เล็งยื่นยูเอ็นสกัดโกงน้ำ

นอกจากจะออกมาชำแหละเรื่องทีโออาร์โครงการน้ำที่หละหลวมเปิดช่องทุจริตแล้ว อุเทน ชาติภิญโญ ยังประกาศจะตามเปิดโปงกระบวนการทุจริตนี้

“ผมกำลังดูข้อกฎหมายว่า โครงการบริหารจัดการน้ำดังกล่าวจะเข้าข่ายผิดต่อ ‘อนุสัญญาว่าด้วยการต่อต้านการทุจริตปี 2003’ ขององค์การสหประชาชาติที่ประเทศได้ไปลงนามไว้หรือไม่ โดยเขาอาจอาศัยช่องโหว่นี้ในการยื่นให้สหประชาชาติตีความเพื่อตรวจสอบโครงการนี้ให้มีความรัดกุม และไม่สร้างความเสียหายตามมา” อุเทน กล่าว

อดีตประธานคณะกรรมการผันน้ำ กล่าวด้วยว่า ไม่เห็นด้วยกับแนวทางของคณะกรรมการบริหารจัดการน้ำและอุทกภัย (กบอ.) และหากจำกันได้ ผู้รู้ทั้งในวิศวกรรมสถานแห่งประเทศไทย ในพระบรมราชูปถัมภ์ หรือองค์การความร่วมมือระหว่างประเทศของญี่ปุ่น เคยแถลงคัดค้านโครงการไปไม่รู้กี่เวที โดยให้เหตุผลว่า ไม่มีการศึกษา รวมถึงขอบเขตงานที่ชัดเจน จนอาจเป็นช่องโหว่ที่ทำให้โครงการไม่สำเร็จได้

“ในช่วงแรกท่านปลอดประสพ (สุรัสวดี รองนายกรัฐมนตรี) บอกว่า โครงการอาจไม่ต้องลงรายละเอียดมาก เพราะกรมชลประทานเคยศึกษาไว้ทั้งหมดแล้ว รวมถึงจะเอาที่มีอยู่แล้วมาทำแทน และแม้จะมีการศึกษาไว้แล้ว แต่ในทีโออาร์กลับไม่ได้ระบุรายละเอียดว่าแต่ละโมดูลจะมีการก่อสร้างอะไร อย่างไร นอกจากกำหนดแค่ตัวเลขน้ำ ซึ่งไม่ทราบว่าพอถึงเวลาจะมีจริงไหม ที่มีอยู่จริงเพียงสิ่งเดียวก็คือ ตัวเงิน 3 แสนล้านบาท ที่ กบอ.ต้องการใช้ให้หมดไป”

อุเทน เล่าให้ฟังว่า ครั้งหนึ่งคณะกรรมาธิการวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยี สภาผู้แทนราษฎร ได้รับการชี้แจงจาก อภิชาติ อนุกูลอำไพ ซึ่งเป็นมันสมองหลักของ กบอ. ว่าในวันที่ 3 พ.ค.นี้ บริษัทที่ได้รับคัดเลือกจะต้องส่งหลักฐาน แต่คำตอบที่ได้รับกลับมาก็ทำให้เขาประหลาดใจ เพราะสิ่งที่ กบอ.ต้องการมีเพียงแผนที่ และรูปแบบการใช้พื้นที่เท่านั้น ซึ่งไม่ต่างอะไรเลยกับที่กรมโยธาธิการและผังเมือง ทำมากว่า 40 ปี

อุเทน บอกว่า หากจะว่ากันตรงๆ แค่เริ่มโครงการก็ผิดระเบียบสำนักนายกรัฐมนตรีตั้งแต่ข้อแรกแล้ว เนื่องจากไม่ได้มีการกำหนดราคากลาง กลายเป็นว่างานทุกงานภายใต้โมดูลที่สวยหรู กลายเป็นเรื่องสมมติ และการวาดฝันทั้งสิ้น ในทางตรงกันข้าม หากหลักการทั้งหมดถูกต้อง ขณะนี้ก็ควรจะได้แผนแม่บทที่ลงลึกลงไปถึงข้อกำหนด รูปแบบ ความคุ้มค่าแล้ว ไม่ใช่ล่าช้า เปลี่ยนไปเปลี่ยนมาเมื่อโดนแย้งเหมือนทุกวันนี้

“การออกแบบทีโออาร์แบบนี้ ทำให้ กบอ.สามารถเลือกชี้อะไร โดยใครก็ได้ เพราะเวลาแต่ละบริษัทไปทำรายละเอียดมานั้น ไม่มีเป้าชัดเจนว่าอะไรคือสิ่งที่ดีที่สุดสำหรับคนไทย ขณะเดียวกัน คนที่มีอำนาจตัดสินใจและรู้เรื่องนี้ แม้จะมีคณะกรรมการซึ่งเป็นข้าราชการหลายคน แต่ก็มีการบ่นกันในกลุ่มคณะกรรมการว่ามีอยู่คนเดียวที่ตัดสินใจว่าเอาหรือไม่เอาคือท่านปลอดประสพ” อุเทน กล่าว

เขาชี้ให้เห็นว่า เหตุที่รัฐบาลต้องรีบ เพราะพระราชกำหนดกู้เงินเพื่อบริหารจัดการน้ำ มูลค่า 3.5 แสนล้านบาท จะหมดอายุในเดือน มิ.ย.ที่จะถึงนี้ แต่จนถึงปัจจุบันความคืบหน้าที่เห็นมีเพียงทีโออาร์ไม่กี่หน้า ซึ่งในแต่ละโมดูลก็เหมือนกับลอกกันมา เปลี่ยนแค่ตัวเลขเท่านั้น หากรัฐบาลยังคงดันทุรังก็มีความเสี่ยงสูงที่โครงการนี้จะไม่สำเร็จ หรือหากดำเนินการได้ทันจริง ก็มีความเสี่ยงสูงที่จะออกมาร่อแร่ เพราะเกิดจากการรีบตัดสินใจ

“ถามว่าขณะนี้ กบอ.ได้เตรียมไว้หรือไม่ว่า หากกระบวนการประชาพิจารณ์ไม่ผ่าน หรือชาวบ้านประท้วง ไม่เห็นด้วยกับการเวนคืนที่ดิน จะแก้ไขอย่างไร ผมไม่แน่ใจว่าเขาเคยศึกษา กรณีชุมชนบ้านครัว ที่ทางด่วนขั้นที่ 2 จะตัดผ่านหรือไม่ จุดนั้นก็นิดเดียวเอง แต่สุดท้ายก็สร้างทางด่วนไม่ได้ เรื้อรังกันนานกว่า 20 ปี สุดท้ายก็ยกเลิก เพราะฉะนั้น กบอ.ต้องทำอะไรที่มากกว่าการร่างบนกระดาษแล้วประมูลแล้วจ่ายเงินให้บริษัทไปศึกษาทำมา”

“เราห่วงมากว่าโครงการนี้จะเหมือนโครงการสถานีตำรวจ 396 แห่ง หรือโครงการโฮปเวลล์ ที่พอตกลงเซ็นสัญญา แล้วปล่อยงานให้ผู้รับเหมาแล้ว สุดท้ายผู้รับเหมาทำไม่ได้ ก็กลายเป็นซากคาไว้ ประเทศชาติเสียเงินไปฟรีๆ” อุเทน แสดงความกังวล

ยิ่งไปกว่านั้น หากฝ่ายค้าน หรือกลุ่มการเมืองต่างๆ ที่อยู่ตรงข้ามรัฐบาล หยิบเรื่องนี้ไปร้องเรียนต่อคณะกรรมการป้องกันและปราบปรามการทุจริตแห่งชาติ (ป.ป.ช.) ก็แน่นอนว่ามีความเป็นไปได้สูงที่โครงการนี้จะถูกต่อต้านอย่างหนัก จนกลายเป็นปมใหม่ที่รัฐบาลต้องตามล้างตามเช็ด หากโครงการนี้ยังเกิดขึ้นภายใต้แผ่นกระดาษไม่กี่แผ่นที่เรียกว่าทีโออาร์แบบนี้อยู่