ยังน่วมไม่พอ

เวลานี้สังคมไทยกำลังออกอาการกระเสือกกระสน ทุรนทุราย อึดอัดกับภาวะอึมครึมของประเทศที่ยังตีบตัน มองไม่เห็นทางออก

หลายกลุ่มองค์กรต่างพยายามส่งเสียงสะท้อนไปยังผู้มีอำนาจเพื่อเป็นแนวทางแก้ไขปัญหา มีข้อเสนอแนะมากมายที่น่าสนใจ และมองไปไกลกว่าประเด็นแค่ว่า ยุบหรือไม่ยุบสภา แก้หรือไม่แก้รัฐธรรมนูญ แก้ก่อนยุบ หรือยุบก่อนแก้ ฯลฯ

เพราะทั้งหมดเป็นเรื่องผลประโยชน์ของนักการเมืองล้วนๆ ประชาชนไพร่ฟ้าหน้าใสไม่ได้เกี่ยวอะไรด้วยแม้แต่น้อย

บทความหนึ่งของ นพ.ประเวศ วะสี ราษฎรอาวุโส เขียนทิ้งท้ายไว้ก่อนจะเกิดเหตุการณ์ 10 เมษาสงกรานต์เลือดภาค 2 ถือเป็นข้อเสนอที่มีคุณค่า

ความเป็นธรรม จึงเป็นเป้าหมายใหญ่สุดที่ทุกฝ่ายต้องหันมามองร่วมกัน มากกว่าจะมานั่งทะเลาะกันเรื่องเอาหรือไม่เอาทักษิณ ทักษิณดีหรือเลว ชั่วไม่ชั่ว โกงไม่โกง ฯลฯ ซึ่งเป็นเป้าหมายรอง

ท่านวิเคราะห์ว่า ความไม่เป็นธรรมไม่สามารถแก้ไขได้ในสภาวะปกติ แต่สภาวะปริ่มๆ จะเกิดมิคสัญญีกลียุค หรือเกิดสงครามกลางเมือง เป็นโอกาสที่สังคมจะเคลื่อนไปสู่จุดลงตัวใหม่ได้ (ถ้าคนไทยไม่ฆ่ากันตายเสียก่อน)

ความเสียหายที่เกิดขึ้นจะกระตุ้นให้คนเกิดจิตสำนึกใหม่ และหันมาช่วยกันคิดว่า เราจะแก้ปัญหาความอยุติธรรมเพื่อสร้างจุดลงตัวใหม่ในสังคมได้อย่างไร

ความอยุติธรรมเช่นว่านั่นมีเรื่องใดบ้างที่ต้องสะสาง ไม่ว่าจะเป็นปัญหาความเหลื่อมล้ำทางเศรษฐกิจ ความไม่เท่าเทียมทางสังคม และโอกาสในการมีส่วนร่วมทางการเมืองการปกครอง

นั่นคือการสร้างความเป็นธรรมในชาติ...

ทุกอย่างที่คุณหมอประเวศร่ายมานั้นถูกต้องทุกประการ

สงครามยังคงไม่ยุติลงง่ายๆ แต่เพิ่งจะเริ่มต้น

อดทนรออีกนิด เวลานี้ทั้งฝ่ายรัฐ ฝ่ายแดง และกองกำลังไม่ทราบฝ่าย ต่างสะสมอาวุธยุทโธปกรณ์พร้อมจะเข้าห้ำหั่นโรมรันกันอีกยก

การเข้าสลายผู้ชุมนุมจะต้องเลือดตกยางออกอย่างไม่อาจหลีกเลี่ยงได้ แม้รัฐบาลจะพยายามกำหนดยุทธศาสตร์ 7 ขั้นจากเบาไปหาหนัก แต่ก็มีแนวโน้มสูงที่จะเกิดการปะทะขั้นรุนแรง

ไม่เช่นนั้น...ไม่เห็นโลงศพไม่หลั่งน้ำตา!