เครก เบลลามี : วันที่ผมกลับบ้าน

ในบ้านหลังหนึ่งบนทิวเขาเขียวเหนือเมืองคาร์ดิฟฟ์ เครก เบลลามี นั่งคุยกับหนังสือพิมพ์ เดลิเมล์ เขาให้สัญญาว่านับตั้งแต่วันนี้เขาจะไม่โกรธอีกต่อไป

ก็เพราะว่าการย้ายจากแมนเชสเตอร์ ซิตี มาเล่นแบบยืมตัวให้กับคาร์ดิฟฟ์ ก็เท่ากับการได้กลับบ้านนั่นเอง

เบลลามี เป็นชาวเมืองคาร์ดิฟฟ์มาแต่กำเนิด แต่เมื่อก้าวสู่วัยหนุ่มน้อยอายุเพียง 15 ปี เขาหันหลังให้กับบ้านหลังนี้ หอบผ้าหอบผ่อนไปซบนอริช

“ผมมักจะโกรธทุกสิ่งทุกอย่าง ผมเล่นด้วยความรู้สึกโกรธตลอด 15 ปีแรกของการเล่นอาชีพ ผมออกจากบ้านมาตอนอายุ 15 อยู่ห่างจากแฟน ซึ่งตอนนี้เป็นภรรยาของผม ห่างจากคุณยายซึ่งท่านเสียไปแล้ว เป็นคุณก็ต้องคิดถึงทุกๆ คนแหละครับ”

ไม่ใช่แค่บุคคลรอบกายเท่านั้น แต่เบลลามีบอกว่า ช่วงเวลาอันหอมหวานในวัยเยาว์ก็หมดไปในวัย 15 ปีเช่นกัน

“แค่เดินไปให้สุดปลายถนนสายที่คุณเติบโตขึ้นมานะ ช่วงเวลาเหล่านั้นโดนพรากไปหมดเหมือนกัน ตอนเด็กๆ ผมเลยมักจะโกรธเรื่องนี้อยู่เสมอ หลายต่อหลายคืนที่ผมนอนร้องไห้คิดถึงบ้านจนหลับไป ที่นอริชผมเป็นอย่างนั้นอยู่หลายเดือน หลายเดือนที่ผมพยายามหาข้ออ้างที่จะได้ย้ายออกมา ผมก็เลยพยายามแหกกฎมันทุกข้อ”

เขากล่าวโทษทุกสิ่งทุกอย่างที่ทำให้ต้องย้ายออกมาอยู่ห่างไกลครอบครัว และระบายมันออกมายามลงสนามทุกบ่ายวันเสาร์ แต่เพื่อนร่วมทีมของเขาและแฟนบอลอย่างเราๆ เห็นจนชินตาเสียแล้ว

แต่นอริช สโมสรฟุตบอลในลีกแชมเปียนชิพของอังกฤษในขณะนี้ ช่างแสนดี

“พวกเขาปฏิบัติต่อผมเป็นคนธรรมดาคนหนึ่ง พวกเขาอดทนมากๆ เพราะผมเป็นเด็กเจ้าปัญหา”

อะไรต่างๆ ย่อมง่ายขึ้นมากเมื่อคุณได้กลับมาอยู่บ้าน จากชีวิตประจำวันอันซ้ำซากอย่าง ซ้อม กลับบ้าน นอน (กลางวัน) กิน ดูฟุตบอล เข้านอนอีกที (ตอนกลางคืน) และตื่นขึ้นมาลงซ้อมในวันต่อไป

แล้วตอนนี้ล่ะ

“ผมไปส่งลูกที่โรงเรียน ซ้อม แล้วก็ไปรับลูกสาวที่โรงเรียน ผมอยู่ในโลกแห่งความเป็นจริง และตอนนี้ผมก็เป็นพ่อคนแล้ว สิ่งนี้เองที่ทำให้ผมรู้สึกพอใจมากกว่าฟุตบอลเสียอีก

จากแมนเชสเตอร์ ซิตี ทีมในท็อป 4 ของพรีเมียร์ลีก อังกฤษ อันยิ่งใหญ่ ทรงเกียรติ และอู้ฟู่หรูหรา ลงมาค้าแข้งอยู่กับคาร์ดิฟฟ์ ซิตี ในเดอะ แชมเปียนชิพโลกลูกหนังอีกใบที่แตกต่างกับลีกสูงสุดอย่างสิ้นเชิง

เงินคือประเด็นสำคัญ

“สโมสรอยากให้เราได้ไปพักผ่อนกัน แต่เราต้องออกตังค์กันเอง เราก็เลยไม่ได้ไป เพราะว่านักเตะหลายคนก็จ่ายไม่ไหวหรอก แต่มันก็เป็นอย่างนี้ละครับ มันไม่ใช่ฟุตบอลพรีเมียร์ลีก มันคือความจริง การลงมาข้างล่างได้ปลุกให้ผมตื่นขึ้นมา”

แม้จะเป็นจอมเกเรในสนาม และยังพัวพันกับอีก 4คดีความ แต่ตัวตนที่แท้จริงของเบลลามี ผู้ก่อตั้งโรงเรียนลูกหนังในเซียราลีโอน และกำลังวางแผนจะผุดลีกฟุตบอลหญิงที่นั่น เป็นอย่างไรกันแน่นะ

เขามักจะเข้าไปพูดคุยกับเด็กๆ ที่มีปัญหา พวกวัยรุ่นติดคดี เบลลามีบอกว่า ชีวิตของเด็กๆ เหล่านั้นก็เหมือนกับชีวิตเขาในวัย 16-17 ปีนั่นแหละ

“ผมเดินทางคนละสาย แต่อีกด้านหนึ่งที่ผมเติบโตขึ้นมาก็ยังทำให้ผมเจอเรื่องยุ่งๆ อยู่ดี ผมคงไม่บอกหรอกว่าผมเป็นพลเมืองที่ดีเลิศที่สุดในโลก จริงๆ แล้วผมยังอีกไกลเลยแหละ แต่ผมมีอะไรดีๆ มากกว่าอะไรเลวๆ เยอะนะครับ”