อ้อนขึ้นค่าเรือ2บาทลุ้นเจ้าท่าถกก.พ.

ห้างชี้ข้าวถุงโยนบาปขยับราคามาม่าเฉือนกำไรตรึงตลอดปี

ค่าเรือชงขอขึ้น เรือด่วน 2 บาท ข้ามฟาก 1 บาท ขณะที่สมาคมค้าปลีกฯ โวยข้าวถุงอย่าโยนบาป ยันไม่ขึ้นค่าฟี ด้านมาม่าย้ำเฉือนกำไรตรึงราคาทั้งปีนี้

น.ท.ปริญญา รักวาทิน กรรมการผู้จัดการ บริษัท เรือด่วนเจ้าพระยา เปิดเผยว่า สัปดาห์ที่ผ่านมาได้ส่งหนังสือไปยังกรมเจ้าท่า เพื่อขอปรับขึ้นค่าโดยสารเรือด่วนทุกประเภท 2 บาท คือ เรือด่วนพิเศษธงเหลือง จาก 20 บาท เป็น 22 บาท เรือด่วนพิเศษธงส้ม จาก 15 บาท เป็น 17 บาท และเรือโดยสารประจำทาง จอดทุกท่าเรือ จาก 10, 12, 14 บาท เป็น 12, 14, 16 บาท และเรือข้ามฟากแม่น้ำเจ้าพระยาทุกท่าทั้ง กทม. และปริมณฑลจาก 3 บาท เป็น 4 บาท เนื่องจากได้รับผลกระทบจากราคาน้ำมันที่ปรับสูงขึ้นตั้งแต่ปีที่ผ่านมา รวมทั้งขึ้นค่าแรงขั้นต่ำ 300 บาท และค่าอะไหล่ที่ปรับขึ้น

นายศรศักดิ์ แสนสมบัติ อธิบดีกรมเจ้าท่า กล่าวว่า ขณะนี้ได้ให้เจ้าหน้าที่พิจารณาต้นทุนที่ผู้ประกอบการขอปรับขึ้นค่าโดยสารเรือ ซึ่งหากพิจารณาแล้วเสร็จจะเรียกผู้ประกอบการเรือด่วนเจ้าพระยาเข้ามาหารืออีกครั้งภายในต้นเดือน ก.พ.โดยขณะนี้ยังไม่สามารถระบุได้ว่า จะมีแนวโน้มอนุมัติให้ปรับขึ้นราคา หรือตรึงราคา เพราะต้องพิจารณาต้นทุน และหารือกับผู้ประกอบการอย่างเป็นทางการก่อน

นายฉัตรชัย ตวงรัตนพันธ์ ผู้อำนวยการสมาคมผู้ค้าปลีกไทย กล่าวว่า กรณีผู้ประกอบการข้าวถุงออกมาร้องเรียนว่าห้างค้าปลีกปรับค่าธรรมเนียม (Fee) สินค้าขึ้น ขอปฏิเสธว่าไม่เป็นความจริง เพราะจากการสอบถามสมาชิกห้างค้าปลีกยังไม่มีห้างไหนเรียกเก็บค่าธรรมเนียมเพิ่มขึ้น และอยากสอบถามไปทางผู้ประกอบการข้าวถุงว่า ต้นทุนที่ชี้แจงมาว่าปรับขึ้น 80% เป็นความจริงหรือ เพราะเป็นไปไม่ได้ที่ต้นทุนการผลิตจะปรับตัวสูงขึ้นมากขนาดนั้น

“ผู้ประกอบการข้าวถุงทุกคน ตอนนี้มีโรงสีเป็นของตัวเองทั้งหมด จึงเป็นไปไม่ได้ที่ต้นทุนจะสูงขนาดนั้น เรื่องที่เกิดขึ้นอาจจะเป็นเพราะว่าข้าวถุงเป็นสินค้าควบคุม ไม่สามารถขอปรับราคาขึ้นได้ พอไม่รู้จะทำอย่างไรเลยมาลงที่ห้างค้าปลีก ซึ่งเป็นตัวกลางการจำหน่าย” นายฉัตรชัย กล่าว

ทั้งนี้ สมาชิกของสมาคมผู้ค้าปลีกไทยมากถึง 90% สั่งซื้อข้าวถุงจากผู้ผลิตข้าวถุงรายใหญ่ 3-4 ราย ซึ่งหากมองในด้านอำนาจการต่อรอง ทางผู้ผลิตข้าวถุงน่าจะมีอำนาจต่อรองมากกว่าห้างค้าปลีก เพราะถ้าผู้ประกอบการไม่ขายข้าวถุงให้ห้างค้าปลีกก็ไม่มีข้าวถุงขาย

สำหรับช่องทางการจำหน่ายของข้าวถุงนั้น สัดส่วน 35% ขายภายในห้างค้าปลีก ส่วนที่เหลืออีกประมาณ 65% เป็นการจำหน่ายผ่านร้านค้าทั่วไป เช่น ยี่ปั๊ว ซาปั๊ว จึงอยากให้มองเรื่องนี้เป็นเรื่องของการอำนวยความสะดวกในด้านของการจัดจำหน่ายสินค้า เพราะการขายให้กับห้างค้าปลีกถือเป็นการช่วยลดต้นทุนในด้านค่าใช้จ่ายในด้านของการกระจายสินค้า เนื่องจากผู้ประกอบการไม่ต้องใช้ทีมขายจำนวนมาก เพื่อขายสินค้าไปตามห้างและร้านค้าต่างๆ ซึ่งต้องใช้ต้นทุนจำนวนมากโดยเฉพาะการเดินทาง

“หากย้อนกลับไปเมื่อ 20 ปีก่อน ผู้ประกอบการแต่ละกลุ่มสินค้าต้องมีทีมขายเอง เพื่อกระจายสินค้าไปยังร้านค้าต่างๆ แต่พอมีห้างค้าปลีกที่เป็นตัวกลางในการขายสินค้า ผู้ประกอบการก็ไม่ต้องเหนื่อย เพราะทุกห้างจะมีดีซี(ศูนย์กระจายสินค้า) เพื่อรับสินค้าของผู้ประกอบการกระจายไปยังสาขาต่างๆ” นายฉัตรชัยกล่าว

นายพิพัฒ พะเนียงเวทย์ ประธานเจ้าหน้าที่บริหาร บริษัท ไทยเพรซิเดนท์ฟูดส์ ผู้ผลิตบะหมี่กึ่งสำเร็จรูปตรามาม่า เปิดเผยว่า ตลอดปี 2556 นี้ บริษัทให้สัญญาว่าจะไม่ขึ้นราคาสินค้าบะหมี่กึ่งสำเร็จรูปตรามาม่า เพื่อคืนกำไรและช่วยเหลือค่าครองชีพผู้บริโภค แม้ว่าต้นทุนจากวัตถุดิบหลักอย่างแป้งสาลีและน้ำมันปาล์ม ซึ่งคิดเป็นต้นทุนรวม 55% ของการผลิตบะหมี่กึ่งสำเร็จรูปจะขึ้นอีกปีนี้

ผลการตรึงราคาดังกล่าวจะทำให้กำไรของบริษัทลดลงกว่า 50% จากปี 2555 เหลือ 600-800 ล้านบาททั้งนี้คาดว่าผลจากการไม่ปรับราคาตลอดปีนี้ จะส่งผลให้กำไรของบริษัทลดลงจากปี 2555 ไม่ต่ำกว่า 50% หรืออยู่ที่ 600800 ล้านบาท ขณะที่ผลการดำเนินงานในปี 2555 ที่ผ่านมา บริษัทมีผลกำไรรวม 1,253 ล้านบาท และมีรายได้กว่า 9,725 ล้านบาท ซึ่งถือเป็นยอดขายและผลกำไรที่สูงสุดนับแต่เปิดดำเนินการมา 40 ปี

ขณะเดียวกัน บริษัทได้พยายามมองหาวิธีลดต้นทุนการผลิตและค่าใช้จ่ายโดยรวมอย่างต่อเนื่อง ด้วยการลงทุนร่วมกับบริษัท เคอร์รี่ฟลาวมิลล์ และบริษัท เพรซิเดนท์เบเกอรี่ โดยถือหุ้น 60% ก่อตั้งบริษัท เพรซิเดนท์ฟลาวมิลล์ ใช้ทุนจดทะเบียน 600 ล้านบาท เพื่อดำเนินธุรกิจแป้งสาลี มีกำลังการผลิต 6 หมื่นตันต่อปี คาดพร้อมผลิตได้ปลายปี 2556 นี้ และจะช่วยลดต้นทุนการผลิตได้ประมาณ 10%

นอกจากนี้ ยังเน้นการใช้เทคโนโลยีและเครื่องจักรที่ทันสมัยเข้ามาผลิตเพื่อลดต้นทุนการผลิตอีกส่วนหนึ่ง รวมทั้งใช้วิธีทำสัญญาซื้อวัตถุดิบล่วงหน้าในระยะยาวขึ้น จากเดิม 3 เดือนเพิ่มเป็น 6 เดือน เพื่อคงราคาต้นทุนและสต็อกวัตถุดิบให้นานขึ้นเพื่อลดความเสี่ยง