นักวิชาการชี้ทางออกพัฒนาร่วม

ชุมพร ปัจจุสานนท์ อาจารย์คณะนิติศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย เปิดเผยว่า ในปี 2505 ศาลโลกตัดสินคดีปราสาทพระวิหาร และบอกว่า 1.ปราสาทพระวิหารตั้งอยู่ในอำนาจอธิปไตยของกัมพูชา 2.ถอนทหาร และ 3.ส่งคืนวัตถุโบราณ แต่กลับไม่เคยมีคำตัดสินเรื่องบริเวณใกล้เคียงตัวปราสาท คำตัดสินเมื่อวันที่ 11 พ.ย.ที่ผ่านมา ก็ยังไม่ได้ระบุว่าพื้นที่บริเวณใกล้เคียงตัวปราสาทเป็นของใคร เพียงแต่ศาลโลกไม่ฟังคำร้องของกัมพูชาที่ให้เป็นไปตามแผนที่ 1:200,000 และไม่ได้เป็นไปตามมติคณะรัฐมนตรีเมื่อปี 2505 ส่วนที่บางคนตีความคำตัดสินของศาลโลกเมื่อวันที่ 11 พ.ย. ว่าไทยเสียดินแดนเพิ่มนั้น อยากให้มองว่าไทยได้เสียดินแดนตั้งแต่ปี 2505 แล้ว เพียงแต่ไม่ได้ระบุชัดเท่านั้น และตีความไม่ตรงกัน เปรียบเหมือนกัมพูชาบอกว่าไทยติดหนี้ 5,000 บาท แต่ไทยบอกว่าติดหนี้แค่ 1,000 บาท ศาลจึงเข้ามาไกล่เกลี่ย และบอกว่าไทยต้องใช้หนี้กัมพูชา 2,000 บาท

ขณะที่ ไชยวัฒน์ ค้ำชู อาจารย์คณะรัฐศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย กล่าวว่า ที่ผ่านมาศาลโลกเคยตัดสินคดีพิพาทดินแดนมาแล้วหลายครั้ง ไม่ว่าจะเป็นระหว่างอินโดนีเซียและมาเลเซีย หรือสิงคโปร์และมาเลเซีย ซึ่งคำตัดสินทั้งสองกรณีนั้น คู่กรณีก็ได้แก้ข้อพิพาทอย่างสันติวิธีเรื่อยมา และไม่ได้มีการระบุว่าประเทศใดเสียดินแดน เพียงแต่เกิดการพัฒนาร่วมกัน จึงมีความเห็นตามที่ทั้งกัมพูชาและไทยได้แถลงจุดยืนล่วงหน้าแล้วว่า ไม่ว่าจะตัดสินในแบบใด ก็จะเคารพศาล จะปฏิบัติตามอย่างไรก็เป็นฝ่ายเทคนิคให้ตีความคำพิพากษา และควรปฏิบัติตามคำวินิจฉัยของศาลโลก ทั้งนี้เห็นว่าหากเจรจาอย่างสันติวิธี และไม่เคร่งครัดในข้อกฎหมาย ก็สามารถได้ประโยชน์ทั้งสองฝ่าย