หลุมพรางในหัวใจ
หนึ่งในหนังดรามามืดหม่นที่มีเนื้อหากระชากใจ แม้อาจไม่ใช่ผลงานยอดเยี่ยมที่สุดแห่งปี แต่นี่คือหนังคว้านลึกถึงความรู้สึกของมนุษย์ได้อย่างตรงไปตรงมา
หนึ่งในหนังดรามามืดหม่นที่มีเนื้อหากระชากใจ แม้อาจไม่ใช่ผลงานยอดเยี่ยมที่สุดแห่งปี แต่นี่คือหนังคว้านลึกถึงความรู้สึกของมนุษย์ได้อย่างตรงไปตรงมา
โดย...วิชช์ญะ ยุติ
หนึ่งในหนังดรามามืดหม่นที่มีเนื้อหากระชากใจ แม้อาจไม่ใช่ผลงานยอดเยี่ยมที่สุดแห่งปี แต่นี่คือหนังคว้านลึกถึงความรู้สึกของมนุษย์ได้อย่างตรงไปตรงมา
ความสูญเสียถูกนำมางัดง้างกับการหลุดพ้น สององค์ประกอบนี้ช่วยขับเคลื่อนให้หนังโดดเด้งเด่นชัดมากขึ้น ขณะเดียวกันบรรยากาศวิวาทะของตัวละครที่โต้แย้งเรื่องการตายก็กลายเป็นจุดคลี่คลายเหตุการณ์
ผู้ชมจะได้เห็นการระเบิดอารมณ์และการปะทะคารมของตัวละคร
ผู้หญิงสองวัยที่ต่างก็เคยผ่านชะตากรรมการสูญเสียมา
“เบคกา” (นิโคล คิดแมน) สูญเสียลูกชายวัยสี่ขวบไปเมื่อแปดเดือน ส่วนแม่ของเธอ (ไดแอนน์ วีสต์) สูญเสียลูกชายขี้ยาก่อนหน้านั้นไม่นาน
อีกคู่ เบคกาและสามี “ฮาววี” (แอรอน แอคอาร์ต) ผู้ร่วมทุกข์ร่วมสุขกับเธอมาโดยตลอด รวมทั้งเบคกาและน้องสาว (แทมมี บลันชาร์ด) หญิงสาวผู้มีชีวิตที่ไม่รู้จักโต
มันไม่ใช่การก่นด่าเพื่อหาเรื่องทะเลาะ ทว่ามันคือหลุมพรางในหัวใจที่คนซึ่งเผชิญหน้ากับห้วงเหวอันเลวร้ายสร้างขึ้นตามมาตรฐานทางความคิด
จะเป็นเกราะกำบังชั้นดี หรือจะแค่คำระบายห่วยๆ คงไม่สำคัญเท่ากับว่ามันได้สะท้อนสิ่งที่ทั้งคู่พยายามจะเฝ้าฝันหลุดพ้นจากอาการปวดร้าว
จากหนังอาร์ตเอกซ์แตกแหวกเหวอ Shortbus สู่หนังขมขื่นสะเทือนจิต “จอห์น แคเมรอน มิตเชลล์” แสดงตัวตนโดยปล่อยภาพความเจ็บปวด ซึ่งทับซ้อนอยู่ในความสูญเสีย ทั้งยังไม่ลืมที่จะฉายภาพความสุกสว่างท่ามกลางความสิ้นหวัง ให้ดำเนินไปด้วยท่วงท่าเรื่อยๆ เรียบๆ แต่ไม่น่าเบื่อ
มีการพูดถึง “โพรงกระต่าย” กับ “เอกภพคู่ขนาน” ในหนังอยู่หลายฉาก และดูเหมือนจะเป็นสัญลักษณ์บางอย่างที่หนังใช้สื่อสารกับคนดู
นัยของทั้งสองคำค่อนข้างเข้าใจยากอยู่ไม่น้อย แต่ไม่เกินกำลังที่จะตีความจากบทสนทนาตัวละคร
“นิโคล คิดแมน” ผู้เป็นเสมือนหัวใจหลักของหนัง ยังคงวางใจได้เสมอกับการแสดงระดับขั้นเทพ เธอแนบเนียนที่จะถ่ายทอดความเป็นผู้หญิงที่มีหลุมลึกในหัวใจโดยแอบอำพรางไว้
มุมหนึ่งของเบคกามีความแกร่งกร้าว ไม่เชื่อต่อพระเจ้าว่าจะสามารถพาก้าวเดินออกจากความทุกข์ได้ นี่เองเธอจึงมุ่งมั่นในการล่าถอยจากความทุกข์ด้วยวิธีของเธอ แต่อีกมุมเธอกลับอ่อนแอและอ่อนไหว โดยพยายามแสดงความเป็นแม่สูงแก่คนรอบข้าง ทั้งๆ ที่เบื้องลึกในใจความเป็นแม่ของเธอนั้นเหลือไว้เพียงความทรงจำ
ก็ไม่แปลกที่ออสการ์จะยินดีให้เธอมีชื่อเข้าชิงสาขานักแสดงนำหญิง เพราะความจัดจ้านในบทบาทอันเข้มขลัง
นักแสดงคนอื่นก็ทำหน้าที่ได้ไม่ตกหล่น มาแบบน้อยแต่ได้มาก ต้องยกให้ “ไมล์ส เทลเลอร์” (รับบท เจสัน คนที่ขับรถชนลูกชายเบคกา) ถ้าหนังคาวบอยเต็งจ๋าออสการ์ True Grit มีดาราเด็ก “เฮลี สเตนเฟลด์” เป็นดาวเด่น Rabbit Hole ก็น่าจะมีพ่อหนุ่มหน้าบ้านๆ คนนี้แหละ เป็นของกำนัลที่สามารถเอาคนดูอยู่หมัดและชนะเลิศกับการแสดงครั้งแรก (ต้องรอจับตามองหนังเรื่องต่อไป Footloose นะว่าจะเจ๋งขนาดไหน)
หน้าหนังของ Rabbit Hole อาจดูเป็นหนังซีเรียสไปนิด แต่เนื้อในนั้นก็มีทั้งซีเรียสและผ่อนคลาย การภักดีกับคู่รัก เซ็กซ์ที่รอคอยมาแปดเดือน วงสนทนาบำบัดใจ และอีกอื่นๆ อีกมากมาย เศร้าบ้าง อึ้งบ้าง น้ำตาไหลบ้าง ขำๆ ฮาๆ เคล้ากันไป
ทั้งหมดนี้ต่างก็สะท้อนชีวิตมนุษย์ผู้มี (ความพยายามจะสร้าง) หลุมพรางขึ้นมาอย่างจงใจและไม่ได้เจตนา ซึ่งกำลังรอการเยียวยาและหลุดพ้น
