ไอ้เสือ‘จปร.’
อันว่าหนึ่งในภูมิปัญญาของวงการดูนกนั้น ถึงตอนหน้าฝนเมื่อไร เป็นอันรู้กันว่านกระดับเทพน้อยๆ ตัวหนึ่งของวงการ จะมาปรากฏตัวให้ชมกันเป็นประจำทุกปี
อันว่าหนึ่งในภูมิปัญญาของวงการดูนกนั้น ถึงตอนหน้าฝนเมื่อไร เป็นอันรู้กันว่านกระดับเทพน้อยๆ ตัวหนึ่งของวงการ จะมาปรากฏตัวให้ชมกันเป็นประจำทุกปี
มันก็คือ นกยางลายเสือ (Malayan NightHeron) ผู้เป็นขวัญใจช่างภาพ (ตามฤดูกาล) อันขึ้นชื่อลือชา
ในอดีตสัก 10 กว่าปีก่อน นกยางลายเสือยังจัดเป็นนกลึกลับหาตัวยากสุดๆ มีรายงานการพบที่ป่าเขาอ่างฤๅไน จ.ฉะเชิงเทรา บ้าง ที่แก่งกระจาน จ.เพชรบุรี บ้าง เขาใหญ่ จ.นครราชสีมา บ้าง แต่ก็พบเจอกันในวงแคบๆ เท่านั้น
กระทั่งวันหนึ่ง ช่างภาพนกคนหนึ่งนึกอยากปั่นเสือภูเขาในพื้นที่โรงเรียนนายร้อย จปร. เขาชะโงก จ.นครนายก พอจอดรถตรงหลังด่าน ก็มองด้วยตาเปล่าไปเห็นนกยางลายเสือ เดินหากินอยู่บนสนามหญ้า
กลายเป็นจุดเปลี่ยนสำคัญของวงการดูนกไทยไปเลย เพราะคนได้เห็นได้รูปนกยางลายเสือ ณ ที่นั้นกันเพียบ แปลงร่างจากนกลึกลับเป็นนกมหาชนในพริบตา
ที่สำคัญ ถึงหน้าฝนในทุกๆ ปี นกยางลายเสือก็จะมาโชว์ตัวตรงสนามหญ้านี้อย่างไม่เคยผิดนัด แถมลามไปยังจุดอื่นๆ ของ จปร.อีกต่างหาก
โดยมีเงื่อนไขสำหรับคนที่ต้องการเจอมัน ต้องไปถึงจุดตอนเช้าๆ เพราะนกยางลายเสือไม่ใช่นกกลางวันแต่อย่างใด จะออกหากินตอนรอยต่อของกลางวันกับกลางคืน พอสายๆ มักจะชะแว้บไปงีบ เอ๊ย เข้านอนตอนกลางวันในป่าทึบ แล้วจะออกมาอีกทีรอบเย็น
เงื่อนไขที่ว่า ทำเอาผมเหนื่อยกับมันมาหลายที เพราะต้องแหกขี้ตาตื่นจากบ้านเช้ามาก เพื่อบึ่งไปให้ทันเวลา เจอตัวก็ใช่ว่าจะได้รูปสวย นกอยู่ไกลบ้าง นกเผ่นหนีบ้าง หรือไม่ก็ไปเดินในคูระบายน้ำ ได้แต่ภาพมุมกด
จนกระทั่งหน้าฝนปีนี้ละ ที่ผมรู้สึกว่าแทบจะจบได้แล้วสำหรับการล่ารูปนกยางลายเสือ เพราะนกออกมาล่อเป้าให้ถ่ายรูปอย่างจุใจ ถ่ายจนต้องเป็นฝ่ายขอลานกไปกินข้าวเช้า ก่อนนกจะเข้านอนด้วยซ้ำ
หากใครถามผม รู้ไหมสัญลักษณ์ของเขาชะโงกคืออะไร? ผมไม่มีไอเดียใดๆ เลย นอกจากเห็นหน้าเจ้านกยางลายเสือนี่ลอยมาเท่านั้น!
