อาจ์ลดา ชุมสาย ณ อยุธยา ทำงานหนัก ต้องเที่ยวให้หนักกว่า

โดย...รอนแรม ภาพ... อาจ์ลดา

เรามีเหตุผลมากมายที่จะอยู่ออฟฟิศมากกว่าไปเที่ยว แต่เรามีเหตุผลที่มากกว่าที่จะไปเที่ยวมากกว่าทำงาน อย่างเธอคนนี้ อาจ์ลดา ชุมสาย ณ อยุธยา ผู้อำนวยการฝ่ายสื่อสารการตลาด โรงแรมรอยัล ออคิด เชอราตัน ที่บาลานซ์ชีวิตแบบ Work Hard, Travel Harder ใช้ชีวิตทำงานกับการพักผ่อนไม่ต่างกัน

ทุกครั้งที่ไปเที่ยวคือดีที่สุด

อาจ์ลดา เป็นนักเดินทางตั้งแต่เด็ก ซึ่งสมัยยังเล็กเธอจะเดินทางกับพ่อ (ดร.อาจอง ชุมสาย ณ อยุธยา) ทั้งอเมริกา แคนาดา อังกฤษ ฝรั่งเศส สวิตเซอร์แลนด์ อิตาลี แอฟริกาใต้ อินเดีย ศรีลังกา ออสเตรเลีย ญี่ปุ่น เกาหลี และประเทศในแถบเอเชียเกือบครบ

 

นิสัยชอบเดินทางน่าจะติดตัวเธอมาจนถึงตอนนี้ แม้ว่าจะมีหน้าที่การงานที่ต้องรับผิดชอบ แต่เธอยังไม่วายออกเดินทางทุกครั้งที่เวลาเหมาะสม โดยมักจะท่องเที่ยวแบบไม่เน้นจุดหมายปลายทาง แต่จะเน้นไปที่เป้าหมายมากกว่า

“ไม่เคยตั้งเป้าว่าชีวิตฉันจะต้องไปที่นั่นที่นี่ให้ได้ ไม่ใช่คนมุ่งมั่นว่าปีนี้ต้องไปประเทศไหนบ้าง แต่ทุกทริปจะป๊อปอัพขึ้นมาจากเพื่อนๆ ถ้าว่างตรงกันก็จะไป แค่นั้น ไม่ได้คิดเยอะเลย อย่างการไปเกาหลี 3 ครั้งแต่ไม่รู้สึกเบื่อ เพราะคนที่ไปด้วยเปลี่ยนไปทุกครั้ง ทำให้มีความสนุกต่างกัน”

 

เวลาเที่ยวพักผ่อน เธอจะไม่ทำงานและไม่พกงานไปทำถ้าไม่จำเป็น ไม่เช็กอีเมล ไม่คิดเรื่องงาน แทบจะตัดทุกอย่างเพื่อให้ได้พักผ่อนจริงๆ “ถ้าตัดสินใจไป นั่นคือคิดแล้วว่าช่วงเวลานั้นเป็นช่วงที่ดีที่สุด ไม่มีอีเวนต์สำคัญ และจะพยายามเคลียร์งานให้เสร็จ ยอมเหนื่อยก่อนไปเที่ยว” เธอกล่าว

พนักงานบริษัทมีวันหยุดพักร้อนทุกปี เธอเองก็ใช้เวลาท่องเที่ยวจากวันพักร้อนเหล่านั้น และถึงแม้ว่าตำแหน่งหน้าที่ในโรงแรมทำให้แทบไม่มีวันหยุด แต่เธอกลับจัดสมดุลชีวิตงานและชีวิตส่วนตัวได้อย่างดี

 

“หน้าที่การงานอาจทำให้มีข้อจำกัดเรื่องเวลา แต่เมื่อทำงานหนัก เราก็ต้องให้เวลาตัวเองพักผ่อน ซึ่งวิธีพักผ่อนของแต่ละคนไม่เหมือนกัน เอ๋เลือกการไปเที่ยว เพราะเป็นการให้ตัวเองหลุดจากสภาพแวดล้อมเดิม ไปเจอสิ่งใหม่ๆ หยุดคิด หยุดทำ เพื่อพักผ่อนอย่างเดียว” เธอกล่าว

เดินทางเพื่อแบ่งปัน

นอกจากการพักผ่อน เธอกับเพื่อนยังเดินทางเพื่อการแบ่งปัน เพื่อช่วยเหลือเด็กด้อยโอกาสในถิ่นทุรกันดารใน อ.อมก๋อย จ.เชียงใหม่ “ขอสารภาพว่าเอ๋ไม่ใช่เด็กกิจกรรม ไม่ได้เป็นเด็กค่าย ดังนั้นการนั่งรถบนถนนลูกรังหนทางคดเคี้ยวไปตามไหล่เขา นั่นก็เป็นการเดินทางที่ตื่นเต้นมากแล้ว” โครงการนี้เป็นโครงการเล็กๆ ที่เธอกับเพื่อนเริ่มทำมาเมื่อต้นปี และคาดว่าจะทำไปเรื่อยๆ

“การได้ไปเห็นชีวิตคนอื่นที่เรารู้สึกว่าเขาลำบาก ทำให้รู้ว่าเขาไม่ได้ลำบากอย่างที่คนเมืองมอง มีเหมือนกันที่คิดว่าอยากให้สิ่งที่สะดวกสบายแก่พวกเขา แต่จริงๆ แล้วเรากำลังเข้าไปเปลี่ยนแปลงวิถีชีวิต ดังนั้นสิ่งที่เราทำได้คือสนับสนุนสิ่งที่จำเป็น เช่น การศึกษา สุขอนามัย อย่าไปยัดเยียดสิ่งแปลกปลอมที่เขาไม่ต้องการ”

 

นอกจากนี้ การเดินทางลักษณะนี้ไม่ใช่เรื่องสนุก แต่เป็นประสบการณ์ใหม่ให้แก่ชีวิต จากที่เธอชอบเที่ยวสบายๆ ไม่ลำบาก ทริปนี้ก็จะคอยเตือนให้คิดถึงอีกด้านของชีวิตคนเมือง

โลกของอาจ์ลดา

ถ้ามีโลกของตัวเองหนึ่งใบ เธออยากให้โลกใบนั้น “ไม่ค่อยมีความเจริญ” เธอยกตัวอย่างบาหลี ประเทศอินโดนีเซีย ที่บ้านเมืองยังเต็มไปด้วยวิถีชีวิตดั้งเดิม บ้านแต่ละหลังมีพื้นที่ที่เป็นวัดของตัวเอง เพราะพวกเขายังยึดถือธรรมเนียมดั้งเดิม ยังเคารพเทพเจ้า เคารพธรรมชาติ ทำให้บ้านเมืองดูไม่หมุนไปตามกาลเวลา

“ส่วนตัวเป็นคนชอบความเจริญ แต่ถ้ามีโลกของตัวเอง อยากให้เป็นโลกที่เต็มไปด้วยธรรมชาติ (หัวเราะ) อาจจะเป็นเพราะเราอยู่ในเมืองมาตลอด เลยรู้สึกว่าอยากไปอยู่ในที่ที่ไม่วุ่นวายมาก ก็น่าจะมีความสุขไปอีกแบบหนึ่ง เลยอยากมีโลกที่ตรงข้ามกับความจริงตอนนี้” เธอทิ้งท้าย