แค่2ฝ่ายไม่พอ

ภาพการเจรจาระหว่างนายกรัฐมนตรีและตัวแทนของกลุ่มคนเสื้อแดง ที่เผยแพร่ออกไปทั่วประเทศและออกไปทั่วโลก ทำให้คนไทยต่างเริ่มยิ้มออก เพราะการนั่งโต๊ะเจรจาครั้งนี้ถือเป็นสัญญาณที่ดีที่จะแก้ปัญหาความขัดแย้ง ที่ทำให้ประเทศไทยติดหล่มเดินหน้าไปไหนไม่ได้จนประเทศคู่แข่งแซงหน้ากันไปไกลแล้ว

แต่การตั้งความหวังเจรจาครั้งนี้จะผ่าทางตันทางการเมืองได้ ก็ออกจะเป็นความคาดหวังที่สูงเกินไป เพราะนี่เป็นแค่การเริ่มต้น และอาจจะไม่ได้จบลงอย่างสวยหรูอย่างที่คิด

การที่จะนั่งโต๊ะเจรจากันระหว่างพรรคการเมือง ทั้งที่ร่วมรัฐบาล ฝ่ายค้าน และกลุ่มคนเสื้อแดง เป็นการหารือกันโดยการเอาปัญหาชีวิตของนักการเมืองทั้งหมดมาเป็นตัวตั้ง การมองปัญหาจึงวนอยู่แค่การยุบสภา ให้นายกรัฐมนตรีลาออก แก้ไขรัฐธรรมนูญ ซึ่งเป็นเรื่องที่พรรคการเมืองต่างๆ เสียประโยชน์ หรือต้องการที่จะได้ประโยชน์เท่านั้น

แต่ทั้งสองฝ่ายคู่เผชิญหน้า ได้คิดหรือเปล่าว่าประเทศไทยไม่ได้ประกอบเพียงแค่คู่เจรจา หรือพูดง่ายๆ คือจำกัดการออกความเห็นและการเจรจากันอยู่แค่พรรคการเมืองเท่านั้น ยังมีภาคส่วนอื่นๆ ในสังคมที่เป็นเจ้าของประเทศด้วยเช่นกัน และยังไม่มีออกมาแสดงจุดยืนของกลุ่มต่างๆ ว่ามีความเห็นที่จะผ่าทางตันประเทศไทยอย่างไรบ้าง

การจะเจรจาหาทางออกควรจะต้องมีการรับฟังความเห็นของสมาชิกในสังคมที่อยู่ในส่วนอื่นๆ ที่ไม่ได้อยู่ในส่วนของพรรคการเมืองบ้างว่ามีความเห็นอย่างไร ควรจะมีการนำเอาปัญหาของประเทศขึ้นมาอยู่บนโต๊ะเจรจากันให้หมด ว่าปัญหาที่จะต้องแก้ไขมีเรื่องอะไรอีกบ้าง นอกจากนี้พรรคการเมืองต่างๆ เรียกร้องให้แก้ไขแต่ปัญหาชีวิตของตัวเอง

เรื่องที่ควรจะต้องมีการนำขึ้นโต๊ะเจรจานั้น นอกเหนือจากเรื่องการเมือง เรื่องของสังคม อย่างเรื่องความเป็นธรรมในสังคม ซึ่งเป็นปัญหารากเง้าทำให้มีการหยิบยกเรื่องนี้ขึ้นมาปลุกปั่นประชาชนให้เกิดสงครามระหว่างชนชั้น เป็นต้น

การรับฟังปัญหาของคนในภาคส่วนอื่นของสังคมที่เป็นส่วนหนึ่งของประเทศไทย ไม่จำเป็นที่จะต้องทำประชามติหรือประชาพิจารณ์ให้เสียเวลานานจนเกินเหตุ สามารถที่จะให้ทุกภาคส่วนของสังคมที่อยากให้มีส่วนร่วมในการเจรจายุติปัญหาประเทศไทยขึ้นสู่โต๊ะเจรจาด้วย เพื่อให้เกิดข้อยุติอย่างแท้จริง และไม่มีเงื่อนไขที่จะทำให้เกิดปัญหาเหมือนเดิมอีก

หากยังคงตั้งธงการเจรจาแก้ไขแต่ปัญหาของนักการเมืองทั้งหลาย เชื่อว่าปัญหาประเทศไทยก็จะไม่จบและจะเกิดปัญหาการไม่ยอมรับขึ้นอีก ทำให้การเรียกร้องเดินขบวนโดยฝ่ายที่ไม่พอใจก็จะเกิดขึ้นไม่จบสิ้น ทำให้เสียเวลาเปล่าในการเจรจาและไม่ได้แก้ไขปัญหาอะไรเลย

วันนี้ปัญหาของประเทศไทยไปไกลและแก้ไขยากมากกว่าที่นายกฯ และกลุ่มคนเสื้อแดงจะเจรจากันแล้วจบ สังคมไทยต้องการมากกว่านั้นแล้ว