ผู้นำจีนกับการพัฒนาแบบก้าวกระโดด (ตอนที่ 2)

มีหนังสือเล่มหนึ่งที่เขียนโดย Robert Lawrence Kuhn นักวิทยาศาสตร์และนักการธนาคารเพื่อการลงทุนชาวอเมริกันที่มีความสัมพันธ์และสนิทชิดเชื้อกับบรรดาผู้นำจีนจำนวนมากทั่วประเทศ หนังสือเล่มนั้นชื่อว่า How China’s Leaders Think (Revised Edition) 2011 ซึ่งผู้เขียนถือว่าเป็นหนังสือที่รวบรวมแนวคิดด้านการบริหารประเทศของบรรดาผู้นำจีนไว้ได้อย่างครอบคลุมและมากมายมหาศาล

แต่สิ่งที่มีความสำคัญยิ่งไปกว่านั้น ได้แก่ การนำเอาสาระสำคัญบางส่วนของหนังสือมาประกอบในการถ่ายทอดให้ท่านผู้อ่านได้รับทราบเป็นความรู้ประดับสมองว่าการขับเคลื่อนประเทศจีนจากอดีตจนถึงปัจจุบันล้วนเกิดจากฝีมือของบรรดาผู้นำจีนที่ไต่เต้าจากระดับมณฑลเข้าไปสู่การเป็นกรรมการบริหารพรรคและกลายเป็นผู้นำประเทศระดับสูงถึงสูงสุดในที่สุด

จากหลักฐานที่ปรากฏพบว่าบรรดาผู้นำจีนทุกยุคทุกสมัยต่างยึดถือในหลักการการบริหารประเทศที่เหมือนกันอยู่ 4 ประการ ได้แก่ ความภาคภูมิใจในเกียรติภูมิของตนเอง (Pride) ความมีเสถียรภาพ (Stability) ความรับผิดชอบ (Responsibility) และความมีวิสัยทัศน์ (Vision)

จากทั้ง 4 ข้อจะเห็นว่าบรรดาผู้นำประเทศจีนตั้งแต่ระดับเล็กไปจนถึงใหญ่จะให้ความสำคัญกับ 2 หลักการแรกอย่างเหนียวแน่น เนื่องจากเป็นหลักการที่เกี่ยวข้องกับความมั่นคง (Security) ของประเทศ ทั้งนี้เนื่องจากประเทศจีนเป็นประเทศที่มีความกว้างใหญ่ทั้งด้านเนื้อที่และประชากร กว่าจะสามารถก่อตั้งจนเป็นประเทศที่มีประชากรและมีอาณาเขตที่ชัดเจนได้ต้องอาศัยระยะเวลานับพันปี

โดยหลักทฤษฎีและปฏิบัติแล้วบรรดาผู้นำจีนต่างทุ่มเทและให้ความสำคัญกับเรื่องความมั่นคงของประเทศมาเป็นอันดับหนึ่ง ส่วนที่เหลือเป็นเรื่องของการปลูกฝังความรับผิดชอบต่อสังคมและประเทศชาติในแต่ละบุคคล และสิ่งที่จีนกำลังทำอยู่ได้แก่ การปลูกฝังค่านิยมการรักประเทศและความสมัครสมานสามัคคีผ่านทางกิจกรรมทั้งทางด้านการเมืองและสังคมทุกรูปแบบ

อีกประเด็นหนึ่งที่มีความสำคัญมากที่สุดในระดับคณะกรรมการกลางของพรรคคอมมิวนิสต์จีน ได้แก่ การที่พรรคตั้งเป็นกฎเหล็กไว้เลยว่ามีบุคคล 4 กลุ่มที่พรรคไม่ต้องการให้มาเป็นผู้นำจีนอย่างเด็ดขาด ประกอบด้วยกลุ่มคนดังต่อไปนี้

กลุ่มคนที่มุ่งใช้อำนาจเพื่อแสวงหาประโยชน์เข้าตนเอง ซึ่งพรรคคอมมิวนิสต์จีนถือว่าเป็นกลุ่มคนที่อันตรายที่สุดและเป็นต้นเหตุให้เกิดการคอร์รัปชั่นไปทั่วประเทศถ้าให้ขึ้นมามีอำนาจ

กลุ่มคนที่เป็นตัวการในการสร้างเครือข่ายส่วนตัวผ่านทางข้าราชการประจำและข้าราชการการเมืองเพื่อหวังเข้าไปมีผลประโยชน์ระดับประเทศ ซึ่งกลุ่มคนพวกนี้จะไม่สนใจเรื่องจริยธรรม ความซื่อสัตย์ และความถูกต้องดีงามใดๆ ทั้งสิ้น จุดประสงค์เดียวคือก้าวไปสู่ผลประโยชน์ผ่านการใช้เครือข่าย

กลุ่มคนที่รู้ว่าอะไรผิดอะไรถูกแต่ทำเป็นเฉยไม่สนใจและไม่กล้าที่จะเปิดเผยความชั่วของคนอื่นเพียงเพื่อเอาตัวเองรอดไปวันๆ กลุ่มคนพวกนี้ถ้าเห็นอะไรผิดจะไม่เข้าไปยุ่งและปล่อยผ่านทำให้เกิดความเสียหายขยายวงกว้าง

กลุ่มคนที่ไม่ทำอะไรเป็นชิ้นเป็นอันในบทบาทและหน้าที่ของตนเอง วันๆ เอาแต่นั่งจิบกาแฟ สูบบุหรี่ และคุยเรื่องไร้สาระเรื่อยเปื่อย

บุคคลที่กล่าวมาทั้งหมดทั้ง 4 กลุ่มจะไม่มีที่ว่างให้แทรกขึ้นไปเป็นผู้นำระดับสูงของจีน..