ยุคข้าวยากหมากแพง

บอกแล้วว่าปีนี้ข้าวยากหมากแพง เดี๋ยวนี้ข้าวไข่เจียวไข่ดาว คนสตางค์น้อยจะกินยังต้องคิดแล้วคิดอีก หรือจะควรสั่งเป็นขีดดี “ข้าวไข่เจียว 2 ขีด”  

เรื่อง : ปู โลกเบี้ยว

บอกแล้วว่าปีนี้ข้าวยากหมากแพง เดี๋ยวนี้ข้าวไข่เจียวไข่ดาว คนสตางค์น้อยจะกินยังต้องคิดแล้วคิดอีก หรือจะควรสั่งเป็นขีดดี “ข้าวไข่เจียว 2 ขีด” งี้ ก็ไข่เขาขายเป็นกิโลไม่ใช่เหรอ สงสารแม่ค้าจัง เพราะเอาไข่มาชั่งทับกันไปทับกันมาแตก บุบ ขายไม่ออกอีกเอ้า เอาเข้าไป นี่ยังดีนะที่รัฐบาลเขาประกาศให้โอกาสคนสตางค์น้อยได้นั่งรถเมล์และรถไฟฟรีต่อไปได้อีกถึงเดือน มิ.ย.โน่นแน่ะ

แล้วก็สมกับเป็นปีกระต่ายเลยล่ะ เพราะมีเหตุการณ์อะไรเกิดขึ้นคนเราก็กระต่ายตื่นตูมแห่กันไปทันที ยิ่งตอนนี้อ่ะ โอ้โห! น้ำมันขาดแคลนและแพงจริงๆ เลย ไปหลายซูเปอร์มาร์เก็ตไม่มีน้ำมันขาย ตามชั้นว่างโล่ง จะมีก็แต่พวกน้ำมันรำข้าว น้ำมันทานตะวัน น้ำมันมะกอก อะไรอย่างงี้ ขวดสองสามร้อยแน่ะ แล้วเอามาใช้ทอดก็ไม่ได้นอกจากจะเอามาผัด

พนักงานในซูเปอร์บอกว่า “ถ้าคุณปูจะซื้อลงชื่อจองไว้นะคะ แต่ห้ามเกิน 2 ขวด” จะซื้อก็ไม่มี ต้องจองกันอ่ะ

ถึงจะไปตามห้างใหญ่ๆ ใช่ว่าจะมีให้เห็น มีอยู่ห้างหนึ่งถ้าอยากได้ขอสงวนสิทธิครอบครัวละ 1 ขวดเท่านั้น จะพอใช้เหรอขวดเดียว แต่เป็นคนไทยซะอย่าง อาการนี้ไม่มีคำว่าครอบครัว งานนี้ต้องแยกกันแล้ว พ่อแม่ พี่น้อง ลูกเด็กเล็กแดง ถือกันคนละขวด จ่ายเงินทีละบิล ต้องต่อคิวกันซื้อน้ำมันอ่ะ (คราวนี้...ก็มาสงสารตรงที่ร้านค้าต้องมานั่งเปลืองกระดาษบิล พรินต์กันอยู่นั่นแหละ...เฮ้อ!)

ปูกับน้องผลัดกันวนซื้อมาคนละ 2 ขวด ปูจะเข้าไปซื้ออีก น้องบอกว่าให้คนที่เขาจำเป็นเถอะ อย่างพวกแม่ค้าน่ะ มาเดินวนซื้อทีละขวด ดูแล้วน่าสงสารยิ่งกว่าเราอีก น้องบอกว่าพวกเราควรจะหัดกินอาหารแบบต้มๆ นึ่งๆ ให้มากแล้วล่ะ ปูก็ เออ! เนอะ ถ้าทำได้คงผอมแน่ เพราะไม่กินของทอดไปโดยอัตโนมัติไง

จากผลของน้ำมันขาดแคลน เดี๋ยวนี้ลองสังเกตดูซิว่าอาหารประเภททอดๆ จะไม่ค่อยอร่อยแล้วล่ะ เค็มเป็นหลัก อาจเป็นเพราะว่าต้องใช้น้ำมันซ้ำแล้วซ้ำเล่า โทษเขาก็ไม่ได้ซะด้วย ก็มันไม่มีน้ำมันจะให้ทอดน่ะซิ

มีทอดมันอยู่เจ้าหนึ่งเคยอร่อยมาก ปูมักจะซื้อเบิ้ลแล้วกินเลยทุกครั้งที่ไปช็อปปิ้ง แต่ปรากฏว่าคราวนี้กินแล้วแทบคายทิ้งเลย ก็มันทั้งแข็งทั้งเค็ม ก็เล่นนึ่งมานี่คะ ทอดมันถ้าไม่ทอดแล้วมันจะเป็นทอดมันได้ยังไงล่ะ

พอสามารถซื้อน้ำมันได้ก็ต้องระวังโดนโก่งราคาอีก บางที่บวกเพิ่มไปเป็นสิบบาทแน่ะ ทั้งๆ ที่รัฐบาลประกันราคาไม่ให้ขายเกิน โดยเฉพาะถ้าเป็นฝาสีฟ้าแล้วถ้าซื้อแพงกว่า 47 บาท แปลว่าโดนนน

ตอนนี้น้ำมันปาล์มยิ่งกว่าทองซะอีก มีการต่อยกันนัวเพื่อที่จะแย่งกันซื้อน้ำมัน แล้วเห็นว่าถ้าน้ำมันปาล์มนำเข้ามาจากต่างประเทศจะมีต้นทุนสูงอีก แปลว่าราคา...ยังไงเนี่ย ตามร้านค้าเล็กๆ ในหมู่บ้านในตลาดขายกันขวดละ 60 นะคะ ก็อีตอนปูไปซื้อเบียร์ให้ไอ้เจ้าน้องชายที่ร้านขายส่งแห่งหนึ่ง เขาก็บอกว่าคุณปูเอาน้ำมันมั้ย เหลือแค่ 2 ขวดแล้วนะ ขวดละ 63 บาท ปูก็ยืนงงๆ อยู่ว่ามันไม่เหมือนที่เราซื้อในห้างละเปล่า ดีกว่ามั้งเลยแพงกว่า กำลังตัดสินใจว่าจะซื้อตุนไว้ดีมั้ย แต่คุ้นๆ ว่าดูทีวีเมื่อคืนเขาว่ารัฐบาลประกันราคาไม่ให้ขายเกิน 47 บาทนี่หว่า

สักพักก็มีคุณพี่มอเตอร์ไซค์รับจ้างเข้ามาจ่ายตังค์ 126 บาท ซื้อไป 2 ขวดสุดท้าย สีหน้าบ่งบอกว่าดีใจมาก บอกว่าเมียขายไก่ทอดอยู่หน้าปากซอย พอปูเห็น อ้าว! มันก็ยี่ห้อและฝาสีฟ้าเหมือนที่เราซื้อที่ห้างราคา 47 บาทนั่นแหละ ไงเจ๊แกขายตั้ง 63 บาทล่ะ

ปูก็เลยเดินมากระซิบถาม “พี่ๆ ซื้อทำไมมันแพงรู้เปล่า” พี่แกบอกว่ามีน้ำมันให้ซื้อถือว่าโชคดีมากแล้วล่ะ แพงแค่ไหนก็ต้องซื้อเพราะต้องใช้ ทำยังไงได้ล่ะ ซื้อตามร้านแบบเนี้ยน่ะสามารถซื้อได้หลายขวดด้วย ไม่ต้องไปต่อคิวซื้อทีละขวดให้เสียเวลา แต่ต้องยอมให้ค่าเสียเวลาเขาเพิ่มเล็กๆ น้อยๆ (แต่ที่เห็นเนี่ยไม่น้อยเลยอ่ะ บวกขวดเป็นสิบอ่ะ) ดูซิคนที่เขาจำเป็นต้องใช้ต้องยอมจ่ายต้นทุนเพิ่ม

ในขณะที่พวกแม่บ้านทั้งหลายตุนไม่กี่ขวดก็พอมั้ง แต่ก็ยังแห่กันไปเข้าคิวมันทุกที่ที่เขาเปิดขาย

อย่างว่าเนอะ ต้องตื่นตูมไว้ก่อน เพราะถ้าเกิดมันไม่สามารถซื้อได้ละก็ยิ่งแย่เข้าไปใหญ่ หรือว่าเราจะไปซื้อมันหมูมาเจียวทำน้ำมันกันดี แต่พอเข้าไปจ่ายตลาดในตลาดสด แผงขายหมูตอนนี้มันหมูขาดตลาด แทบจะไม่มีขาย มีแต่เนื้อล้วนๆ เพราะแม่ค้ามาเหมาไปเจียวเป็นน้ำมันหมดแล้วค่า

ใครกำลังลดความอ้วนดีใจกันได้เลย เพราะจะได้กินแต่เนื้อล้วนๆ 555