รีบตื่นตัว

ช่วงนี้หลายคนอาจพอใจชื้นขึ้นมาได้บ้างกับตลาดหุ้นที่พุ่งแรงแบบไม่กลัวม็อบ แถมคุณกรณ์หรือนักเศรษฐศาสตร์หลายคนก็ประสานเสียงว่าเศรษฐกิจฟื้นตัวดีขึ้นแล้ว

ถ้าจะฟังเป็นข่าวดีแก้เครียดการเมืองก็พอได้ค่ะ แต่ก็ไม่อยากให้ลืมมองอีกจุดด้วยว่า กระแสทุนนอกมันไม่ได้ฝ่าวงล้อมเสื้อแดงเข้าไทยมาประเทศเดียว แต่บุกไปทั่วภูมิภาคหรือทั่วทั้งโลก ขนาดตลาดนิวยอร์กที่ว่าซาๆ ไม่แรงเท่าเอเชีย ดัชนีดาวโจนส์ ก็ยังทะยานขึ้นไปบวกได้ถึง 17 วัน จากในรอบ 21 วันมานี้

ที่สำคัญก็คือ ประเทศอื่นๆ เขาไม่ได้อยู่เฉยๆ นอนรอรับเงินนอกค่ะ ลองหันไปดูเพื่อนบ้านในอาเซียนกันสักนิดจะเห็นว่าเขามีการขยับตัวปรับคุณภาพกันเต็มที่ อย่างภาคการท่องเที่ยว ที่หน้า 1 ของโพสต์ทูเดย์ได้ลงไปแล้วว่ามีการปรับตัวกันทั้งสิงคโปร์ และอินโดนีเซีย ซึ่งข่าวบอกว่าดึงนักท่องเที่ยวจากไทยในยามการเมืองระอุ ได้ไม่น้อย

กระทั่งประเทศมุสลิมที่ร่ำรวยอย่าง บรูไน ก็ยังเริ่มตั้งโซนแอลกอฮอล์ เพื่อให้นักท่องเที่ยวต่างชาติสามารถดื่มกินและได้รู้สึกผ่อนคลายมากขึ้น

บรรดานักเศรษฐศาสตร์มองว่า มาเลเซียเริ่มตระหนักเห็นว่านโยบายภูมิบุตร ที่เปิดโอกาสให้คนเชื้อสายมาเลย์มีสิทธิประโยชน์ในทุกๆ ด้านก่อนคนจีน อินเดีย หรือคนเชื้อชาติอื่นๆ นั้น เริ่มล้าสมัย และทำให้มาเลเซียแข่งขันกับใครไม่ได้แล้ว

จากที่เคยมีตัวเลขการลงทุนของต่างชาติสูงถึง 6.2 หมื่นล้านริงกิตในปี 2551 มาในปีที่แล้ว เอเอฟพีระบุว่าการลงทุนหดไปกว่าครึ่ง เหลือเพียง 3.26 หมื่นล้านริงกิต พร้อมกับตัวเลขจีดีพีที่หดตัว 1.7%

ที่พอจะเห็นได้ชัดๆ ในโมเดลเศรษฐกิจใหม่ของรัฐบาลนายกฯ นาจิบ ราซัค คือการแปรรูปหน่วยงานต่างๆ ของรัฐ และการขยับตัวเองจากกลุ่มประเทศรายได้ปานกลาง (Middleincome nation) ไปสู่เศรษฐกิจแบบมูลค่าสูง (Highvalue economy) ซึ่งในแง่หนึ่งก็จะได้สิงคโปร์เป็นแบบอย่างจากการพัฒนาศักยภาพมนุษย์

เห็นแล้วก็ให้นึกถึงไทยกับเวียดนามค่ะ เราชอบยกเวียดนามมาเทียบ ทั้งที่ความจริงแล้ว สถานะในเชิงเศรษฐกิจนั้นต่างกัน และเราก็ควรต้องขยับตัวมองให้สูงขึ้นไปกว่านั้นกันเสียที