การบูรณาการเมืองไทยสู่การปฏิรูปที่แท้จริง

“โดยการปฏิรูปการเมือง” เน้นกระบวนการส่งเสริมการมีส่วนร่วมของภาคประชาสังคมที่อาจจะต้องทบทวน ลงลึกในความสำคัญของ “กระบวนการ” เพื่อให้ได้การเป็นประชาสังคมที่แท้จริง กล่าวคือ การทำประชาสังคมเพื่อระดมความคิดเห็นทางการเมืองต้องคำนึงถึงหลักการสันติวิธี และการมีองค์ความรู้ทางการเมืองอย่างเพียงพอที่สามารถมีการถกแถลง หรือปรึกษาหารือด้วยความบริสุทธิ์และยุติธรรมของทุกฝ่าย ประการต่อมาคือ การที่ทำให้กระบวนการประชาคมเป็นกิจกรรมที่มีความสม่ำเสมอ และควรถือเป็นหน้าที่หลักหรือภารกิจหลักที่พลเมืองไทยผู้เป็นเจ้าของอำนาจประชาธิปไตยต้องเข้าไปแสดงบทบาทและแสดงความเป็นเจ้าของโดยบริบูรณ์ ปราศจากการครอบงำ และที่สำคัญ ต้องมีอุดมการณ์ของการปกครองระบอบประชาธิปไตย อันมีพระมหากษัตริย์เป็นประมุขอย่างสำเหนียก

2.องค์ประกอบของการปฏิรูปการเมือง นอกจากองค์ความรู้ที่เพียงพอแล้ว จำเป็นต้องมี “การใช้เหตุผล” หรือ การรู้จัก “ความจริง” ทางการเมือง และ “ความเป็นไปได้ทางการเมือง” ที่เหมาะสมกับประเทศชาติ อาทิ ทำอย่างไรที่จะให้มีผู้แทนประชาชนชาวไทยที่ไม่กระจุกอยู่กลุ่มทุนหรือคนรวยเท่านั้น ลดการผูกขาดของอำนาจจากส่วนกลาง และการสร้างความเข้มแข็งให้กับชุมชนท้องถิ่น เป็นต้น

3.ภายใต้กฎหมายรัฐธรรมนูญ พ.ศ. 2550 มีหลายองค์กรที่อาจถูกมองข้ามไป ไม่ได้เข้ามาเป็นหน่วยงานตามหน้าที่ของการส่งเสริมการพัฒนาการเมือง ได้แก่ “สภาพัฒนาการเมือง” ที่มีพื้นฐานมาจากสภาองค์กรชุมชนอันเป็นหน่วยงานที่ได้ชื่อว่าเป็นการฝึกฝนเสริมสร้างประชาธิปไตยระดับชุมชนท้องถิ่น โดยเฉพาะการมีกิจกรรมปรึกษาหารือ ถกเถียง และสามารถเชื่อมโยง นำไปสู่การสะท้อนปัญหาต่างๆ ได้หลายมิติ

นอกจากนี้ ยังมี “สภาที่ปรึกษาเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติ” ที่ทำหน้าที่ให้คำปรึกษา เสนอแนะในมิติเศรษฐกิจและสังคมให้กับรัฐบาลโดยตรง และมีโครงข่ายเชิงประเด็นและเชิงพื้นที่ทั้งประเทศ “สถาบันพัฒนาองค์กรชุมชน (พอช.)” ที่ได้ทำหน้าที่การพัฒนาชุมชนมาโดยตลอด ทั้ง 3 องค์กรนี้ได้รับงบประมาณแผ่นดินจำนวนมาก เป็นองค์กรที่ถูกต้องตามรัฐธรรมนูญ ก็ยังสอบไม่ผ่านที่จะเป็นผู้นำหลักในการปฏิรูปประเทศไทยและการเมือง