เอาไม่อยู่

เห็นข่าวดี 3 เด้งของสหรัฐแล้วก็อดตื่นตาตื่นใจไปด้วยไม่ได้ ทั้งตลาดอสังหาริมทรัพย์ ความเชื่อมั่นผู้บริโภค แถมด้วยดัชนีดาวโจนส์ ต่างปรับตัวขึ้นกันพรวดพราดราวกับว่าสหรัฐได้ผ่านพ้นวิบากกรรมต่างๆ ไปเรียบร้อยแล้ว และกำลังจะเป็นตัวชูโรงเศรษฐกิจโลกให้ดีขึ้นไปด้วยในปีนี้

ทว่าตลาดหุ้นทั่วโลกกลับไม่ได้ตอบรับกับข่าวดีที่ว่านี้ไปด้วย เห็นได้จากฝั่งฮ่องกงที่ปิดลบไปถึง 369.32 จุด เช่นเดียวกับในฝั่งยุโรปที่เปิดตัววานนี้อย่างไม่สดใส

ถ้าตัดข้อสงสัยว่าสหรัฐฟื้นตัวได้จริงหรือเป็นแค่อีกหนึ่งฟองสบู่ที่เกิดขึ้น ลำพังการฟื้นตัวของสหรัฐนั้นอาจฉุดทั้งโลกขึ้นไม่ไหว หากอีกสองเสาเศรษฐกิจสำคัญไม่แกร่งตามไปด้วย

จีนนั้นพอจะส่งสัญญาณมาได้พักใหญ่ๆ แล้วว่า การเติบโตหลังจากนี้ไปจะไม่เน้นความหวือหวาเหมือนแต่ก่อน จาก 810% ต่อปี เราก็จะเริ่มเห็นจีดีพีจีนที่ระดับ 7% หลังจากนี้ไป เพราะกลุ่มผู้นำรุ่นใหม่ในยุคประธานาธิบดีสีจิ้นผิงจะเน้นการเติบโตแบบยั่งยืนมากขึ้น ลดพึ่งพาการส่งออก เน้นบริโภคภายในแทน ซึ่งโมเดลนี้ยังต้องใช้เวลาปรับตัวอีกนาน

จึงไม่น่าแปลกใจที่ไอเอ็มเอฟจะปรับลดเป้าจีดีพีของจีนปีนี้ลงมาที่ 7.75% จากคาดการณ์เดิมที่ 8% และจีนเองยังต้องเผชิญความท้าทายหลายอย่างในปีนี้ด้วย

ทว่าที่น่าห่วงมากกว่าจีนก็คือยุโรป ซึ่งยังมองแทบไม่เห็นเลยว่าเศรษฐกิจยุโรป โดยเฉพาะกลุ่มยูโรโซนจะดีขึ้นได้อย่างไรภายในปีนี้

ปัญหาหนี้สาธารณะอาจบรรเทาลงบ้างแล้ว แต่ปัญหาแน่นอกที่ยกยังไงก็ไม่ออก ก็คือการว่างงานที่กำลังปะทุรอวันระเบิดอยู่

บรรดารัฐบาลยุโรปต่างยอมรับว่าผลกระทบแสนสาหัสจากการใช้มาตรการรัดเข็มขัดใน 17 ประเทศกลุ่มยูโรโซน ก็คืออัตราว่างงานที่พุ่งสูงขึ้น โดยเฉพาะในกลุ่มคนหนุ่มสาวที่ตกงานถึง 1 ใน 4 นั้น โวล์ฟกัง โชเบิล รัฐมนตรีคลังของเยอรมนี ถึงกับเตือนว่าหากแก้เรื่องนี้ไม่ได้ มีสิทธิลุกลามกลายเป็นการปฏิวัติเลยทีเดียว จนทุกฝ่ายต้องเร่งแก้ปัญหาด้วยการหันไปส่งเสริมภาคเศรษฐกิจที่แท้จริงมากขึ้น โดยเฉพาะธุรกิจเอสเอ็มอีที่เป็นแหล่งจ้างงานใหญ่ที่สุด

หากไม่มีการยอมผ่อนผันมาตรการรัดเข็มขัด หันมากระตุ้นเศรษฐกิจเหมือนอย่างสหรัฐและญี่ปุ่น ยูโรโซนอาจหนีไม่พ้นภาวะเศรษฐกิจถดถอยต่อเนื่องอีกปี

สหรัฐฟื้นคนเดียวก็เอาทั้งโลกไม่อยู่