การบริหารที่ดี

สถานการณ์ความขัดแย้งทางการเมืองที่เคลื่อนตัวเข้าสู่ช่วงกลางปี 2556 ใช่ว่าจะปรองดองกันได้ด้วยกฎหมายฉบับใดฉบับหนึ่ง ขณะที่สถานการณ์ด้านสังคมก็เปราะบางลงแทบทุกมิติ

ด้วยผู้หลักผู้ใหญ่ของบ้านเมืองเราจำนวนไม่น้อย โดยเฉพาะกลุ่มชนชั้นนำของประเทศต่างยังมุ่งแก่งแย่งชิงดี ไม่เห็นแก่ประโยชน์ของประเทศชาติโดยรวม

สถานการณ์เช่นนี้ บ้านเมืองต้องการผู้มีจิตวิญญาณประชาธิปไตย ต้องการผู้นำที่ดี มาช่วยกันขับเคลื่อนประเทศไปยืนอยู่แถวหน้าของเวทีโลก

แต่ดูเหมือนความหวังนี้จะอยู่อีกไกล ด้วยฝ่ายบริหารไม่รับฟังข้อเสนอแนะจากภาคส่วนอื่น การบริหารนโยบายในแต่ละด้านมีข้อกังขา น่าเคลือบแคลงสงสัยถึงความไม่ชอบมาพากลในหลายเรื่อง

ขณะเดียวกัน การเลือกบุคคลมาร่วมคณะรัฐมนตรีของรัฐบาลยิ่งลักษณ์ที่ผ่านมา ก็ไม่ได้คนดีมีฝีมือ แต่ได้มาตามข้อต่อรองของแต่ละกลุ่มแต่ละก๊วนในพรรค กลุ่มไหนมีพลังมากก็ได้ดี มีตำแหน่งตามที่ต้องการ

ยกตัวอย่างรัฐมนตรีกลาโหม พล.อ.อ.สุกำพล สุวรรณทัต ตลอดการทำหน้าที่ในตำแหน่งนี้ ยังไม่ประจักษ์ว่าได้แสดงความรู้ความสามารถของนายทหารใหญ่แห่งกองทัพมาขับเคลื่อนการแก้ปัญหาในความรับผิดชอบเรื่องใดให้ลุล่วงและเป็นรูปธรรม

นอกจากเอาจริงเอาจังในการมุ่งถอดยศนายอภิสิทธิ์ เวชชาชีวะ อดีตนายกรัฐมนตรี เพื่อตอบสนองเป้าหมายทางการเมือง

ทัศนะที่รัฐมนตรีผู้คุมกองทัพแสดงออกต่อคำสั่งศาลปกครองให้คืนตำแหน่งเลขาธิการสภาความมั่นคงแห่งชาติ (สมช.) ให้แก่นายถวิล เปลี่ยนศรี ที่ถูกรัฐบาลชุดนี้ย้ายออกจากตำแหน่งเลขาธิการ สมช. ในทำนองให้นายถวิลต้องเลือกข้าง นอกจากตอกย้ำถึงเจตนาแล้ว ยังชี้นำให้เกิดความเข้าใจผิดๆ ต่อหลักการบริหารราชการแผ่นดินที่ดี ที่ต้องเป็นไปเพื่อประโยชน์สุขของประชาชนและภารกิจรัฐ

การชี้นำให้ข้าราชการเลือกข้าง เลือกสี เป็นลักษณะการใช้อำนาจแบบเบ็ดเสร็จ หรือเผด็จการอำนาจอยู่ในมือฝ่ายการเมือง หากไม่พอใจก็ใช้วิธีการข่มขู่ข่มขวัญอีกฝ่ายให้สยบต่ออำนาจ ซึ่งไม่ใช่แบบอย่างที่น่าสรรเสริญ

แม้รัฐมนตรีกลาโหมจะเคยผิดหวังในตำแหน่งสมัยรับราชการอยู่กองทัพ แต่บทบาทฝ่ายเสนาบดีในวันนี้ควรเป็นแบบอย่างที่ดี ชี้นำให้ทุกฝ่ายช่วยกันธำรงไว้ซึ่งระบบที่มีคุณธรรม เป็นแบบอย่างที่ดีแก่นายทหารรุ่นน้อง

หาไม่การบริหารราชการแผ่นดินที่ดีและแนวนโยบายพื้นฐานแห่งรัฐที่กำหนดกันไว้จะล้มเหลว