พึ่งตัวเอง

โดย...ธนพล ไชยภาษี

จะด้วยความโชคดีที่ระบบการเงินการธนาคารในเอเชียส่วนใหญ่ ยกเว้นญี่ปุ่น ไม่ได้ทันสมัยอะไรมากมาย เลยไม่ได้ไปลงทุนในตลาดพันธบัตรในยุโรปมากเท่าไหร่นัก โดยส่วนใหญ่จะมุ่งลงทุนในตลาดท้องถิ่น และในภูมิภาคนี้กันเองเท่านั้น ทำให้ผลกระทบจากวิกฤตหนี้กรีซ ที่กำลังเป็นปัญหาหนักอกในยุโรปนั้น จึงไม่น่าจะส่งผลกระทบมายังภาคการเงินของเอเชียมากนัก

ในบรรดาต่างชาติที่เข้าไปลงทุนในพันธบัตรของยุโรปทั้งหลายรวมทั้งกรีซนั้น ที่มากเป็นอันดับ 1 ก็ต้องยกให้กับสหรัฐ และตามมาด้วยญี่ปุ่นครับ

ดังนั้น จึงไม่ใช่เรื่องแปลกที่สหรัฐจะบอกมาเสมอว่า วิกฤตหนี้ยุโรปถือเป็นความเสี่ยงใหญ่ของภาคการเงินสหรัฐทีเดียว ซึ่งสหรัฐเองก็ไม่มีภูมิต้านทานเพียงพอเสียด้วยในขณะนี้

ส่วนญี่ปุ่นก็บอกว่า วิกฤตหนี้ยุโรป คือความเสี่ยงที่อันตรายที่สุดของเศรษฐกิจญี่ปุ่นในวันนี้ทีเดียว

แต่กระนั้นก็ตาม หากวิกฤตหนี้ยุโรประเบิดตูมออกมา กรีซออกจากกลุ่มยูโรโซน กลายเป็นหนี้เสีย ผลกระทบจะแตกออกเป็นวงกว้างไปทั่วภาคการเงินยุโรป และค่าเงินยูโร เอเชียเราก็ยากที่จะเลี่ยงได้ครับ

เพราะแน่นอนว่า จะกี่ยุคกี่สมัย ทั้งตลาดสหรัฐ และยุโรป ก็คือตลาดส่งออกใหญ่ของหลายประเทศผู้ส่งออกเอเชีย โดยเฉพาะจีนที่ว่ามีเงินถุงเงินถังในขณะนี้ เมื่อครั้งวิกฤตเศรษฐกิจปี 2008 ที่ผ่านมา จีนก็ยังแทบจะเอาตัวไม่รอด

ส่วนเอเชียอื่นๆ รวมทั้งไทยเรา ที่เศรษฐกิจพึ่งพาอานิสงส์การส่งออกไปยังสหรัฐ และยุโรป รวมถึงการเกาะขาจีนโตไปด้วย ก็ต้องบอกว่ากำลังตกอยู่ในภาวะเสี่ยงแน่นอน ถ้าหากปัญหาหนี้ในยุโรปไม่ดีขึ้น

ถามว่าทางออกคืออะไร เห็นผู้ใหญ่ในบ้านเมืองเรามักจะบอกว่าไทยหาตลาดส่งออกสำรองอื่นๆ เอาไว้แล้ว ไม่ว่าจะเป็นเอเชีย แอฟริกา หรืออเมริกาใต้เอง แต่อยากจะแนะไว้สักอย่างครับ เมื่อเกิดวิกฤตเศรษฐกิจโลกทุกครั้งไป มันก็โดนกันทั้งโลกครับ แทบจะไม่มีใครรอดทั้งนั้น

โดยเฉพาะที่เศรษฐกิจไทยนั้นพึ่งพาการส่งออกเป็นสำคัญ โดยคิดเป็นถึง 70% ของกิจกรรมทางเศรษฐกิจทั้งหมดทั้งมวล ว่ากันตรงๆ เศรษฐกิจก็เหมือนกับยืมจมูกคนอื่นหายใจอยู่ครับ หากตลาดที่เป็นเป้าหมายการส่งออกของเราฟุบ เราก็ฟุบตามไปด้วย

ซ้ำร้าย การเป็นฐานลงทุนของต่างชาติแม้เราจะได้ผลพลอยได้จากการจ้างแรงงาน และภาษีเข้ารัฐ แต่ทว่า ถ้านักลงทุนต่างชาติฟุบ ไทยก็จะฟุบตามไปด้วย นั่นคือความเสี่ยงทั้งนั้น

ไทยคงต้องหามาพึ่งพาตัวเองกันมากขึ้น ให้เศรษฐกิจไทยอยู่ได้ด้วยตลาดภายในประเทศของเราเอง การกระตุ้นให้เกิดการใช้จ่ายหมุนเวียนภายในประเทศน่าจะเป็นทางเลือกที่ดีที่สุดในยามที่เศรษฐกิจโลกมีความเสี่ยงสูงเช่นนี้

ให้ดูจีนเป็นตัวอย่าง ประเทศนี้ได้ขึ้นชื่อว่าเป็นโรงงานผลิตของโลก แต่ในวันนี้จีนเริ่มตระหนักเห็นแล้วว่า การอยู่รอดด้วยการพึ่งพาการส่งออกนั้นมีความเสี่ยงมากเช่นกัน การกระตุ้นเศรษฐกิจภายใน และการพึ่งพาตันเอง จึงเป็นทางออกที่สำคัญที่สุดในยุคนี้ครับ