ธีรพันธุ์ ศิริสุนทรไพบูลย์ ไม่ยอมเป็นทาส (แค่) ทำงานกับเทคโนโลยี

คนไทยเราอยู่กับ 3จี ไม่น้อยกว่าครึ่งทศวรรษแล้ว “...มันจะเปลี่ยนชีวิตคนไทยได้ในระดับหนึ่ง (เท่านั้น)

เรื่อง : ปอย  ภาพ : กิจจา อภิชนรจเรข

คนไทยเราอยู่กับ 3จี ไม่น้อยกว่าครึ่งทศวรรษแล้ว “...มันจะเปลี่ยนชีวิตคนไทยได้ในระดับหนึ่ง (เท่านั้น) นะครับ!...” แล้วถ้าพูดถึงประชาชนชาวบ้านตลาดร้านช่อง เช่น กำลังป่วยอยากรู้เบื้องต้นก่อนไปคุยกับหมอว่าน่าจะป่วยด้วยโรคอะไร? ก็สามารถเข้าถึงข้อมูลได้เร็ว และง่ายดายขึ้น และถ้าพูดฐานะคนทำงาน ธีรพันธุ์ ศิริสุนทรไพบูลย์ ผู้อำนวยการฝ่ายผลิตภัณฑ์และบริการ บริษัท ฮัทชิสัน ซีเอที ไวร์เลส มัลติมีเดีย อธิบายให้ฟังในฐานะคนทำงานคลุกวงในวงการมัลติมีเดียที่อยู่ในบริษัท “นำธง” เรื่องใหม่ไฮเทคอยู่ตลอดเวลา ว่า เครือข่ายมือถือ 3จี ทำให้สามารถทำงานได้ทุกเวลา ทุกสถานที่แม้ในที่อินเทอร์เน็ตเข้าไม่ถึง
“เรื่องอินเทอร์เน็ต เชื่อไหมครับผมเคยไปไม่ไกลกรุงเทพฯ แค่เขาวัง จ.เพชรบุรี แต่ไม่มีเน็ต ใครจะเชื่อว่าพื้นที่ใกล้ๆ เมืองหลวง หรือ จ.นครปฐม โรงเรียนระดับประถมศึกษา ก็ไม่มีเน็ตใช้ในทุกโรงเรียนนะครับ ทีมซีเอสอาร์นำอินเทอร์เน็ตไปบริจาคต่อสายเพื่อให้เด็กๆ ค้นคว้าข้อมูลทางการศึกษา ได้ 3จี ซึ่งมากับโครงข่ายไร้สายจะทำให้การเชื่อมต่ออินเทอร์เน็ตง่ายดายขึ้น เหมือนกันสมัยก่อนใครจะซื้อโน้ตบุ๊ก ต้องมีเงิน 23 หมื่นบาท แต่วันนี้เน็ตบุ๊ก 8,000 บาท ก็ซื้อได้แล้วนะครับ แต่การเข้าถึงก็เปรียบเป็นดาบสองคม ต้องใช้ให้เป็นด้วย อย่างที่ผมบอกถ้าเป็นการใช้เสิร์ชหาข้อมูลความรู้ก็จะเป็นประโยชน์โดยเฉพาะวงการแพทย์ วงการศึกษา แต่เอนเตอร์เทนเมนต์ยังต้องกรอง เพราะกลุ่มนี้มีเว็บไซต์ไม่ค่อยเป็นประโยชน์กับเยาวชนก็เยอะ อย่าเป็นทาสเทคโนโลยีเท่านั้นเอง

ฮัทช์ มีโปรเจกต์ใหม่ตลอดเวลานะครับ เรามีวัฒนธรรมการทำงานค่อนข้างโอเพน และกระตือรือร้นกับการคิดนอกกรอบมากๆ เลยครับ หลายเรื่องตัวผมเองซึ่งทำงานบริหารก็ยังคิดไม่ถึง มีโปรเจกต์หนึ่งที่ทำงานกับคนพิการ ซึ่งเริ่มมาจากการระดมสมองช่วยกันคิดกับฝ่ายประชาสัมพันธ์ เป็นช่วงที่ สมเด็จพระเจ้าพี่นางเธอ เจ้าฟ้ากัลยาณิวัฒนาฯ สิ้นพระชมน์ ช่วงนั้นมีบทเพลงเทิดพระเกียรติ ‘ดอกแก้วกัลยา’ ที่แต่งโดย ประภาส ชลศรานนท์ และขับร้องโดยคนพิการได้ไพเราะจับใจผมมาก ไม่คิดเลยครับว่าคนพิการร้องเพลงได้ดีขนาดนี้ ผมคิดว่าแม้ดวงตาเขาบอด แต่นี่คือความสามารถพิเศษที่เขายังทำได้ดี จึงปรึกษาว่าถ้าเราคิดโครงการให้คนพิการมีงานทำ ซึ่ง ฮัทช์ มีบริการเสียงรอสาย แค่เรามีอินเทอร์เน็ตให้เขา ตัดข้อจำกัดของเขาไม่ต้องเดินทางมาทำงานเลยนะครับ แม้พิการแต่เขามีมือที่คีย์คอมพิวเตอร์ได้ มีปากมีน้ำเสียงที่สื่อสารผ่านโทรศัพท์ได้ ถึงแม้พิการเขาก็ทำงานบริการขายเสียงรอสายได้นะครับ โปรเจกต์นี้เกิดจากการคิดนอกกรอบทำให้เราได้ทำอะไรที่คนอื่นคิดไม่ถึงนะครับ แทนที่เราจะเอาเงินไปบริจาค แต่การให้เขามีโอกาสทำงานเพิ่มคุณค่าให้มนุษย์ได้มากกว่า

บริการขายเสียงรอสาย สามารถต่อยอดไปขายในแบบคอลเซ็นเตอร์ไปอีกหลายๆ อย่าง เช่น ขายประกัน ซึ่งผู้พิการ ‘คุณปรีดา’ คือคนพิการที่นำงานตรงจุดนี้ไปต่อยอดโดยเขียนซอฟต์แวร์ขึ้นมา และเป็นบริษัทที่ก่อตั้งโดยผู้พิการทางสายตาที่คนเรามีความเท่าเทียมกันด้วยความสามารถที่มีอยู่ในตัวคนทุกคน

งานนี้ผมแฮปปี้ที่สุดตั้งแต่ทำงานกับฮัทช์ คือได้ผลลัพธ์ 3 มิติ บริษัทได้ประชาสัมพันธ์สินค้า ได้ทำงานซีเอสอาร์เพื่อสังคม และได้ช่วยเหลือเพื่อนร่วมสังคม เราทำเรื่องใหม่เป็นเจ้าแรกมาตลอดนะครับ เช่น บริการจีพีเอช เสียงรอสาย หรือการคิดค่าบริการเป็นบุฟเฟต์ ซึ่งที่มาก็มาจากร้านหมูกระทะ (หัวเราะร่วน) ผมก็คิดว่าโหลดยูสเซอร์ 1 ครั้ง 20 บาท 2 ครั้งก็ 40 บาท อะไรแบบนี้ไม่มีใครโหลดหรอกครับ แพง ผมก็เสนอโหลดเพลงแกรมมี่ในราคาหมูกระทะปรากฏว่า เช้าขึ้นมาผมถูกนายด่า (หัวเราะ) ผมเสนอให้ลูกค้าได้เอนจอยกับการโหลดเพลง วอลเปเปอร์อะไรทุกสิ่งเหมาหมด โหลดทุกอย่าง 89 บาท ซึ่งพอ ฮัทช์ ออกแพ็กเกจนี้ก็มีคนทำตามกันทั้งวงการมัลติมีเดีย ทุกเจ้าต้องเหมาๆ กันไว้ก่อน” ธีรพันธุ์ บอกเล่างานที่ผูกพันกับเทคโนโลยีอย่างแยกไม่ออก

ความเร็วเป็นตัวกำหนดความสะดวกในการทำงาน แต่ผู้บริหารวงการมัลติมีเดียบอกไม่ได้คลั่งไคล้เทคโนโลยีตัวกลั่นอะไรแบบนั้น แค่ใช้ได้ ใช้เป็น เพื่อเอื้อกับงานก็เท่านั้นเอง

ไฮเทคหยิบใช้ติดมือ

โน้ตบุ๊กเลอโนโว ธีรพันธุ์ บอกว่าเขาเป็นสาวกคอมพิวเตอร์กลุ่มธิงค์แพดโซไซตี เลือกหน้าจอ 12 นิ้ว เพราะคุ้นเคยกับการวางตำแหน่งคีย์บอร์ดที่ใช้ง่าย ใช้หน้าจอ 12 นิ้ว ตั้งแต่เริ่มงานก็เลือกใช้โน้ตบุ๊กภายใต้ Brand IBM เพราะชอบโมเดลใช้ง่ายกว่าเน็ตบุ๊ก ที่คนรุ่น (ใหญ่) มักมีปัญหา “เลือกหน้าจอใหญ่ๆ ไว้ก่อน ครับหน้าจอเล็กๆ บางครั้งก็รองรับงานเอกสารที่ต้องใช้โปรแกรมเอกเซล พาวเวอร์พอยต์ ไม่ได้ สายตาผมก็ไม่ไหวกับคีย์บอร์ดรุ่นใหม่ๆ สไตล์ช็อกโกแลตด้วยนะครับ เคยลองแล้วไม่ไหวต้องกลับมาใช้ตัวเดิม” ธีรพันธุ์ บอกพร้อมเสียงหัวเราะชอบใจ

โมเดม 3จี ฮัทช์ “ใช้ต่ออินเทอร์เน็ตก็จะกลายเป็นวิดีโอสปีดความเร็ว 2.4 เมก ซึ่งเป็นความเร็วในรูปแบบ 3จี ทำให้คนทำงานได้ง่าย และรวดเร็วขึ้นนะครับ ซึ่งวิธีการทำงานในคอนเซปต์ ‘สถานที่ใด’ ก็ได้ มีมานานแล้วนะครับ แต่ทำได้จริงๆ ระบบ 3จี คือคำตอบ ถ้าผมนอนป่วยอยู่บ้านผมก็สามารถติดต่อกับออฟฟิศได้ 3จี ทำให้ทุกอย่างเร็วขึ้นมาก นี่คือคำตอบของระบบนี้ เทียบกับเมื่อก่อนส่งไฟล์แค่ 1 กิกะไบต์ เป็นเรื่องอักโขมาก แต่มิติคนทำงานวันนี้ไม่แค่ไฟล์ข้อความเท่านั้น แต่กลายเป็นไฟล์วิดีโอคลิปไปแล้ว”

3จี เราเตอร์ “ตอนนี้ที่บ้านมีคอมพิวเตอร์ 3 เครื่อง ผม ภรรยา ลูกสาวอายุ 9 ขวบ เรียนสาธิต จุฬาฯ ก็มีคอมพ์ของตัวเองใช้ทำการบ้าน ผมใช้เราเตอร์ตัวนี้เสียบโมเดมกับ 3จี ก็ต่อคอมพ์ 3 เครื่องเข้ากันได้ทั้งหมด บ้านเราก็กลายเป็นไวไฟโฮมออฟฟิศได้เลย”

อีก๊อบปี้ การอ่านหนังสือมาร์เกตติงและเชิงจิตวิทยาเล่มที่หยิบมาอ่านประจำ “บลู โอเชี่ยน” อ่านศึกษาทฤษฎีใหม่ๆ อ่านผ่านไอแพดบ้าง เทรนด์อ่านผ่านอีบุ๊กกำลังมา โดยเฉพาะในกลุ่มหนังสือเทคนิคัลทั้งหลาย ธีรพันธุ์ บอกก่อนนอนชอบหยิบหนังสือพวกนี้สักเล่มอ่านก่อนนอน ซึ่งในบางครั้ง “Back to the book” คือความเคยชิน คือความง่ายดาย ที่ไม่มีใครปฏิเสธ แต่อนาคตการอ่านอีก๊อบปี้ก็คงเลี่ยงกันยาก
พีดีเอ 3จี เอชทีซี เหน็บติดตัวตลอดเวลา ธีรพันธุ์ บอกเพราะการทำงานอินเทอร์เน็ตต้องติดตัวตลอดเวลา รุ่นนี้เน็ตเร็ว ดาวโหลดวิดีโอได้ ชีวิตขาดเครื่องนี้ไม่ได้เลย