กล้วยๆ
.....สันทัด กรณี
วันนี้ ขออนุญาตกลั้นใจเขียน ในเรื่องที่ไม่ได้ตั้งใจเขียน เหตุเป็นดังนี้เพราะต้องเขียน
อ้อ...ขอรับประกัน ไม่ได้ถูกใครข่มขู่บังคับ
ยืนยัน...เขียนเพราะต้องเขียน ทั้งที่ไม่คิดจะเขียน
สิ่งที่หลีกเลี่ยง พยายามไม่วิพากษ์วิจารณ์ มีอยู่ 2 เรื่อง คือ พฤติกรรมบางด้านของพระสงฆ์องค์เจ้า หากพฤติกรรมนั้นไม่เป็นการทำร้ายสังคม และ ความคิดวิธีคิดของสื่อร่วมอาชีพต่างสำนัก
การไม่ยุ่มย่ามกับพระท่าน ไม่มีเหตุผลอื่นนอกจากกลัวบาป (ฮา)....อ้าว! เป็นอย่างนั้นจริงๆ นะครับ
แบบว่า ตัวผมนั้นแค่ศีล 5 ยังเอาไม่รอด แล้วจู่ทะลึ่งไปวิจารณ์ผู้ทรงศีล 227 ข้อ...ไม่เอาอ่ะครับ เว้นแต่เป็นดังที่บอกข้างต้น
ประเด็นที่จะชวนคุยวันนี้ เป็นเรื่องของสื่อ ที่ผมพยายามหลีกเลี่ยงน่ะครับ กล่าวคือตั้งแต่วันศุกร์ที่ผ่านมา จนถึงวันนี้ มีผู้อ่านหลายท่าน รวมทั้งผู้คนที่ได้พบปะหลายท่าน สอบถาม กดดัน บีบบังคับ ให้ผมแสดงความเห็นถึง ภาพบนหน้าปกนิตยสารรายสัปดาห์ฉบับหนึ่ง
มติชนสุดสัปดาห์ ฉบับประจำวันที่ 915 ก.ค.
เฮ้อ! เฮ้อ! เฮ้อ! อีกที เฮ้อ!....
หน้าปกเป็นภาพ คุณสมบัติ บุญงามอนงค์ หรือ หนูหริ่ง หรือที่โลกไซเบอร์รู้จักในนาม บก.ลายจุด ผู้ต้องหาซึ่งทาง ศอฉ.จับกุมโดย พ.ร.ก.ฉุกเฉิน
พฤติกรรม ประวัติความเป็นมาของคุณสมบัติเป็นมาอย่างไร ขอไม่กล่าวถึง เพราะไม่ใช่ประเด็นสำหรับสิ่งที่จะพูดคุยวันนี้
ภาพต่างหาก ใครได้เห็นคงทราบดีว่าผมกำลังกล่าวถึงอะไร ผมกำลังกล่าวถึง เป็นภาพคุณสมบัติ ยกมือการชูนิ้วกลาง หันหลังมือให้ผู้อ่าน โชว์หราบนหน้าปกมติชนสุดสัปดาห์
การชูนิ้วกลาง เป็นสัญลักษณ์นำเข้าจากต่างประเทศ หมายถึงการให้ “กระจู๋” หรือ “แจกกล้วย” คนที่ถูกชี้เข้าใส่
อ้อ...ทราบมาว่า มีประชาชนจำนวนไม่น้อย โทร.ไปยัง สมาคมนักข่าวนักหนังสือพิมพ์แห่งประเทศไทย เกี่ยวกับภาพปกที่เรากำลังคุยกัน...ถามไถ่กันเองละกัน
ครับ...ผู้อ่านโพสต์ทูเดย์ เป็นผู้อ่านระดับคุณภาพ เป็นนักอ่านและอ่านหนังสือหลายฉบับ ท่านเห็นเข้า ก็เคือง ด่า ตูป่าว ไม่ให้เกียรติคนอ่านนี่หว่า ฯลฯ
เอ่อ เอ่อ....บางท่านยัวะ ฉุนถึงกับ ท้า แน่จริงงัดของจริงออกมาเลยสิคะ...ครับวะฯลฯ...(ไม่ฮา)
เฮ้อ! อีกหลายๆ ที...เพราะท่านๆ จะจบด้วยว่า คุณสันทัด กรณี คิดอย่างไร?...บรื๋อววว!!!!
เอาก็เอา...คงต้องมองแบบ ภาพแอบสแทรกต์...อ่ะนะ
เรื่องนี้คงไปโทษคนชูนิ้วกลางย่อมไม่ถูกต้อง เพราะเป็นภาพเก่าที่ ถูกเลือก มาใช้งาน
ดังนั้นต้องมองไปยังคนตัดสินใจนำภาพดังกล่าวลงตีพิมพ์เป็นปก อย่างที่บอกไว้ว่า ต้องมองเหมือนดูภาพแอบสแทรกต์ ดูไปตีความตามจินตนาการของคนเขียน (คนทำ) ตามอารมณ์ของคนดูแต่ละคน
ผมดูผมจินตนาการไปว่า ผู้ตัดสินใจนำภาพนี้ขึ้นปก ต้องยืมมือคุณสมบัติ (ยืมมือจริงๆ อย่าคิดลึก...ฮา)
ยืมมา แจกกล้วย ถึง ใครก็ตาม ที่ท่านกำลังไล่ล่า
ส่วนท่านผู้อ่าน หรือใครก็ตามที่ชมภาพนั้นแล้วรู้สึกอย่างไร จินตนาการไปถึงที่ใด...ตามแต่สะดวกครับ
บอกแล้วไง มันภาพแอบสแทรกต์ ฮ่า ฮ่า ฮ่า
เอ่อ...แต่ถ้าผมมีสีมือจิตรกรรม ดังจิตรกรเจ้าของภาพ ผมคงไม่เขียนภาพนี้ขึ้นมา...(ฮา)
