แคมปิ้งป่าคอนกรีดต่างที่มาเป้าหมายเดียวกัน

ทีมข่าวการเมือง

เต็นท์หลากสีถูกติดตั้งเป็นที่พักชั่วคราวในแทบทุกจุดที่มีการชุมนุมชัตดาวน์ กทม.ของกลุ่ม กปปส. แปลงสภาพเมืองกรุงกลายเป็นวนอุทยานแห่งชาติชั่วพริบตา

ไม่บ่อยนัก ที่จะเห็นแคมปิ้งกลางป่าคอนกรีตพรึ่บพรั่บทั่วถนนเมืองกรุง บรรดานักเดินตามหาประชาธิปไตยหาใช่มาจากต่างจังหวัดเท่านั้นแต่ยังมีหลายชนชั้นปรารถนาขอพักแรมริมถนนด้วยเป้าหมายเดียวกัน เดินหน้าปฏิรูปประเทศขจัดระบอบทักษิณ

สาวใหญ่ศิษย์เก่าคณะบัญชี จุฬาฯ รุ่น 30 เปิดเผยว่า เธอมาพร้อมกับครอบครัวในวันชัตดาวน์เลือกจับจองสมรภูมิย่านปทุมวัน ปักสมอกางเต็นท์ก่อนออกไปทำหน้าที่จัดหาเสบียงกรังทำอาหารส่งข้าวส่งน้ำให้ผู้ชุมนุม

นี่ไม่ใช่ครั้งแรกของนักธุรกิจศิษย์เก่าจุฬาฯ เพราะก่อนหน้านี้ กลุ่มของเธอไปกางเต็นท์พื้นที่การชุมนุม คปท. เธอยอมรับตรงไปตรงมาว่า คปท.น่าสงสารกว่าเวทีอนุสาวรีย์ประชาธิปไตยจึงเลือกที่จะไปที่นั่น

ช่วยส่งเสบียงบริจาคเงินให้ผู้ชุมนุม แต่เมื่อรู้ว่า สุเทพ เทือกสุบรรณจะใช้พื้นที่แยกปทุมวันเป็นเวทีหลักโดยมีศิษย์เก่าจุฬาฯ เป็นเจ้าภาพก็เลยรีบมาจับจองพื้นที่แห่งนี้

“พี่ไม่ได้สู้เพื่อสุเทพหรือพรรคประชาธิปัตย์แต่เห็นด้วยกับการล้มระบอบทักษิณเป็นอันตรายต่อชาติจึงต้องออกมาสนับสนุนปักหลักพักค้างแรมอยู่อย่างนี้ ติดต่อหาอาหารมาเลี้ยงผู้ชุมนุมเพราะเราคือส่วนหนึ่งของมวลมหาประชาชน” เธอ กล่าวอย่างอารมณ์ดี

อดีตพลทหารนายหนึ่งเป็นอีกรายที่ยอมทิ้งบ้านพักอันสุขสบายในเมืองกรุง มาปักหลักกางเต็นท์ร่วมกรำศึกที่แยกปทุมวัน เขาบอกว่า ส่วนตัวชื่นชอบธรรมชาติ ดังนั้นจึงชอบเดินป่ากางเต็นท์นอน และอดีตสมัยเป็นทหารก็ได้ประจำการอยู่ในป่า ทำให้รู้สึกผูกพันกับการนอนเต็นท์อย่างมาก

อดีตพลทหาร เล่าว่า มากางเต็นท์นอนทุกครั้งที่มีการชุมนุม ตั้งแต่สมัยพันธมิตรประชาชนเพื่อประชาธิปไตยเรื่อยมาจนถึงปัจจุบัน คือ สมัยยังไม่มีแฟนจนมีแฟน อีกทั้ง การกางเต็นท์นอนยังทำให้ประหยัดค่าใช้จ่ายไม่ต้องไปเช่าโรงแรม และยังเป็นส่วนตัวถือว่าไม่ได้ลำบากอะไร เพราะส่วนตัวก็มาทำหน้าที่เป็นการ์ดอาสาด้วย ทำให้สะดวกต่อการเดินทางไม่ต้องคอยไปกลับบ้าน และหากเกิดเหตุอะไร ก็สามารถทันท่วงทีในการช่วยเหลือมวลมหาประชาชน ที่เข้าร่วมต่อสู้ในครั้งนี้ตระเวนไปสวนลุมพินี ร่มเย็นด้วยแมกไม้นานาพันธุ์ เป็นอีกแห่งที่เต็มไปด้วยมวลมหาเต็นท์

ขวัญยืน เมนประสาท วัย 48 ปี ชาวนครศรีธรรมราช ปักหลักชุมนุมอยู่กับเต็นท์มาแล้ว 2 วัน 2 คืน ยอมรับว่าอยู่ในเต็นท์อาจไม่สะดวกสบายเหมือนอยู่ที่บ้าน แต่ถือว่ายังดีที่ตัดสินใจเลือกสวนลุมพินี เพราะเป็นพื้นที่กว้างโล่ง ส่วนเรื่องการกินการอยู่ รวมทั้งห้องน้ำห้องท่าก็ไม่เป็นปัญหาใหญ่สามารถปรับตัวกับสถานการณ์ได้

“เตรียมผ้าถุงมาจากบ้านแล้ว อาบน้ำก็อาบในโรงพยาบาลจุฬาฯ ส่วนเข้าห้องน้ำก็พึ่งรถสุขา กทม. ห้างใกล้ๆ เวทีก็แวะไปใช้บริการ แต่โรงแรมไม่กล้าเข้าไปกลัวเขาไม่ให้เข้า”

ส่วนอาหาร เธอบอกรับแจกจากครัวเป็นหลัก เเต่ถ้าวันไหนไม่ทันของหมดก็ซื้อกินเอง

“เต็นท์ที่นอนอยู่ก็เตรียมมาจากบ้าน บางคนก็ซื้อใหม่ที่นี่เต็นท์หลังหนึ่งก็จะนอนกัน 3 คน อึดอัดแต่ก็พออยู่ได้ ช่วงนี้อากาศ กทม.กำลังดีไม่ร้อน ก็นอนกันได้ ถ้าร้อนกว่านี้ก็คงไม่ไหว ลูกๆ ที่บ้านก็โทรคุยกันทุกวัน เขาก็เตือนให้ระวังตัวเอง ตรงไหนเสี่ยงที่จะมีการปะทะก็ให้เลี่ยง” ขวัญยืน บอกเล่า

ณรงค์ รสกำจร หนุ่มเลือดสะตอวัย 45 ปี เล่าว่า เพิ่งย้ายมาจากแยกปทุมวันมาเป็นสมาชิกใหม่ของหมู่บ้านเต็นท์สวนลุมฯเมื่อ 2 วันที่ผ่านมา ก่อนหน้านี้ต้องนอนกลางถนน เพิ่งย้ายมานอนในเต็นท์เมื่อคืนก่อน เขาย้ำว่า “...อยู่ในนี้สบายกว่าเยอะ”

ชีวิตใต้หลังคาเต็นท์ไม่ใช่ครั้งแรกของณรงค์ เพราะปี 2553 เขาเคยใช้ชีวิตในเต็นท์ระหว่างการชุมนุมหน้าศาลากลางจังหวัดเพื่อประท้วงการชุมนุมของกลุ่มคนเสื้อแดงมาแล้ว

“ตอนนั้นลำบากครับ และอยู่นานหลายวันเป็นครั้งแรก อะไรๆ ก็ติดขัดไปหมด แต่ตอนนี้สบายครับ เต็นท์ก็เตรียมจากบ้านมา เสื้อผ้าก็เอามาเท่าที่จำเป็น นอกจากนั้นก็มาปรับตัวกันในพื้นที่ และคงจะอยู่ไปเรื่อยๆ เพราะที่สวนลุมเหมาะสำหรับตั้งเต็นท์กว่าที่อื่นและจะอยู่จนกว่าจะชนะครับ ถึงจะกลับบ้าน”

แคมปิ้ง 5 แยกลาดพร้าว เป็นอีกจุดที่ม็อบแบ็กแพ็กหาทำเลเหมาะแถวสวนจตุจักรเพราะสภาพอากาศยามค่ำคืนเย็นสบายจากต้นไม้ใหญ่โอบล้อม

ขจรศักดิ์ อำนาจวงษ์ วัย 42 ปี สะท้อนอีกหนึ่งความคิดหลังอาศัยที่นอนในสวนจตุจักร เมื่อคืนที่ผ่านมาว่า เดินทางมาจาก จ.อุบลราชธานี เพื่อเข้ากรุงเทพฯ มาหางานทำ ตั้งแต่วันที่ 29 ธ.ค.ที่ผ่านมา โดยยึดสถานีรถไฟหัวลำโพงเป็นแหล่งพักชั่วคราว ประจวบเหมาะมีการชุมนุมเกิดขึ้นในกรุงเทพฯ และเห็นว่าแต่ละจุดการชุมนุมมีที่พักและอาหารให้รับประทานฟรี ก็เลยสมัครใจมาใช้สถานที่รวมชุมนุมเพื่ออยู่อาศัย จนกว่าจะหางานทำในกรุงเทพฯ

ท่ามกลางสถานการณ์ชุมนุมที่ยังยืดเยื้อ ทุกคนจึงต้องปรับสภาพกินอยู่หลับนอนอยู่กับมันให้ได้จนกว่าชัยชนะมาถึง