พึ่งพิงเกินไป
บทบรรณาธิการของสำนักข่าวบลูมเบิร์กแสดงความเห็นว่า ภาวะชะลอตัวทางเศรษฐกิจของประเทศกำลังพัฒนาเกิดขึ้นจากสองปัจจัย คือ หนึ่ง เหล่าประเทศตลาดเกิดใหม่พึ่งพิงค่าเงิน “เหรียญสหรัฐ” มากเกินไป และสอง การดำเนินนโยบายทางการเงินที่ผิดพลาด
บทบรรณาธิการของสำนักข่าวบลูมเบิร์กแสดงความเห็นว่า ภาวะชะลอตัวทางเศรษฐกิจของประเทศกำลังพัฒนาเกิดขึ้นจากสองปัจจัย คือ หนึ่ง เหล่าประเทศตลาดเกิดใหม่พึ่งพิงค่าเงิน “เหรียญสหรัฐ” มากเกินไป และสอง การดำเนินนโยบายทางการเงินที่ผิดพลาด
วิกฤตเศรษฐกิจของสหรัฐเมื่อปี 2007-2009 ทำให้สหรัฐต้องใช้มาตรการผ่อนคลายเชิงปริมาณ (คิวอี)เพื่ออัดฉีดเงินเข้าไปในระบบเศรษฐกิจที่กำลังชะลอตัว ทำให้นักลงทุนสหรัฐนิยมนำเงินไปเก็งกำไรในประเทศตลาดเกิดใหม่ ส่งผลให้เศรษฐกิจของประเทศเหล่านั้นเจริญเติบโตแบบก้าวกระโดด
การที่ในช่วง 56 ปีที่ผ่านมา เศรษฐกิจของประเทศกำลังพัฒนาเติบโตจากการลงทุนของนักลงทุนสหรัฐส่งผลให้ระบบเศรษฐกิจเกิดภาวะพึ่งพิงกับนโยบายการเงินของสหรัฐและอ่อนไหวต่อการผันผวนของค่าเงินเหรียญสหรัฐอย่างเลี่ยงไม่ได้
การประกาศลดมาตรการคิวอีจึงนับเป็นการสั่นคลอนเศรษฐกิจของประเทศกำลังพัฒนา เนื่องจากทำให้นักลงทุนชะลอการลงทุน
บทบรรณาธิการเสนอทิ้งท้ายไว้ว่า ประเทศกำลังพัฒนาจำเป็นต้องมีนโยบายที่ฟื้นฟูความน่าเชื่อถือให้แก่นักลงทุนต่างชาติด้วย และต้องปลดแอกระบบเศรษฐกิจจากอิทธิพลของนโยบายการเงินของสหรัฐ นอกจากนี้ยังจำเป็นอย่างยิ่งที่ต้องมีการพัฒนาให้ค่าเงินอื่น อาทิ ค่าเงินหยวน และค่าเงินยูโร เป็นค่าเงินที่มีความน่าเชื่อถือที่สามารถเป็นเงินทุนสำรองระหว่างประเทศแทนค่าเงินเหรียญสหรัฐได้
