ผู้นำแห่งชาติ
....ธนพล ไชยภาษี
ภาพประธานาธิบดี หูจิ่นเทา ขณะโอบกอดเหยื่อแผ่นดินไหวในมณฑลชิงไห่ ได้รับการตีพิมพ์ไปทั่วโลก เป็นการแสดงออกของรัฐบาลจีนที่
“ไม่ลืม” ประชาชนในย่านทุรกันดารมากที่สุดแห่งหนึ่งของจีน และอยู่ห่างไกลมากที่สุดแห่งหนึ่งครับประธานาธิบดี หู เดินทางเยี่ยมประชาชนในพื้นที่ ไม่นานหลังจากที่นายกรัฐมนตรี เวินเจียเป่า ล่วงหน้าไปก่อนไม่กี่วัน เป็นการตอกย้ำถึงยุทธศาสตร์ของผู้นำจีนยุคใหม่ที่ไม่ใช่บุคคลแข็งกร้าว ลดดีกรีความรุนแรงของการเป็นผู้นำคอมมิวนิสต์อย่างน่าชมไม่น้อย
ภาพลักษณ์ของผู้นำจีน ที่แสดงความเป็นผู้นำที่มีความโอบอ้อมอารี (Benevolent Charisma) เริ่มเห็นชัดขึ้นตั้งแต่เหตุแผ่นดินไหวใหญ่ที่มณฑลเสฉวนเมื่อปี 2008 ซึ่งการช่วยเหลือกลุ่มประชาชนคนชั้นล่างของกลุ่มผู้นำจีนนั้น ทำคะแนนนิยมได้มากมายทีเดียว
เพราะในขณะที่ประเทศจีนกำลังประสบปัญหาช่องว่างระหว่างเมืองและคนชนบท ระหว่างคนรวยและคนจน มากยิ่งขึ้น ปัญหาเจ้าหน้าที่รัฐบาลท้องถิ่นรีดไถเอาเปรียบคนชนบทมากขึ้น กลุ่มผู้นำจีนก็ต้องยิ่งทำหน้าที่เป็นผู้ประสานรอยร้าวเหล่านี้มากขึ้นไปด้วย
ยิ่งสำหรับเหตุแผ่นดินไหว 6.9 ริกเตอร์ ที่มณฑลชิงไห่ในครั้งนี้ ถือว่ามีนัยถึงความมั่นคงของชาติจีนไม่น้อยเช่นกัน อย่าลืมว่าพื้นที่เกิดเหตุตั้งอยู่บนที่ราบสูงทิเบต และประชาชนส่วนใหญ่ที่ประสบภัยในครั้งนี้ก็เป็นชาวทิเบต
สตรีผู้ประสบภัยที่ประธานาธิบดี หูจิ่นเทา โอบกอดนั้น ก็เป็นชาวทิเบต ในด้านหนึ่ง แสดงถึงความโอบอ้อมอารีของผู้นำจีนต่อประชาชนในประเทศ
และในอีกด้านหนึ่ง ภาพนั้นก็สื่อว่า จีน ไม่ได้ทอดทิ้งชาวทิเบต เป็นการใช้โอกาสเพื่อลดกระแสความขัดแย้งระหว่างชาวทิเบตและชาวจีนได้อย่างยอดเยี่ยมทีเดียวครับ
ยิ่งไปกว่านั้น จะเห็นว่า องค์ดาไลลามะ ผู้นำพลัดถิ่นของทิเบต พยายามวิงวอนให้จีนอนุญาตให้พระองค์เดินทางลงไปเยี่ยมผู้ประสบภัยซึ่งส่วนใหญ่เป็นชาวทิเบต แต่จีนก็ยังคงนิ่งเฉย ไม่มีแม้กระทั่งข้อความตอบรับหรือตอบโต้ เหมือนกับที่เคยเป็นมา
นั่นเป็นสัญญาณที่จีนบอกกับองค์ดาไลลามะว่า อย่าเข้ามายุ่งกับทิเบต เพราะทิเบตเป็นของจีน และจีนก็เลือกที่จะไม่ใช้ท่าทีรุนแรงต่อดาไลลามะในครั้งนี้ด้วยเช่นกัน เพราะอาจจะกระทบความรู้สึกของผู้ประสบภัยที่ยังคงนับถือองค์ดาไลลามะอยู่เสมอ
จีนเป็นประเทศใหญ่ มีชนพื้นเมืองผสมปนเป มีภาษาท้องถิ่นอยู่เป็นร้อยเป็นพันภาษา และในขณะที่จีนฝั่งตะวันออกกำลังเดินหน้าสู่การเป็นสังคมอุตสาหกรรม แต่ฝั่งตะวันตกอย่างชิงไห่ หรือซินเจียง กลับยังเป็นบ้านนอก ล้าหลัง บทบาทของผู้นำจีนจึงสำคัญอย่างยิ่งต่อการรวมชาติให้เป็นปึกแผ่น
เหมือนดั่งที่พ่อหลวงของเรา ได้ทรงพระราชทานความช่วยเหลือคนยากจนในพื้นที่ชนบทมาตลอดหลายสิบปี ที่เราทุกคนควรจะสำนึกในพระมหากรุณาธิคุณครับ
