มากมาย... ไวน์อิตาลี
“ไวน์.... มอบความสนุกและความอิ่มเอม มากกว่าคุณค่าของเงินตราที่จ่ายไป”
“ไวน์.... มอบความสนุกและความอิ่มเอม มากกว่าคุณค่าของเงินตราที่จ่ายไป”
เรื่อง เปอติ๊ต ริสลิ่ง [email protected]
“ไวน์.... มอบความสนุกและความอิ่มเอม มากกว่าคุณค่าของเงินตราที่จ่ายไป”
เออร์เนสต์ เฮมิงเวย์ นักเขียนชื่อดังชาวอเมริกัน
เพิ่งกลับมาจากอิตาลีได้ไม่นาน... ก่อนหน้านี้ แม้เคยลองลิ้มชิมไวน์อิตาลีอยู่บ้าง แต่จะว่าไป ก็ไม่ค่อยรู้เรื่องรู้ราวเกี่ยวกับไวน์จากประเทศนี้มากมายเท่าไหร่ ยิ่งได้ไปเยือนถึงที่จริงๆ ยิ่งบอกได้ว่า จริงๆ แล้วแทบไม่รู้อะไรเลยเกี่ยวกับไวน์ประเทศนี้ อุเหม่...
ส่วนหนึ่งก็อาจจะเป็นเพราะว่า ไวน์อิตาเลียนนั้นมีเยอะแยะมากมาย แค่องุ่นดำพันธุ์ท้องถิ่นที่ใช้ทำไวน์แดง ก็มีเป็น 10 ชนิด แค่จำชื่อก็ตาลาย แถมยังต้องจำถิ่นที่ปลูก และชื่อของเอเรียในการทำไวน์ที่เรียกแตกต่างกันไปอีก กว่าจะแตกฉานก็คงยากพอๆ กับการเรียนภาษาอิตาเลียนให้รู้ลึกรู้จริง
ที่ทำคัญ พันธุ์องุ่นในอิตาลีนั้นหาใช่พันธุ์ที่คุ้นเคยกันไปทั่วโลกเสียที่ไหน มิใช่ กาแบร์กเนต์ โซวิญง ซีราห์ (ชีราซ) ชาร์ดอนเนย์ หรือโซวิญง บลอง เสียเมื่อไหร่ล่ะ
แต่เป็น... ซานโจเวเซ (Sangiovese) – อันนี้พอคุ้นๆ บ้าง เนบโบโล (Nebbiolo) มอนเตปูลชาโน (Montepulciano) บาร์เบรา (Barbera) เนโร ดาโวลา (Nero d’Davola) โดลเชตโต (Dolcetto) – ยิ่งฟังก็ยิ่งมึนกันแล้ว... ชิมิ ชิมิ ที่เคยรู้จักกันแต่ คิยานติ (Chianti) มันอะไรกันหนอ...
ไว้จะค่อยทยอยๆ เล่าให้ฟังกันไปเรื่อยๆ แล้วกันนะคะ...
แต่ช่วงใกล้งานเฉลิมฉลองแบบนี้ มาเริ่มกันที่ “โปรเซกโก” ก่อนแล้วกัน ไวน์ชนิดสปาร์กลิงของอิตาเลียนมีเรื่องน่าสนใจให้เล่า เพราะปี ค.ศ. 2010 นี้ เป็นปีแรกที่ “โปรเซกโก” เลิกกฎหมาย IGT (Indicazione Geografica Tipica) สำหรับ “โปรเซกโก” โดยให้เหลือใช้เพียง DOC (Denominazione di Origine Controllata) ทั้งยังเพิ่มให้มี “โปรเซกโก” ชนิด DOCG (Denominazione di Origine Controllata e Garantita) ขึ้นมา
ไอจีที นี่ก็คือระดับ (คลาส) ของไวน์ที่ดีกว่า “เทเบิลไวน์” ธรรมดาๆ ทั่วๆ ไป เป็นคลาสที่เพิ่งเกิดเมื่อ 1992 นี่เอง ที่ “ซูเปอร์ ทัสคัน” เพราะว่าผู้ผลิตก็อยากจะลองอะไรที่แปลกใหม่ นอกเหนือจากที่ “กฎหมาย” อย่าง ดีโอซี และ ดีโอซีจี กำหนดเอาไว้บ้างนั่นเอง
สำหรับ ดีโอซี และ ดีโอซีจี ก็คือ กฎหมายที่กำหนดทุกอย่างในการผลิตไวน์แต่ละประเภทของอิตาลี เช่นเดียวกับที่ประเทศผลิตไวน์โลกเก่าทั้งหลายมีเอาไว้เพื่อควบคุมและการันตีคุณภาพของไวน์นั่นเอง
แน่ล่ะ ดีโอซีจี คือ ไวน์อิตาลีที่ปลูกในพื้นที่ที่ (เขากำหนดว่า) ดีที่สุดสำหรับการผลิตไวน์นั้นๆ
ในกรณี “โปรเซกโก” มีเพียง 5,000 เฮกเตอร์เท่านั้น ในหมู่บ้านวาลดอบบาเดเน (Valdobbiadene) ในเมืองเทรวิโซ (Treviso) แคว้นเวเนโต (Veneto) นั่นเอง
เล่าถึงสาเหตุของการยกเลิก ไอจีที “โปรเซกโก” กันอีกหน่อย คาดกันว่าเป็นเพราะ “โปรเซกโก” เริ่มฮิตติดตลาดขึ้น หลังจากที่ก่อนหน้านี้คนรู้จักกันแต่แชมเปญและสปาร์กลิงไวน์จากที่อื่น คนต่างชาติ โดยเฉพาะชาวจีน ก็มาซื้อพันธุ์องุ่นที่แต่ก่อนเรียกว่า “โปรเซกโก” เหมือนกัน กลับไปปลูกที่บ้านตัวเอง และ (บังอาจ) ทำออกมาขายภายใต้ชื่อ “โปรเซกโก” เสียด้วย (โอววววว... โน)
ชาวท้องถิ่น เวเนโต ที่ผลิต “โปรเซกโก” แทบกรี๊ดสลบ อดรนทนไม่ได้ รีบเปลี่ยนชื่อพันธุ์องุ่นกลับไปใช้ชื่อเก่า คือ เกลรา (Glera) ทีนี้พอคนจะมาซื้อองุ่น “โปรเซกโก” ก็จะไม่มีขายให้อีกต่อไป และเพื่อกฎหมายที่รัดกุมขึ้น เช่นเดียวกับที่ฝรั่งเศสผลิตแชมเปญ ก็เลยกำหนดคลาสใหม่ เพื่อ “กระชับพื้นที่” การผลิต “โปรเซกโก” ให้อยู่เฉพาะในแคว้นเวเนโตของอิตาลีดังเดิมเท่านั้น ก็เลยเกิดเป็น ดีโอซี และ ดีโอซีจี ของ “โปรเซกโก” ใหม่ขึ้นมาในผลผลิตที่ออกในปี 2010 นี้
โถๆๆๆ ก็สปาร์กลิงไวน์อิตาเลียนที่ผลิตนอกเวเนโต หรือนอกเอเรียโปรเซกโก เขายังไม่เรียกกันเลยคุณขา...
