รับผิดชอบไหวไหม

ไม่แปลกใจเลยที่ประเทศไทยได้รับการจัดอันดับรั้งท้ายในหลายๆ เรื่อง ทั้งในเอเชียและระดับโลก

อึ้ง! ที่ประชุมเศรษฐกิจโลก (Word Economic ForumWEF) เปิดเผยผลการจัดอันดับการศึกษาของอาเซียน ว่า ประเทศไทยมีคุณภาพการศึกษารั้งท้ายอยู่อันดับ 8

อันดับ 1 คือ สิงคโปร์ อันดับ 2 มาเลเซีย อันดับ 3 บรูไน อันดับ 4 ฟิลิปปินส์ อันดับ 5 อินโดนีเซีย อันดับ 6 กัมพูชา และอันดับ 7 เวียดนาม

การศึกษาของไทยดิ่งลงเหวขนาดนี้ ยอมรับส่วนหนึ่งเกิดจากคุณภาพเด็กด้อยลงไปมาก แต่ระบบการศึกษา รวมถึงผู้บริหารทุกระดับตั้งแต่กระทรวง กรม จนถึงอธิการบดี อาจารย์หรือครูผู้สอนก็มีส่วนต้องรับผิดชอบกันทั้งนั้น

ปัญหาส่วนหนึ่งเกิดจากการสรรหาบุคลากร ซึ่งไม่ได้ใช้วิธีการสรรหาที่แท้จริง แต่เป็นการแต่งตั้งพรรคพวกหรือผู้ที่สนองตอบนักการเมืองได้เต็มที่ ซึ่งล้วนแล้วแต่เก่งแค่เรื่องวิ่งเต้น แต่ไร้ฝีมือในการทำงาน

การเลือกใช้คนที่ไม่มีคุณภาพ บางคนนอกจากไม่เก่งแล้ว ยังมีพฤติกรรมฉ้อโกงหรือทุจริตด้วย ทำให้ผลงานโดยรวมเลวร้ายลงไปเรื่อยๆ ไม่เพียงแต่เรื่องการศึกษาเท่านั้น

การส่งออกของไทยที่ดำดิ่งลงอย่างรวดเร็วก็เป็นตัวอย่างที่ดี จะอ้างว่าเศรษฐกิจของประเทศคู่ค้าแย่ลง ก็พูดได้ แต่ปัญหาใหญ่เกิดจากเจ้ากระทรวงพาณิชย์ รวมถึงกระทรวงอื่นๆ และหน่วยงานที่เกี่ยวข้องด้วย

หยุดตะแบงได้แล้วว่าปีนี้จะเห็นมูลค่าการส่งออกของไทยเติบโตถึง 4% เพราะเป็นไปไม่ได้หรอก ขยายตัวถึง 3% ก็เก่งแล้ว และยังไม่รู้ว่าปีหน้าจะโตสักเท่าไร

ปัญหารัฐบาล “ยิ่งลักษณ์ ชินวัตร” เรื่องการเลือกใช้คนไม่เป็นนั้น ส่งผลกระทบเป็นวงกว้างขึ้นเรื่อยๆ การส่งออกที่กระแทกลงแรง มีผลต่อการเจริญเติบโตทางเศรษฐกิจ ต่อเนื่องถึงการขยายการลงทุนของภาคเอกชน รวมถึงการจ้างงาน

เราเห็นว่ารัฐบาลควรจะต้องเร่งแก้ปัญหาก่อนภัยจะมาถึงตัว ทั้งการเปลี่ยนตัวผู้ที่รับผิดชอบอยู่แล้ว รวมถึงการแต่งตั้งคนใหม่ที่จะมาแทนคนเกษียณอายุ

เช่น เลขาธิการกองทุนบำเหน็จบำนาญข้าราชการ (กบข.) ซึ่ง น.ส.โสภาวดี เลิศมนัสชัย จะครบวาระในเดือน ธ.ค. 2556 จะต้องเฟ้นหาบุคคลที่มีความรู้เรื่องการลงทุน มีฝีมือในการบริหารเงิน สามารถคัดง้างความคิดเห็นของคณะกรรมการลงทุนได้ ที่สำคัญจะต้องซื่อสัตย์ มิเช่นนั้นข้าราชการที่เป็นสมาชิก กบข.กว่า 1.2 ล้านคน จะต้องลำบากตอนเกษียณแน่ๆ หากรัฐบาลจะส่งใครเข้าดูแลเงินออมก้อนใหญ่นี้จะต้องคิดให้รอบคอบ