ตั้งโต๊ะแก้เศรษฐกิจ

ความขัดแย้งทางการเมืองในช่วงที่ผ่านมานั้น ส่งผลเสียต่อประเทศไทยในทุกมิติ จนประเทศไทยกลายเป็นคนป่วยแห่งอาเซียน

ความเสียหายที่เป็นรูปธรรมชัดเจนที่กระทบไปถ้วนทั่วทุกตัวคน คือ อัตราการเติบโตทางเศรษฐกิจที่ต่ำกว่าศักยภาพที่แท้จริงของไทย โดยในปี 2557 แทบทุกสถาบันทางเศรษฐกิจคาดการณ์กันว่า เศรษฐกิจไทยจะสามารถเติบโตได้ 4-5% แต่ในความเป็นจริงแล้วเศรษฐกิจในปีนี้ขยายตัวได้แค่ 0.5-1% เท่านั้น

ผลกระทบจากการขยายตัวในอัตราที่ต่ำมาก คือ ขีดความสามารถในการผลิต การลงทุน และการจ้างงานของประเทศลดน้อยถอยลง ไม่เพียงพอต่อการจ้างงานนักศึกษาจบใหม่ในแต่ละปี ถ้าหากรัฐบาลไม่รีบแก้ปัญหาโครงสร้างเศรษฐกิจเป็นการด่วน ระยะต่อไปไทยจะสูญเสียขีดความสามารถในการแข่งขันอย่างแน่นอน

ไม่มีใครปฏิเสธและไม่ยอมรับว่า ปัญหาเศรษฐกิจที่ซบเซาอย่างหนักในปีที่ผ่านมาเกิดจากปัญหาความผันผวนทางเศรษฐกิจโลกที่ฟื้นตัวไม่เต็มที่ จนกระทบมาถึงภาคการส่งออกของไทยที่เป็นตัวสร้างรายได้หลักของประเทศ โดยในช่วง 11 เดือน ส่งออกได้แค่ 2.09 แสนล้านเหรียญสหรัฐ หดตัว 0.42% เท่านั้น เพราะตลาดหลักที่เป็นคู่ค้าติดลบถ้วนหน้า

นอกจากนี้ ยังเกิดจากกำลังซื้อในประเทศที่อ่อนแรงจากปัญหาความเชื่อมั่นและหนี้ครัวเรือน แต่ในแง่ของการบริหารจัดการประเทศนั้น ผลกระทบจากปัจจัยดังกล่าวจะต้องได้รับการแก้ไขอย่างทันท่วงที และมีการดำเนินการอย่างมียุทธศาสตร์

คำถามคือ ผู้นำรัฐบาลและคณะรัฐมนตรีได้ตระหนักและดำเนินการแก้ไขโครงสร้างเศรษฐกิจไทยอย่างเป็นระบบหรือยัง

ถ้าระบบเศรษฐกิจแบบเปิดของไทยอาศัยรายได้จากการส่งออก การท่องเที่ยวและบริการ รายได้จากการลงทุนภาครัฐ การลงทุนภาคเอกชน และการบริโภคในประเทศ ประเด็นที่ต้องช่วยกันขบคิด คือ เราจะกำหนดแนวทางในการสร้างความเจริญเติบโตทางเศรษฐกิจเพื่ออนาคตข้างหน้าที่ดีกว่าได้อย่างไร ในห้วงที่โครงสร้างเดิมมีปัญหาอย่างหนัก

ลำพังการเร่งอัดฉีดเงินงบประมาณเพื่อกระตุ้นการลงทุนของภาครัฐและเอกชนนั้นยังไม่เพียงพอ รัฐบาลจะต้องกำหนดยุทธศาสตร์หลักในการสร้างกำลังซื้อในประเทศให้ทดแทนการส่งออกที่มีสัญญาณชัดว่าจะหดตัวลงอีก เพราะไทยแข่งขันด้านราคากับตลาดโลกไม่ได้เสียแล้ว

รัฐบาลต้องกล้าฉีกวิธีคิดแบบเดิมๆ ที่เน้นการทุ่มเงินลงไปเพื่อสร้างกำลังซื้อในภาคเกษตรกรรม มาเป็นการออกมาตรการจูงใจเพื่อสร้างระบบการผลิตในประเทศให้แข็งแรง มีนวัตกรรม ควบคู่กับการทำให้ต้นทุนทางการค้าลดลงให้ได้ นอกจากนี้ต้องกล้าหาญที่จะทำการยกเลิกกฎอัยการศึกที่เป็นตัวกดดันภาคการท่องเที่ยวในหัวเมืองหลักที่เป็นตัวสร้างรายได้เข้าประเทศ

อย่าเกรงกลัวกับการลงมือทำเพื่อสร้างความเข้มแข็งให้กับประเทศในระยะยาว แต่จงเกรงกลัวการไม่เริ่มต้นสรรค์สร้างสิ่งที่ดีในขณะที่ยังมีโอกาส