ยึดผู้รับบริการ

ทั้งกลุ่มแพทย์ชนบทและรัฐมนตรีสาธารณสุขจะต้องยึดเอาประชาชนผู้รับบริการเป็นตัวตั้งในการผลักดันนโยบาย หาใช่ยึดประโยชน์ของฝ่ายตัวเพื่อเอาชนะคะคานกัน

การจ่ายเงินพิเศษหรือเบี้ยกันดารแก่แพทย์ มีวัตถุประสงค์เพื่อสร้างแรงจูงใจให้แพทย์ ทันตแพทย์ เภสัชกร พยาบาลและบุคลากรวิชาชีพด้านสุขภาพทำงานในชนบทให้ยาวนาน แต่เมื่อสภาพพื้นที่ได้เปลี่ยนแปลงไป หลายพื้นที่ถูกยกระดับเป็นเมืองไปแล้ว หากจะมีการปรับเปลี่ยนพื้นที่การจ่ายเงินกันใหม่ก็เป็นการสมควรให้การสนับสนุน

กลุ่มหมอชนบทก็ย่อมเข้าใจดีว่าเงินมีจำกัด หากยังจะจ่ายแบบเดิมย่อมไม่สมเหตุสมผล เช่น อ.บางบัวทอง จ.นนทบุรี หรือบางอำเภอในจังหวัดก็ไม่ได้เป็นชนบทอีกแล้ว

การทบทวนเรื่องนี้จึงเป็นเหตุเป็นผล แต่พื้นที่ที่เป็นพื้นที่เสี่ยง เช่น จังหวัดชายแดนภาคใต้ หรือพื้นที่ชายขอบในชนบทห่างไกลจำเป็นจะต้องสร้างแรงจูงใจให้บุคลากรทางการแพทย์ แต่ต้องอยู่ในพื้นที่ที่เหมาะสม

ทั้งฝ่ายนโยบายและฝ่ายหมอชนบทต้องอยู่ในระบบที่มีคุณธรรม มีธรรมาภิบาล ฝ่ายการเมืองต้องกำหนดนโยบายที่ไม่หวังผลทางการเมือง เช่น หวังสลายขั้วกลุ่มหมอชนบทที่มีอุดมการณ์ในการช่วยเหลือประชาชน

ฝ่ายหมอชนบทก็ต้องอธิบายกับสาธารณะว่า การปรับเปลี่ยนพื้นที่จ่ายเงินใหม่จะทำให้ผู้รับบริการได้รับผลกระทบอย่างไร ไม่ใช่แพทย์จะได้รับผลกระทบอย่างไร

หากสองฝ่ายเข้าใจตรงกันและถอยคนละก้าวนั่น เท่ากับว่าเงินที่มีอยู่อย่างจำกัดจะถูกจัดสรรใหม่เพื่อให้ประชาชนได้รับบริการที่ดีมากขึ้น

ขณะที่แพทย์ก็ทุ่มเทเวลาในการให้บริการในโรงพยาบาลมากกว่าให้ความสำคัญกับลูกค้าในคลินิกของตัวเอง

เรื่องเงินเพิ่มพิเศษทับซ้อนอยู่กับนโยบายการจัดสรรงบประมาณใหม่ของสำนักงานหลักประกันสุขภาพแห่งชาติ (สปสช.) ที่ทาง นพ.ประดิษฐ สินธวณรงค์ รมว.สาธารณสุข ต้องการแยกงบฯ เงินเดือนแพทย์กับงบบริการออกจากกัน หากเป็นไปเพื่อการบริการที่ดีขึ้น ย่อมเป็นผลดีต่อประชาชนมากขึ้น

ขณะเดียวกัน จะต้องไม่สร้างความเหลื่อมล้ำในการกระจายตัวของบุคลากรในชนบท ไม่เช่นนั้นหมอจะทิ้งชนบทมากระจุกตัวอยู่ในเมืองอีก

ทั้งสองนโยบายจึงควรเป็นไปเพื่อการบริหารจัดการที่ดี ทำให้ประชาชนได้รับบริการที่ดีขึ้น แพทย์ตั้งใจดูแลคนไข้มากขึ้น ความเหลื่อมล้ำที่มีอยู่ในระบบจะลดลง

การดันทุรังใดๆ ขอให้เป็นไปเพื่อประโยชน์ของส่วนรวม