้...เจ้าของร้านและห้างสรรพสินค้าเหล่านั้นต้องใช้แบตเตอรี่มอเตอร์ไซค์ไปหนึ่งวัน เพื่อรอให้มีผู้ใช้งานมันเยอะพอต่อเนื่อง จนการปั่นไดนาโมด้วย พลังน้ำประปาจะสะสมถึงขีดที่เพียงพอจะหมุนเวียนต่อได้ทั้งระบบ

มันคือ...การใช้ไอเดีย...และการไม่เลียนแบบอย่างเชื่องๆ ต่อกิจการและกิจกรรมที่ผู้ประกอบการทำกันอยู่...ให้ได้ประโยชน์...ที่ win-win…สำหรับหลายๆ ฝ่าย...หนึ่งกิจกรรมที่สร้าง ก่อให้เกิดกิจกรรมใหม่
ต่อเนื่องด้วยการเชื่อมต่อกับประเด็นอื่นอย่างเนียนๆ

ในคอนเสิร์ตครั้งล่าสุดที่ผมไปสังเกตการณ์ในยุโรป ผู้จัดเห็นประโยชน์ของความคลั่งไคล้ศิลปินเพลงที่มาปรากฏตัว จึงจัดให้มีโต๊ะดินเนอร์อย่างหรูหรา ขายบัตรทานอาหารแพงพิเศษ หลังเวทีที่ศิลปินมากหน้าหลายตาต้องเดินผ่านไปปรากฏตัวข้างหน้า...ลูกค้าก็สนใจมาจองนั่งโต๊ะดินเนอร์ เพราะได้นั่งทานอาหารจากเชฟมิชลินในราคาแพงลิบ โดยไม่รบกวนศิลปิน...แต่สามารถถ่ายภาพและกลับไปเล่า ความเป็นไปหลังเวทีให้ใครต่อใครที่คลั่งไคล้ศิลปินเหล่านั้นอิจฉาเล่นๆ

...ค่าอาหารที่เก็บได้ทั้งหมดจะถูกส่งไปเป็นปัจจัยอุดหนุนการศึกษาให้แก่โรงเรียนเด็กยากไร้ในเนปาล...ซึ่งอยู่ห่างไกลไปจากเวทีคอนเสิร์ตหลายพันกิโลเมตร... คอนเสิร์ตนี้จึงมีคุณค่าเพิ่มเป็นพิเศษเพราะไม่ได้มาเต้นๆ ส่ายๆ หัวไปมาอย่างเดียว...เข้าทีมั้ยครับ