ติดกับดัก

รัฐบาลผ่านพ้นพิธีกรรมการอภิปรายไม่ไว้วางใจไปแล้ว และกลายเป็นร้อนฉ่าทางการเมือง ภายหลังพรรคเพื่อแผ่นดิน ยกมือสวนไม่ไว้วางใจรัฐมนตรีพรรคภูมิใจไทย

ลำพังการอภิปรายไม่ไว้วางใจ เฉพาะแค่ไม่ยกมือให้ก็หนักอยู่แล้ว แต่งานนี้มีการสวนควันปืนซึ่งหน้า

อภิสิทธิ์ เวชชาชีวะ นายกรัฐมนตรี ต้องกุมขมับ เนื่องจากต้องกลายเป็นนางรจนาเลือกคู่ ถูกพรรคภูมิใจไทย ขีดเส้นตาย จะเลือกเพื่อแผ่นดิน หรือเจ้าเงาะห้อย

แปลเป็นไทย ถ้าไม่จัดการเพื่อแผ่นดิน ภูมิใจไทยจะถอนตัว

มันไม่ใช่เรื่องยากหรอก เนื่องจากภูมิใจไทย สามารถสลับขั้วไปจับมือกับพรรคเพื่อไทย โดยเปลี่ยนแค่หัวขบวนจากเนวิน ชิดชอบ เอาคนอื่นขึ้นมาแทน

การเมืองมันก็แค่นี้

แต่ทว่าทั้งหมดมันสะท้อนให้เห็นอะไรบางอย่าง

นั่นคือแผนปรองดองแห่งชาติของอภิสิทธิ์จะทำได้จริงหรือ

เฉพาะแค่พรรคร่วมรัฐบาลก็แตกดังโพละให้เห็น

แล้วจะไปวาดโรดแมป ชวนเสื้อแดงมาเข้าสู่กระบวนการปรองดองอีกหรือ

มันมิยากเท่ากับเข็นครกขึ้นภูเขาหรอก แต่จะลำเค็ญประมาณ เข็นภูเขาลงครกเสียมากกว่า

ยิ่งคิด ก็ยิ่งน่าถอนหายใจ

และที่น่าถอนหายใจมากกว่าคือการตัดสินใจสร้างสงครามไพร่ของแดงตัวพ่อนี่แหละ

เพราะหากแดงตัวพ่อ เปลี่ยนวิธีการ โดยเปิดอภิปรายไม่ไว้วางใจเสียก่อน ป่านนี้ไม่รู้ว่าเสถียรภาพของรัฐบาลจะเป็นอย่างไร

หลากหลายเรื่องรัฐบาลมีปัญหา ตั้งแต่การแต่งตั้งโยกย้ายข้าราชการ โดยเฉพาะที่สำนักงานตำรวจแห่งชาติ กรณีจ่าเพียร ขาเหล็ก เป็นการแสดงออกถึงการใช้อำนาจทางการเมืองโดยมิชอบ

แต่ฝ่ายค้าน ไม่ได้ตรวจสอบเรื่องเหล่านี้ แต่กลับไปกรีธาทัพแดงออกมาเสียก่อน

หรือแม้กระทั่งนโยบายเศรษฐกิจน่าจะถูกนำเข้าไปตรวจสอบในสภา โดยเฉพาะ นโยบายข้าว ที่เรียกได้ว่าล้มเหลวไม่เป็นท่า

ปีนี้รัฐบาลโดยเฉพาะตัวอภิสิทธิ์ เปลี่ยนแปลงนโยบายข้าวจากการประกันราคา เป็นการประกันรายได้ โดยนโยบายดังกล่าวสร้างความขัดแย้งระหว่างตัวนายกรัฐมนตรีกับกระทรวงพาณิชย์ที่มีพรรคภูมิใจไทย เป็นผู้ดูแล

แต่ที่สำคัญสุดการประกันรายได้ทำให้ราคาข้าวตกต่ำอย่างเหลือเชื่อ

นี่แหละ จึงยิ่งเหนื่อย มองไปซีกรัฐบาล ก็ยากจะเดินหน้า มองไปฝ่ายค้าน ก็ไม่ได้ทำสิ่งที่ควรจะทำ

บ้านเมืองเราจะมีทางออกอย่างไร ใคร...ช่วยตอบที !?!