โซลสุดใจ จอห์น เลเจนด์ & เดอะ รูทส์

จอห์น เลเจนด์ เจ้าของหลายรางวัลแกรมมี่ ศิลปินอาร์แอนด์บี/นีโอโซล ผู้ซึ่งนำแฟชั่นดนตรีโซลในรูปแบบเดิมๆ มานำเสนอในแนวทางใหม่ ส่วน เดอะ รูทส์ เป็นวงดนตรีมากความสามารถ แถมยังทำได้ดีในหลากหลายแนวทาง โดยที่ผ่านมาพวกเขาเคยคัฟเวอร์งานเพลงของเดอะ บีเทิลส์ เคยแบ็กอัพให้กับ ไอซ์ คิวบ์, สติง, เอมิเน็ม, จิมมี บัฟเฟตต์ เป็นต้น

โดย... เพ็ญแข

 

จอห์น เลเจนด์ เจ้าของหลายรางวัลแกรมมี่ ศิลปินอาร์แอนด์บี/นีโอโซล ผู้ซึ่งนำแฟชั่นดนตรีโซลในรูปแบบเดิมๆ มานำเสนอในแนวทางใหม่ ส่วน เดอะ รูทส์ เป็นวงดนตรีมากความสามารถ แถมยังทำได้ดีในหลากหลายแนวทาง โดยที่ผ่านมาพวกเขาเคยคัฟเวอร์งานเพลงของเดอะ บีเทิลส์ เคยแบ็กอัพให้กับ ไอซ์ คิวบ์, สติง, เอมิเน็ม, จิมมี บัฟเฟตต์ เป็นต้น

เมื่อ จอห์น เลเจนด์ และ เดอะ รูทส์ มารวมตัวกันจึงเกิดเป็นอัลบั้มชุดนี้ Wake Up! คือ การนำบทเพลงเพื่อสังคมในยุคของประธานาธิบดีนิกสัน อันเป็นยุคที่บทเพลงอาร์แอนด์บีและเหตุการณ์ทางการเมืองมีส่วนเกี่ยวข้องสัมพันธ์กันให้กลับฟื้นคืนชีพอีกครั้งในยุคสมัยของประธานาธิบดีโอบามา โดยความคิดเกี่ยวกับการทำอัลบั้มนี้กำเนิดในปี 2008 เมื่อสหรัฐอเมริกากำลังมีการเลือกตั้ง กระทั่งเสร็จสมบูรณ์และวางจำหน่ายเมื่อไม่นานนี้

ผลงานเพลงในอัลบั้มเกิดขึ้นจากการผสมผสานของดนตรีโซลที่มีกลิ่นอายฟังก์เจือปนอย่างที่เรียกว่า ฟิลาเดลเฟีย โซล รวมกับเพลงกอสเพล จากที่เคยร้องเพลงรักชิลชิลในอดีต วันนี้ จอห์น เลเจนด์ อยากส่งสารอันหนักหน่วงถึงคนฟังของเขา เนื้อหาส่วนใหญ่ก็ไม่ได้เกี่ยวข้องกับการเมืองโดยตรง แต่ก็มีนัยแสดงพลังประท้วงเพื่อสังคมและการเมือง ทั้งหมดถูกนำมาปรับแต่งให้มีซาวด์ที่ทันสมัย ไม่ใช่การก๊อบปี้ ทว่าเป็นเสมือนการสืบทอดสมบัติ

ในอัลบั้มมีทั้งเพลงโด่งดังอย่าง Wholy Holy ของ มาร์วิน เกย์ และเพลงที่เกือบจะถูกลืมอย่าง Hang on in There ของ ไมค์ เจมส์ เคิร์กแลนด์ รวมอยู่ด้วยกัน รวมถึงงานของ ดอนนี แฮทาเวย์ และ นีนา ซิโมน เพลงส่วนใหญ่เป็นงานจากทศวรรษ 19601970 พิเศษคือ Shine หนึ่งเพลงใหม่จาก จอห์น เลเจนด์

Compared to What เป็นแทร็กที่โดดเด่นแทร็กหนึ่งของชุดนี้ ดนตรีของ เดอะ รูทส์ นั้นแสนจะสมูท อุดมสมบูรณ์ และถูกสุขอนามัยสำหรับทุกๆ หู เสียงร้องของจอห์นโดดเด่นน่าประทับใจในเพลงไซคีเดลิกร็อก ความยาว 12 นาที ซึ่งนำงานของ บิล วิทเทอร์ I Can’t Write Left Handed เพลงจากยุคสงครามเวียดนามมาทำใหม่ให้อารมณ์ที่แตกต่าง

อีกหนึ่งแทร็กที่ดีที่สุดเห็นจะเป็น Wake Up Everybody ของ แฮโรลด์ เมลวิน & เดอะ บูล โน้ตส์ ซึ่งมี คอมมอน กับ เมลานี ฟิโอนา มาร่วมร้อง เนื้อท่อนหนึ่งบอกว่า “ตื่นเถิดทุกๆ คน ไม่มีเวลาหลับต่ออีกแล้ว ไม่มีเวลาคิดย้อนอดีตอีกต่อไป นี่คือเวลาแห่งการคิดถึงอนาคต” หลายๆ คนเห็นด้วยอย่างเต็มใจ

 

เพลง Our Generation ของ เออร์นี ไฮน์ มีแร็ปเปอร์อย่าง ซีแอล สมูท มาเป็นแขกรับเชิญ เสียงเครื่องเป่าโดดเด่น แม้ว่าเวลาจะผ่านไป 40 ปีแล้ว แต่เนื้อเพลงตอนหนึ่งที่ว่า “...our leaders make us fight, we don’t know what for” ยังคงร่วมสมัยกับสังคมอเมริกันวันนี้

I Wish I Knew How It Would Feel To Be Free ของ นีนา ซิโมน ยังคงมีท่อนฮุกที่โดนใจ Wholy Holy เป็นกอสเพลงที่น่าฟัง และมีนัยมากกว่าเรื่องศาสนา ส่วน Little Ghetto Boy นั้นมีเสียงของ มาลิค ยูซุฟ มาร่วมแร็พด้วย

อาจจะไม่ใช่เพลงที่ฟังเพลิดเพลินหนุกหนานอย่างที่แฟนๆ ของ จอห์น เลเจนด์ คุ้นเคย แต่ก็เป็นก้าวย่างที่น่าสนใจ ที่สำคัญ นี่เป็นอัลบั้มซึ่ง “โซล” สุดใจกว่างานชุดใดๆ ของเขาคนนี้

แม้จะเป็นเพลงจากอเมริกันชนเล่าถึงเรื่องราวในสหรัฐอเมริกาในช่วงเวลาใดเวลาหนึ่ง แต่ว่าหลายเรื่องราวและเหตุการณ์ก็ดูจะเป็นประเด็นสากล เช่นหนึ่งในประโยคเด็ดจาก Wake Up Everybody ที่ว่า

“โลกนี้ไม่มีทางดีขึ้น หากเราแค่ปล่อยให้มันเป็นไป”