ผจญ (ภัย) ไปกับ...สังคมเมือง

โดย...กิจจา อภิชนรจเรข

ท่ามกลางสังคมที่วุ่นวายในเมืองใหญ่ การแข่งขัน ดิ้นรน ดูจะเป็นเรื่องปกติในชีวิตประจำวันของอีกหลายๆ แสนชีวิตในสังคมนี้

7 โมงเช้า กลายเป็นช่วงเวลาเร่งรีบที่ใครหลายๆ คนต้องแข่งกับเวลาเพื่อไปให้ทัน ทันเวลางาน ทันเวลาเข้าเรียน จนกลายเป็นเรื่องปกติ และเป็นส่วนหนึ่งในชีวิตไปเสียแล้ว

แต่การเดินทางอาจจะไม่ใช่เรื่องปกติของอีกหลายๆ ชีวิต เพราะในความรู้สึกของเขาเหล่านั้น นี่อาจจะเป็นการผจญ (ภัย) ที่มากับการเดินทาง ภัยของการจราจรที่ขาดระเบียบวินัยในทุกๆ เส้นทางของชีวิต ไม่ว่าจะเลือกการเดินทางแบบไหน รถยนต์ส่วนตัว หรือรถสาธารณะ

รถประจำทางที่จอดอย่างไม่เป็นระเบียบ จอดโดยไม่สนใจผู้โดยสารจะขึ้นลำบากสักเพียงไหน หรือแม้แต่การรับส่งนอกป้ายรถประจำทาง จนเกิดเป็นอุบัติเหตุขึ้นข่าวหน้าหนึ่งในหนังสือพิมพ์หัวสีก็หลายครั้ง

มอเตอร์ไซค์รับจ้าง ที่เน้นความรวดเร็ว โดยไม่สนใจกฎจราจร รวมถึงแม้ความปลอดภัยของผู้โดยสาร

รถยนต์ส่วนบุคคล ที่บ่อยครั้งเรามักจะเจอกับผู้ร่วมทางสุดไร้มารยาท

หรือแม้แต่การเดินทางโดยเท้าที่บ่อยครั้งก็มีมิจฉาชีพมาคอยหาโอกาสฉกชิงทรัพย์สินในช่วงเวลาเร่งด่วน

รวมถึงมาตรการรถคันแรก ที่เป็นการเพิ่มรถบนท้องถนนสัปดาห์ละหลายพันคัน โดยไม่มีมาตรการอะไรมารองรับ เพราะนอกจากจะเป็นการเพิ่มรถบนท้องถนนแล้ว ยังเป็นการเพิ่มผู้ใช้รถที่ขาดความเคารพกฎวิจัยจราจรมากขึ้น

ถึงเวลาแล้วหรือยังที่เราต้องแก้ไขให้การเดินทาง การใช้ชีวิตในสังคมเมืองอันวุ่นวายแห่งนี้ เป็นสังคมเมืองที่ผู้คนสามารถสัญจรไปมาได้อย่างไม่ต้องผจญ (ภัย) เป็นสังคมที่ผู้ใช้รถสาธารณะ หรือรถส่วนบุคคล เคารพกฎจราจรกันมากขึ้น