รัฐบาลชั่วคราวอย่าทำ

ความพยายามที่จะร่วมมือในการพัฒนาความร่วมมือทางเศรษฐกิจในอนุภูมิภาคลุ่มแม่น้ำโขง 6 ประเทศ เพื่อสร้างเขตเศรษฐกิจใหม่ ขยายการค้าการลงทุนให้มีมากยิ่งขึ้น อันนำมาซึ่งการลงนามในบันทึกความเข้าใจ (เอ็มโอยู)  6 ฉบับ ระหว่างไทยและสาธารณรัฐประชาชนจีน ที่ดำเนินการไปเมื่อสัปดาห์ที่แล้ว ทั้งที่ กทม. และที่กรุงปักกิ่ง

เอ็มโอยูที่ได้ลงนามไปแล้ว ว่าด้วยความร่วมมือในการพัฒนาโครงสร้างพื้นฐานทางรถไฟในกรอบยุทธศาสตร์การพัฒนาโครงสร้างพื้นฐานด้านการคมนาคมขนส่งของไทย พ.ศ. 2558–2565  โดยไทยตกลงให้จีนเข้ามามีส่วนร่วมดำเนินการตามกรอบยุทธศาสตร์การพัฒนาโครงสร้างพื้นฐาน โดยเฉพาะโครงการรถไฟทางคู่ขนาดมาตรฐานเส้นทางหนองคาย-โคราช-แก่งคอย-ท่าเรือมาบตาพุด ระยะทาง 734 กิโลเมตร และช่วงแก่งคอย-กรุงเทพฯ ระยะทางประมาณ 133 กิโลเมตร ซึ่งเป็นโครงการทางคู่ขนาดมาตรฐานโครงการแรกของไทย

ทั้งสองฝ่ายจะใช้ความร่วมมือในรูปแบบรัฐบาลต่อรัฐบาล และกำหนดให้จัดตั้งคณะกรรมการบริหารร่วมขึ้นใหม่ชุดหนึ่ง เพื่อกำกับดูแลการดำเนินการตามบันทึกความเข้าใจฉบับนี้ และเอ็มโอยูว่าด้วยความร่วมมือด้านการค้าสินค้าเกษตร ซึ่งรัฐบาลจีนได้แสดงเจตจำนงในการซื้อสินค้าเกษตรของไทย โดยเฉพาะข้าวและยางพารา รวมทั้งจะเพิ่มปริมาณการสั่งสินค้าเกษตรอื่นจากไทยอย่างต่อเนื่อง

ตามมาด้วยการลงนามเอ็มโอยู 4 ฉบับ ร่วมมือด้านการเงินและตลาดทุนเพิ่มการค้าการลงทุน คือ การจัดตั้งธนาคารชำระดุลเงินหยวนในไทย โดยธนาคารที่ได้รับการตั้งเป็นธนาคารชำระดุลเงินหยวน จะถือเป็นสาขาของธนาคารพาณิชย์จีน ที่สามารถเชื่อมต่อระบบชำระเงินจากจีนได้โดยตรง ตามมาด้วยการลงนามต่ออายุสัญญา ข้อตกลงทวิภาคีว่าด้วยการแลกเปลี่ยนเงินสกุลหยวนและบาท ในวงเงิน 7 หมื่นล้านหยวน ไปอีก 3 ปี

การลงนามบันทึกข้อตกลงความร่วมมือระหว่างตลาดหลักทรัพย์แห่งประเทศไทย (ตลท.) และธนาคารแห่งประเทศจีน จะช่วยเปิดการซื้อขายหุ้นด้วยเงินหยวน และเปิดโอกาสให้นักลงทุนจีนเข้ามาลงทุนในไทยได้มากขึ้น เพราะรัฐบาลจีนมีข้อกำหนดว่า เงินที่ลงทุนต่างประเทศต้องผ่านธนาคารแห่งประเทศจีนเท่านั้น และบันทึกความเข้าใจว่าด้วยความร่วมมือทางวิชาการด้านทรัพยากรน้ำและการชลประทาน

ความร่วมมือระหว่างไทยและจีนในครั้งนี้ ควรเป็นเพียงข้อตกลงเบื้องต้นที่ไม่ผูกมัดฝ่ายใดฝ่ายหนึ่ง โดยเฉพาะรัฐบาลไทยชุดนี้เป็นรัฐบาลชั่วคราว ไม่ควรจะไปตกลงเซ็นสัญญาระยะยาวที่จะผูกพันไปถึงรัฐบาลหน้า นอกจากไม่เหมาะสมและอาจจะไปสร้างปัญหาในอนาคตก็ได้ รัฐบาลจะต้องระมัดระวัง เพราะการตกลงกับประเทศใดอาจจะทำให้เสียสัมพันธ์กับประเทศอื่น การลงทุนในโครงการขนาดใหญ่ รัฐบาลจะต้องเลือกแนวทางที่ดีที่สุดให้กับประเทศ