
พลิกฟื้นอุตสาหกรรมไมซ์ ด้วยใจให้กระบี่
สำนักงานส่งเสริมการจัดการประชุมและนิทรรศการ (สสปน.)
สำนักงานส่งเสริมการจัดการประชุมและนิทรรศการ (สสปน.)
โดย..ภัทรวรรณ พรหมขำ
สำนักงานส่งเสริมการจัดการประชุมและนิทรรศการ (สสปน.) ร่วมกับสมาคมส่งเสริมการประชุมนานาชาติ (ไทย) และสมาคมจดทะเบียนไทย พร้อมด้วยผู้บริหารระดับสูงทั้งภาครัฐและภาคเอกชน และสื่อมวลชนแขนงต่างๆ ร่วมกันระดมกำลังกายและกำลังสมองเพื่อช่วยกันพลิกฟื้นอุตสาหกรรมไมซ์ ด้วยใจให้กระบี่ ภายใต้โครงการ “ประชุมเมืองไทย Domestic MICE มั่นใจเมืองไทยพร้อม”
อันสืบเนื่องมาจากการเกิดเหตุการณ์อุทกภัยดินโคลนถล่มครั้งใหญ่ใน จ.กระบี่ เมื่อเดือน มี.ค.ที่ผ่านมา ที่สร้างความเสียหายอย่างใหญ่หลวงให้แก่ชีวิตและทรัพย์สินของชาวกระบี่ ซึ่งคงปฏิเสธไม่ได้ว่า จ.กระบี่ นั้นถือเป็นแหล่งท่องเที่ยวที่สำคัญแห่งหนึ่งของประเทศไทย เพราะ จ.กระบี่ นั้นอุดมสมบูรณ์ไปด้วยขุนเขา หาดทราย และชายทะเลอันแสนงดงาม ที่สามารถเดินทางไปท่องเที่ยวได้ตลอดทั้งปี
การลงพื้นที่ไปช่วยเหลือชาวกระบี่ในครั้งนี้ ได้ไปกันยัง อ.เขาพนม อำเภอที่เรียกได้ว่าเป็นอำเภอที่เกิดความเสียหายที่สุดใน จ.กระบี่ ซึ่งกลไกในการช่วยเหลือในครั้งนี้ได้ดำเนินงานอยู่ภายใต้สองวัตถุประสงค์หลักด้วยกัน
วัตถุประสงค์แรก คือ การเน้นในด้านของการฟื้นฟูอาชีพและการดำเนินธุรกิจ โดยเฉพาะกับอุตสาหกรรมไมซ์ ซึ่งเป็นธุรกิจที่สำคัญ และมีส่วนเกี่ยวข้องในการสร้างงาน สร้างรายได้ให้แก่ประเทศ จึงได้จัดให้มีกิจกรรมผู้ซื้อพบผู้ขาย เพื่อเป็นการเปิดโอกาสให้ผู้ประกอบการไมซ์ในท้องถิ่นได้พบปะ นำเสนอ และแลกเปลี่ยนข้อมูลสินค้าและบริการของตนให้แก่กลุ่มตัวแทนธุรกิจทั้งภาครัฐและภาคเอกชนที่มาเข้าร่วมโครงการในครั้งนี้ เพื่อเป็นการต่อยอดและกระตุ้นให้เกิดการจัดการประชุมและสัมมนา และพัฒนาอุตสาหกรรมการท่องเที่ยวของ จ.กระบี่ เพื่อสร้างความมั่นใจให้กับนักท่องเที่ยวให้กลับมาท่องเที่ยวยัง จ.กระบี่ อีกครั้ง
วัตถุประสงค์ที่สอง คือ การเข้าไปช่วยเหลือและเยียวยาจิตใจให้แก่กลุ่มผู้ประสบภัย ณ อ.เขาพนม ผ่านการจัดกิจกรรมจิตอาสา โดยได้ร่วมกันบริจาคห้องสุขาเคลื่อนที่ จำนวน 3 ห้องด้วยกัน พร้อมทั้งข้าวสาร อาหารแห้ง น้ำดื่มและข้าวของเครื่องใช้ที่จำเป็นต่อการดำรงชีวิตประจำวัน โดยกิจกรรมจิตอาสาในครั้งนี้จัดขึ้นที่โรงเรียนบ้านควนผึ้ง ต.หน้าเขา อ.เขาพนม จ.กระบี่
ฝันร้ายในครั้งนี้กำลังจะผ่านพ้นไป พร้อมๆ กับการช่วยเหลือที่คนไทยต่างมอบให้แก่กันอย่างไม่เคยจืดจาง กำลังใจที่หลั่งไหล และน้ำใจที่ล้นเหลือ มองดูแล้วก็รู้สึกน่าชื่นใจยิ่งนัก การที่เราได้ช่วยซับน้ำตาของผู้ประสบภัย ให้กลับมายิ้มได้อีกครั้ง ถือเป็นความสุขอันแสนยิ่งใหญ่ ที่มากมายเกินกว่าคำพูดใดๆ จะเอื้อนเอ่ยออกมาได้
เพราะถ้าไทยไม่ช่วยไทย แล้วใครที่ไหน...จะมาช่วยเรา







