ภาษีแบงก์

ประเด็นหนึ่งที่เรียกความแตกต่าง และถกเถียงกันใหญ่โตในเวทีประชุมกลุ่มประเทศเศรษฐกิจขนาดใหญ่ หรือ จี20 ที่เมืองปูซาน ก็คือประเด็นการปฏิรูประบบการเงิน ซึ่งหนึ่งในนั้นคือข้อเสนอต่อเนื่องมาจากการประชุมที่กรุงลอนดอนเมื่อปี 2008 ที่จะให้มีการเรียกเก็บภาษีจากธนาคาร และสถาบันการเงินเพิ่มเติมจากเดิม

ภาษีที่จะเก็บเพิ่มที่ว่า ยังไม่มีข้อสรุปว่าจะเรียกเท่าใด เป็นความคิดคร่าวๆ ที่เรียกความแตกแยกให้บรรดาประเทศมหาอำนาจทั้งหลายพอดุเดือดหอมปากหอมคอครับ

ที่ผ่านมา เกิดปัญหาอะไรขึ้น? โลกมักจะตั้งกองทุนเอาไว้สู้รบปรบมือ อย่างวิกฤตหนี้ในยุโรปก็มีการตั้งกองทุนฉุกเฉิน 1 ล้านล้านเหรียญสหรัฐขึ้นมาเพื่อแก้ปัญหา และคลายความวิตกของตลาด เมื่อค่าเงินยูโรอ่อนค่าลงไป

แนวความคิดการเก็บภาษีธนาคาร และสถาบันการเงินเพิ่มนั้นก็เพื่อจะนำไปตั้งกองทุนระหว่างประเทศเพื่อแก้ไขปัญหาเฉพาะหน้า หากเกิดกรณีแบงก์ล้ม ต้องการความช่วยเหลือเร่งด่วน เป็นการป้องกันล่วงหน้าไม่ให้วิกฤตลุกลามไปยังทั้งภาคการเงินของประเทศนั้นๆ และของโลกครับ

เป็นแนวความคิดที่เข้าท่า ธนาคารทั้งโลกต้องร่วมมือกัน แต่ปัญหาใหญ่ก็คือ แล้วใครจะจ่าย...!

ตรงนี้แหละที่ถกเถียงกันครับ ว่าใครจะจ่าย

ปัญหาแบงก์ขาดทุนที่ผ่านมา เกิดขึ้นมาจากการลงทุนที่เสี่ยงเกินไป ละโมบเกินไป เวลาได้ก็ไม่ได้แบ่งใคร พอจะล้ม ถึงมาบอกว่าต้องมีกองทุนร่วมเอาไว้ช่วยกัน

เป็นหนึ่งในข้อถกเถียงที่รุนแรงมากในขณะนี้ หลายประเทศก็บอกว่า ที่ผ่านมาภาคธนาคารในประเทศเขาไม่เคยทำธุรกรรมอะไรที่เข้าขั้นเสี่ยง ไร้จริยธรรมเหมือนในประเทศใหญ่ แล้วทำไมต้องให้คนอื่นมามีภาระถูกรีดภาษีเพิ่มด้วย

อย่างที่เห็น ความแตกต่างนี้กำลังเกิดขึ้นอย่างหนักระหว่างสหรัฐ และยุโรป รวมไปถึงเอเชียหลายชาติก็ไม่เห็นดีเห็นงามด้วย

เหมือนกับที่รัฐบาลสหรัฐเจอคนทั้งประเทศด่าอย่างดุเดือด เวลาแบงก์ล้มต้องเอาเงินจากประชาชนไปช่วยอุ้ม แต่พอยามปกติ แบงก์พวกนี้มีแต่รีดดอกเบี้ยโหดๆ กระหน่ำกันทั้งนั้น

ตอนนี้พวกเขากำลังจะเอาเงินคนทั้งโลกไปอุ้มอีกแล้ว...

สู้ปรับเปลี่ยนปฏิรูปกองทุนเดิมๆ ที่มีอยู่แล้ว เช่น กองทุนการเงินระหว่างประเทศ (ไอเอ็มเอฟ) ให้ทำหน้าที่ดีกว่านี้ไม่ดีกว่าหรือ

ใช่สักแต่ทำหน้าที่มีบทบาท เป็นเพียงตัวแทนโลก ฝรั่งที่คอยรีดดอกเบี้ยจากโลกที่สามอย่างที่ผ่านมา...!