อัษฎาพร สิริวัฒน์กุล ชีวิตออกแบบเอง

ร่างสูงโย่งของเธอค่อยๆ ขยับมานั่งตรงข้ามเรา รอยยิ้มที่มุมปากช่วยให้บรรยากาศการสนทนาใต้ชายคาทรู แฟนเทเชีย ในซอยสุขุมวิท 39 คึกคักครึกครื้นเป็นทวี....

เรื่อง อัคร เกียรติอาจิณ / ภาพ ทวีชัย ธวัชปกรณ์

สดใส น่ารัก นี่คือดาวมหาวิทยาลัยฉบับนี้

ร่างสูงโย่งของเธอค่อยๆ ขยับมานั่งตรงข้ามเรา รอยยิ้มที่มุมปากช่วยให้บรรยากาศการสนทนาใต้ชายคาทรู แฟนเทเชีย ในซอยสุขุมวิท 39 คึกคักครึกครื้นเป็นทวี

อัษฎาพร สิริวัฒน์กุล หรือ กรีน เอเอฟ 5 เต็มยศด้วยชุดนักศึกษา มหาวิทยาเทคโนโลยีพระจอมเกล้าพระนครเหนือ ท่าทางทะมัดทะแมงของเธอล้วนบ่งบอกถึงความมุ่งมั่นตั้งใจได้ชัดเจน

เราถามเหตุผลของการเลือกเรียนสาขาออกแบบและตกแต่งภายใน กรีนเล่าอย่างเร็วและรัวว่า ความชอบส่วนตัวมาอันดับหนึ่ง ที่เหลือเป็นเรื่องของครอบครัว

“เป็นความชอบล้วนๆ ค่ะ ทั้งๆ ที่ก็ไม่เก่งเรื่องวาดรูปเลย (หัวเราะ) แต่พอจะมีไอเดียเรื่องอาร์ตในหัวอยู่บ้าง บวกกับที่บ้านทำธุรกิจเกี่ยวกับออกแบบรับเหมาก่อสร้างไงคะ ก็อยากทำอะไรที่ลิงก์กันหน่อย จะให้ไปเรียนสถาปัตย์ วิศวะ คงไม่ไหวแน่ เพราะหนูโง่เลข ถ้าเป็นเรื่องศิลปะค่อยยังชั่ว ก็เลยตัดสินใจไปเรียนพิเศษจริงจังตอน ม.5 ปรึกษาคุณพ่อคุณแม่นิดหน่อย สุดท้ายท่านก็ให้อิสระในการตัดสินใจ”

ตอนนี้กรีนเรียนอยู่ชั้นปีที่ปี 3 แต่ต้องยังตามเก็บบางวิชาของปี 1 และปี 2 ซึ่งเคยตกหล่นหายไปสมัยเข้ามาเป็นนิสิตใหม่ๆ ควบคู่กับการทำงานบันเทิง

“ตอนแรกกะว่าจะดร็อป พอมาคิดอีกทีไม่ดร็อปดีกว่า ก็ใช้วิธีจัดตารางเรียนไม่ให้ตรงกับเวลางาน ต้องขยันขึ้น อ่านหนังสือหนักขึ้น ทำงานส่งอาจารย์มากขึ้น เพื่อชดเชยในวันที่เราขาด”

ดูเหมือนตารางเรียนกับงานบันเทิงจะลงตัวดี เป็นการออกแบบชีวิตที่อาศัยหลักบาลานซ์เข้าช่วย ได้สองอย่างพร้อมๆ กัน ไม่ทิ้งการเรียน งานบันเทิงก็มีมาตลอด

“โอกาสไม่ได้มีกับทุกคนนะ ถือว่าหนูโชคดีมากที่ได้รับโอกาสนี้ ได้เรียนในสาขาที่อยากเรียน ได้ทำงานอย่างใจฝัน หนูก็เลยไม่คิดจะปิดโอกาสตัวเอง เพราะอย่างน้อยๆ ต้องขอสานต่อโอกาสให้เต็มที่สุดก่อน”

ถึงอย่างนั้น กรีนก็ยอมรับตรงไปตรงมาว่า งานบันเทิงมีส่วนที่ดึงการเรียนของเธอให้ก้าวไปอย่างเชื่องช้าเนิบนาบเมื่อเทียบกับเพื่อนๆ ที่รุดหน้ากว่ามาก

“ถ้าหยุดนานนี่ไม่ได้นะคะ มือไม้แข็ง หัวไปแต่มือไม่ไป เคยเป็นมาแล้ว ตอนที่หนูหยุดยาวๆ กลับมาวาดไปเป็นเลย จนเกิดคำถามกับตัวเอง ตกลงเราอยากเรียนสาขานี้ไหมเนี้ย แต่หนูจะเป็นพวกประเภทมีลูกอึดเยอะ เมื่อทำไม่ได้ก็ต้องทำจนกว่าจะได้ ไม่ยอมง่ายๆ หรอก เราช้ากว่าเพื่อนก็ต้องให้ทันเพื่อน ฝึกนี่ล่ะคะช่วยได้”

ใครจะนำไปปรับใช้กรีนก็ไม่สงวนสิทธิ์ และไม่ใช่แค่เฉพาะเรื่องเรียน การทำงาน การดำเนินชีวิต “อึดเข้าไว้” คัมภีร์นี้จะทำให้คุณเข้าใกล้ชิดกับความสำเร็จได้ไม่ยาก
แล้วอนาคตละอยากทำงานออกแบบตกแต่งภายในหรือเปล่า?

กรีนทำหน้าเลิกลั่ก จากนั้นก็เปรยขึ้นว่า เรื่องอนาคตไกลเกินไปที่จะวาดหวัง ขอทำวันนี้ให้ดีก่อนและทำปัจจุบันให้ดีที่สุด เพราะนั่นเท่ากับเป็นสิ่งที่สามารถวัดผลถึงภาพในอนาคตได้

สร้อยพระพิฆเนศ
กรีนได้สร้อยเส้นนี้มาจากแฟนคลับเมื่อตอนต้นปี เจ้าของเป็นใคร เธอไม่รู้ รู้แค่ว่า พระพิฆเนศมีความหมายมีคุณค่าต่อเธอ พกพาสะดวก ที่สำคัญสะท้อนตัวตนคนทำงานศิลปะอย่างเธอโดยแท้

หนังโปรด
ดูได้ไม่เบื่อ เซ็งๆ เมื่อไหร่ก็หยิบ The Lord of the Rings เวอร์ชันไตรภาคมานั่งทบทวนเรื่องราวที่ให้แง่คิดดีๆ ทั้งยังตระการด้วยฉากเอกเฟกต์ ประทับใจกับคาแรกเตอร์ตัวละครที่สะท้อนความเป็นมนุษย์ รัก โลภ โกรธ หลง ว่ายวนอยู่ในกิเลส

“ชอบที่เขาลงทุนทำ ตั้งใจทำ แล้วก็ทำเหมือนจริงมาก แคสติงนักแสดงได้เหมาะกับแต่ละบท โดยเฉพาะความเป็นแฟนตาซีหนูว่าสุดยอดดด”

กรีนกับคุณแม่

ไอดอลวงการเพลง
“มี 2 คนที่ชอบ คนแรกคือ แมนดี มัวร์ เก่งรอบด้าน ไม่ว่าจะเสียงร้อง หรือการแสดง คนที่ 2 เพิ่งจะมาเมืองไทย แต่วันนั้นติดงานเลยไม่ได้ไปกระทบไหล่ ชารีซ หน้าไม่สวยแต่เสียงเธอสวย ทำให้คนฟังสะดุดได้เพราะพลังเสียง ถ้าไม่ร้องเพลง เฉยๆ พอจับไมค์เท่านั้นแหละเป็นเจ้าหญิงเลย ชอบที่เธอกล้าบอกคนอื่นว่า ตัวเองเก่ง โดยพิสูจน์จากเสียงร้องของเธอ”

คุณแม่ที่หนึ่ง
ไปไหนไปกัน แม่ลูกคู่นี้ คุณแม่กนกวรรณ เป็นแม่ เป็นเพื่อน ซี้กันสุดๆ จากนักบัญชี (บริษัทคุณลุง) สู่ผู้จัดการส่วนตัว (ลูกสาว) พร้อมควบตำแหน่งสารถี คอยทำหน้าที่ขับรถให้น้องกรีน ดูแลกันตลอดทั้งวันทั้งคืน

“หนูได้แม่มาเต็มๆ คือภูมิแพ้ เป็นเหมือนกันเลย จมูกก็ได้แม่มา กรามได้จากแม่ มีคนบอกว่าหนูตัดผมสั้นจะเหมือนแม่มาก หนูเอารูปแม่ตอนเป็นสาวมาเทียบดู เหมือนมากกก จนตอนนี้มีคนทักว่าเป็นพี่น้องกันไปแล้ว”

โดม-ปกรณ์ ลัม
ใครบ้างละที่จะไม่กรี๊ดดดด หนุ่มหล่อล่ำนามว่า “โดม” แต่ที่กรีนกรี๊ดก็เพราะอยากได้โดมมาเป็นพี่ชายแสนดี ไว้คอยดูแลน้องสาว (ตัวดี) ต่างหากเล่า

“ไม่มีพี่ชายไงคะ ก็เลยอยากได้พี่โดมมาเป็นพี่ชาย พี่โดมเหมือนพ่อตรงที่ขาว ตี๋ หน้ายาว สูง มาเป็นพี่ชายเราก็ไม่ต้องสงสัยว่าหน้าเหมือนใคร เคยเจอตัวจริงตอนอยู่ ม.5 พี่เขาไปเล่นคอนเสิร์ต แต่ไม่ได้เข้าไปใกล้หรอก คิดว่าสักวันคงจะมีโอกาสได้ใกล้ชิด แต่เวลาผ่านไปหลายปี ก็ยังเป็นแค่ความฝันแบบเพ้อเจ้ออยู่ดี”