ประเมินเศรษฐกิจเอเชียปี’58 ผ่านมุมมองธนาคารโลก

ในช่วงอาทิตย์ที่ผ่านมา ธนาคารโลกปรับลดการคาดการณ์อัตราการขยายตัวของเศรษฐกิจประเทศกำลังพัฒนาในภูมิภาคเอเชียตะวันออกในปี 2557 และ 2558 ลงเหลือ 6.9% จากคาดการณ์เดิม ณ เดือน เม.ย. 2557 ไว้ที่ 7.1%

โดยที่ธนาคารโลก (World Bank : WB) รายงานสถานการณ์เศรษฐกิจในภูมิภาคเอเชียแปซิฟิก (East Asia and Pacific Economic Update : EAP) ปีละ 2 ครั้ง คือ เดือน เม.ย. และเดือน ต.ค.ของทุกปีนอกเหนือจากรายงาน Global Economic Prospect (GEP) ซึ่งเป็นรายงานหลักของ WB เกี่ยวกับสถานการณ์และคาดการณ์เศรษฐกิจโลกที่มีการทำรายงานปีละ 2 ครั้งเช่นกัน คือ เดือน ม.ค. และเดือน มิ.ย.ของทุกปี

ดังนั้น เมื่อวันที่ 6 ต.ค. 2557 รายงาน EAP ปรับลดคาดการณ์การขยายตัวของเศรษฐกิจประเทศกำลังพัฒนาในภูมิภาคเอเชียตะวันออก (Developing East Asia) ในปี 2557 และ 2558 จาก 7.1% มาอยู่ที่ 6.9% แต่ยังถือเป็นอัตราการขยายตัวทางเศรษฐกิจที่สูงสุด เมื่อเทียบภูมิภาคอื่นของโลก

ทั้งนี้ หากไม่นับจีนเศรษฐกิจในภูมิภาคเอเชียแปซิฟิกจะขยายตัวได้ที่ 4.8% ในปี 2557 และขยายตัวได้ 5.3% ในปี 2558 โดยได้รับอานิสงส์จากการส่งออกที่จะขยายตัวได้ดีตามการฟื้นตัวอย่างค่อยเป็นค่อยไปของเศรษฐกิจหลักของโลก และการปฏิรูปเศรษฐกิจของประเทศ โดยเฉพาะภูมิภาคเอเชียตะวันออกเฉียงใต้

EAP ลดคาดการณ์เศรษฐกิจไทยปี 2557 จากขยายตัวได้ 3% เหลือเพียงแค่ 1.5% โดยเศรษฐกิจจะขยายตัวเร่งขึ้นในช่วงครึ่งหลังของปี เนื่องจากการส่งออกที่ฟื้นตัวอย่างค่อยเป็นค่อยไป และมาตรการกระตุ้นเศรษฐกิจของรัฐ ขณะที่อุปสงค์ในประเทศยังชะลอตัว

และในปี 2558 ลดคาดการณ์การขยายตัวของเศรษฐกิจจาก 4.5% ลงเหลือแค่ 3.5% โดยมีปัจจัยสนับสนุนเศรษฐกิจจากการส่งออกและการลงทุนภาครัฐภาคเอกชนเป็นสำคัญ

ผมขอสรุปว่า WB คาดการณ์การขยายตัวทางเศรษฐกิจคู่ค้าสำคัญของไทย ดังนี้ (1) เศรษฐกิจจีน (คู่ค้าอันดับ 1 ของไทย) ลดคาดการณ์เป็น 7.4% ในปี 2557 และขยายตัวได้ 7.2% ในปี 2558 เนื่องจากอยู่ระหว่างการปรับโครงสร้างเศรษฐกิจให้ขยายตัวอย่างยั่งยืน

(2) เศรษฐกิจมาเลเซีย (คู่ค้าอันดับที่ 6 ของไทย) ได้เพิ่มคาดการณ์เป็น 5.7% ในปี 2557 แต่ได้ลดคาดการณ์ขยายตัวของเศรษฐกิจในปี 2558 เหลือเพียง 4.9% อันเป็นผลจากเศรษฐกิจที่ขยายตัวดีกว่าคาดในช่วงครึ่งแรกของปี 2557 โดยเฉพาะภาคการส่งออก

ขณะที่ในปี 2558 การลดขนาดการใช้จ่ายภาครัฐและแรงกดดันของเงินเฟ้อจะทำให้อุปสงค์ในประเทศชะลอลง

(3) เศรษฐกิจอินโดนีเซีย (คู่ค้าอันดับที่ 8 ของไทย) ได้ลดคาดการณ์ขยายตัวทางเศรษฐกิจเหลือ 5.2% ในปี 2557 และคงคาดการณ์ไว้ 5.6% ในปี 2558 จากราคาสินค้าโภคภัณฑ์ในตลาดโลกที่ปรับตัวลดลงส่งผลกระทบต่อการส่งออก การบริโภคภาครัฐที่ต่ำกว่าคาด และสินเชื่อขยายตัวชะลอลง

ขณะที่ปี 2558 คาดว่าเศรษฐกิจจะขยายตัวเร่งขึ้น จากการส่งออกและการลงทุนที่ปรับตัวดีขึ้น

(4) เศรษฐกิจเวียดนาม (คู่ค้าอันดับที่ 10 ของไทย) ได้ลดคาดการณ์ขยายตัวทางเศรษฐกิจลงเหลือ 5.4% ในปี 2557 และขยายตัวได้ 5.5% ในปี 2558 จากอุปสงค์ในประเทศที่ยังเปราะบาง จากปัญหาเชิงโครงสร้างของรัฐวิสาหกิจและภาคธนาคาร

(5) เศรษฐกิจฟิลิปปินส์ (คู่ค้าอันดับที่ 12 ของไทย) คงคาดการณ์อัตราขยายตัวทางเศรษฐกิจไว้ที่ 6.4% ในปี 2557 และขยายตัวได้ 6.7% ในปี 2558 เนื่องจากการเร่งใช้จ่ายของภาครัฐเพื่อก่อสร้างอาคารบ้านเรือนที่ได้รับความเสียหายจากพายุไต้ฝุ่น

ประเด็นก็คือว่า เมื่อ WB ปรับลดคาดการณ์ภาพรวมเศรษฐกิจประเทศกำลังพัฒนาในภูมิภาคเอเชียตะวันออกในปี 2557 ซึ่งกลุ่มประเทศดังกล่าวมีความเชื่อมโยงทางเศรษฐกิจกับไทยอย่างใกล้ชิด อาจกระทบต่อภาพรวมเศรษฐกิจไทย

ดังนั้น เราจึงจำเป็นต้องติดตามแนวโน้มเศรษฐกิจคู่ค้าสำคัญของไทย และประเด็นเศรษฐกิจต่างๆ โดยเฉพาะการดำเนินนโยบายทางการเงินของธนาคารกลางสหรัฐและยูโรโซน ซึ่งอาจส่งผลให้เกิดความผันผวนของเงินทุนเคลื่อนย้าย และส่งผลค่าเงินบาทในระยะต่อไปครับ