ผู้นำจีนกับการพัฒนาแบบก้าวกระโดด (ตอนที่ 1)

ท่านผู้อ่านหลายต่อหลายท่านอาจจะสงสัยว่าทำไมประเทศสาธารณรัฐประชาชนจีนจึงกลายเป็นประเทศที่ทั้งโลกจัดให้เป็นมหาอำนาจทั้งทางด้านเศรษฐกิจและการเมือง ทั้งที่ภายในประเทศจีนเองมีปัญหาที่รัฐบาลของเขาจะต้องแก้ไขมากมายหลายประการ

ก่อนที่จะเข้าสู่คำตอบ เราลองมาดูประวัติความเป็นมาของจีนคร่าวๆ กันก่อน เริ่มตั้งแต่ยุคก่อนการก่อตั้งประเทศจีนผ่านการได้รับชัยชนะทางการเมืองของพรรคคอมมิวนิสต์ ซึ่งก่อนหน้านี้จีนเต็มไปด้วยการสู้รบและการสูญเสียชีวิตผู้คนและทรัพย์สินจำนวนมากมายมหาศาล ตามมาด้วยยุคของการก่อตั้งเป็นประเทศโดยผู้นำพรรคคอมมิวนิสต์ชื่อดังเป็นที่รู้จักกันทั่วโลกอย่างประธานเหมาเจ๋อตง ในปี ค.ศ. 1949 ซึ่งก็ถือว่าเป็นยุคที่จีนยังล้มลุกคลุกคลานลองผิดลองถูก และยังอยู่ในห้วงแห่งการแย่งชิงและหวงแหนอำนาจของกลุ่มคนระดับผู้นำ

ยุคต่อมาซึ่งถือว่าเป็นยุคที่มีความสำคัญมากและเป็นยุคที่ทำให้ประเทศจีนกลายเป็นมหาอำนาจจนกระทั่งถึงปัจจุบันได้แก่ ยุคแห่งการปฏิรูปและเปิดประเทศจีนในปี ค.ศ. 1978 โดยผู้นำตัวเล็กแต่ทรงอิทธิพลและอำนาจได้แก่ ผู้นำเติ้งเสี่ยวผิง ผู้ซึ่งทำให้ประวัติศาสตร์หน้าใหม่ของจีนได้รับการบันทึก และทำให้ประเทศจีนโลดแล่นอยู่บนถนนแห่งความเป็นมหาอำนาจทั้งด้านเศรษฐกิจและการเมืองจนถึงทุกวันนี้

ถ้านับตั้งแต่จีนเปิดประเทศในปี ค.ศ. 1978 จนถึงปัจจุบันก็ผ่านมาประมาณ 30 กว่าปี ภายในระยะเวลาเพียง 3 ทศวรรษ ประเทศจีนกลายเป็นประเทศที่ปัจจุบันมีประชากรมากที่สุดในโลกถึง 1.3 พันล้านคน มีปริมาณการใช้โทรศัพท์มือถือถึง 2 ใน 3 ของระบบโทรศัพท์ทั้งหมดของประเทศจีน มีประชากรที่ใช้อินเทอร์เน็ตมากที่สุดในโลกแซงหน้าสหรัฐอเมริกาถึงกว่า 500 ล้านคน มีการคาดการณ์จากสถาบันด้านเศรษฐกิจระดับโลกหลายสำนักว่าจีนจะมีขนาดจีดีพี (ผลิตภัณฑ์มวลรวมภายในประเทศ) แซงหน้าอเมริการะหว่างปี ค.ศ. 2020-2030 ทั้งนี้ยังไม่นับรวมความก้าวหน้าในด้านอื่นๆ อีกเป็นจำนวนมาก

ต้องขอย้ำอีกครั้งนะครับว่าภายในระยะเวลา 30 กว่าปีเท่านั้นที่จีนสามารถพัฒนาประเทศของตนเองจนก้าวเข้าสู่ความยิ่งใหญ่ระดับโลก และคำตอบของคำถามข้างต้นว่าการพัฒนาดังกล่าวเกิดจากอะไรหรือเพราะอะไร ได้แก่ ลักษณะความเป็นผู้นำของผู้นำจีนในทุกยุคทุกสมัย

สัปดาห์หน้าผมจะพาไปดูหนังสือน่าสนใจ ที่รวบรวมแนวคิดสำคัญของผู้นำจีนอย่างรอบด้านกันครับ