ต้องให้คุ้มค่า

แม้ว่าในระยะ 57 ปีข้างหน้า ประเทศไทยจำเป็นจะต้องมีการลงทุนก่อสร้างโครงสร้างพื้นฐาน เพื่อรองรับการเจริญเติบโตทางเศรษฐกิจ

แต่ขณะนี้มีอย่างน้อย 2 โครงการที่รัฐบาลต้องการลงทุน แต่กลับมีข้อมูลและความเห็นของหน่วยงานที่แตกต่างไป

โครงการแรกคือ การลงทุนบริหารจัดการน้ำ วงเงินรวม 3.5 แสนล้านบาท ที่มีถึง 10 โครงการย่อย ทั้งการสร้างฟลัดเวย์ อ่างเก็บน้ำ แก้มลิง

ขณะเดียวกัน มีผลการศึกษาขององค์การความร่วมมือระหว่างประเทศของญี่ปุ่น (ไจกา) เสนอให้ทำเส้นทางบายพาสน้ำ จาก อ.บางไทร จ.พระนครศรีอยุธยา ออกสู่คลองขุดตามแนววงแหวนรอบนอก ระยะทางเพียง 20 กม.

แต่คณะกรรมการบริหารจัดการน้ำและอุทกภัย แม้จะฟังข้อมูลของไจกาแล้ว ก็ยังยืนยันให้สร้างฟลัดเวย์ ด้วยงบสูงถึง 1.2 แสนล้านบาท และดึงน้ำได้วินาทีละ 1,500 ลูกบาศก์ฟุตเท่ากับข้อเสนอไจกา

อีกโครงการหนึ่ง คือการก่อสร้างมอเตอร์เวย์ สายบางใหญ่กาญจนบุรี เพื่อเชื่อมต่อเขตเศรษฐกิจทวาย ในเมียนมาร์ ที่สำนักนโยบายและแผนการขนส่งและจราจร (สนข.) ศึกษาแล้วเห็นว่ายังไม่จำเป็นต้องก่อสร้าง หรือขยายเส้นทาง เพราะการคาดการณ์ปริมาณสินค้าผ่านเส้นทางนี้น่าจะสูงเกินจริง

แต่ก่อนหน้านี้ ครม.เพิ่งมีมติเมื่อวันที่ 19 กพ. เห็นชอบ พระราชกฤษฎีกาเวนคืนที่ดิน และกรมทางหลวงยังบรรจุแผนก่อสร้างเส้นทางดังกล่าวไว้ในงบปี 2556-2559 วงเงินรวม 4 หมื่นล้านบาทเรียบร้อยแล้ว

นี่เป็นเพียงตัวอย่าง 2 โครงการ ที่แสดงให้เห็นว่า ก่อนการตัดสินใจลงทุนโครงการใดก็ตาม รัฐบาลไม่ได้มีการศึกษาความเป็นไปได้ และความคุ้มค่าของโครงการให้เรียบร้อยก่อน

บางโครงการ เช่น ฟลัดเวย์ ก็ยังมีปัญหาการต่อต้านจากประชาชนในพื้นที่ที่จะสร้างฟลัดเวย์ หากรัฐบาลแก้ไขไม่ได้โครงการก็หยุดชะงัก การแก้ไขปัญหาน้ำท่วมก็ไม่บรรลุผล เงินที่จ่ายไปก่อนหน้านี้ก็สูญเปล่า

ยังไม่นับการศึกษาเรื่องผลกระทบสิ่งแวดล้อม (อีไอเอ) ที่ยังไม่มีการพูดถึง

ต้องไม่ลืมว่า ตัวอย่าง 2 โครงการข้างต้น ประเทศไทยต้องกู้เงินมาลงทุนทั้งสิ้น โครงการแรก อยู่ในแผนกู้เงินเพื่อบริหารจัดการน้ำ 3.5 แสนล้านบาท โครงการต่อมามีแนวโน้มจะบรรจุในแผนกู้เงิน 2 ล้านล้านบาท

การตัดสินใจว่าจะลงทุนในโครงการใด จึงจำเป็นต้องศึกษาให้รอบคอบ ทั้งความคุ้มค่าและประสิทธิภาพของโครงการ

เพราะภาระการชำระหนี้นั้น เป็นของคนไทยทั้งประเทศ