ห้องของนักสร้างเกมสยองขวัญ

โดย...โยโมทาโร่

“เวลาที่ผมสร้างเกมคนเดียวในห้อง ผมจะสร้างบรรยากาศให้ห้องดูสลัวๆ เปิดคลื่นวิทยุเล่าเรื่องผี เปิดเพลงที่ฟังแล้วน่ากลัว อ่านหนังสือสยองขวัญเพื่อสร้างแรงบันดาลใจเอามาเขียนพล็อตเรื่องในเกม พอเขียนพล็อตเรื่องเสร็จแล้วว่าเราจะต้องวางอะไร ตรงไหนต่อ เป็นการสร้างอารมณ์เข้าถึงสิ่งที่เรากำลังจะทำ เพราะผมกำลังทำเกมสยองขวัญ โดยเอาความกลัวทุกอย่างที่มนุษย์มีทั้งหมดใส่ลงไปในเกมนั้น”

จัตุพร รักไทยเจริญชีพ ผู้สร้างเกม ฮอสปิทอล ฮันเต็ด บี ลอสต์ (Hospital haunted be lost) เกมคอมพิวเตอร์สยองขวัญสัญชาติไทย และกำลังจะเป็นบัณฑิตใหม่ คณะดิจิทัลมีเดีย สาขาการออกแบบอินเทอร์แอคทีฟและเกม มหาวิทยาลัยศรีปทุม

ย้อนกลับไปในไม่กี่ปีที่ผ่านมา จุดเริ่มต้นการสร้างเกมคอมพิวเตอร์ของจัตุพร เริ่มจากคำถามถึงตัวเองง่ายๆ ว่าแท้จริงแล้วอยากจะเป็นอะไรในชีวิตกันแน่ เขาเป็นคนที่ชอบเล่นเกม ชอบคอมพิวเตอร์ เคยมีความฝันอยากจะสร้างเกมของตัวเองขึ้นมาสักเกมหนึ่ง หลังเรียนจบ ปวช. เคยออกไปเปิดธุรกิจร้านอินเทอร์เน็ตเล็กๆ ของตัวเองสักพักใหญ่

พอวันหนึ่งเกิดอยากกลับมาสร้างเกมของตัวเองขึ้นมา จึงตัดสินใจเข้าเรียนต่อในสาขาการออกแบบอินเทอร์แอคทีฟและเกม ด้วยเหตุผลว่าอินเตอร์แอ็กทีฟเป็นสิ่งที่อยู่รอบตัว การเรียนในสาขานี้จะได้เรียนรู้เรื่องการมีปฏิสัมพันธ์ต่อสิ่งที่อยู่รอบตัว เช่น หากคนเราเห็นสีแบบนี้เราจะรู้สึกอย่างไร

หากเห็นสิ่งที่เคลื่อนไหวในรูปแบบต่างๆ คนเราจะมีปฏิกิริยาโต้ตอบกับสิ่งเหล่านั้นอย่างไร ซึ่งจัตุพรคิดว่าน่าจะเอามาประยุกต์กับการสร้างเกมของเขาได้ จึงเลือกเรียนเป็นวิชาเอกและลงการสร้างเกมเป็นวิชาเลือก และเมื่อถึงเวลาทำโปรเจกต์จบเขาจึงเลือกทำเกมสยองขวัญ โดยใช้องค์ความรู้เรื่องความกลัวของมนุษย์ต่อสิ่งต่างๆ มาใช้กับเกมของเขา

“ตอนแรกผมคิดว่าจะทำบ้านผีสิงโดยใส่สิ่งที่น่ากลัวต่างๆ เข้าไปเพื่อทดสอบผู้เล่น แต่การทำบ้านผีสิงนั้นใช้งบประมาณที่สูงมาก ผมจึงขออาจารย์ว่าจะทำมาในรูปแบบของเกมแทน หลังจากนั้นเราจึงมาคิดต่อว่าแล้วสถานที่อะไรที่เราจะนำมาใช้เป็นฉากให้คนกลัว คนเรากลัวความสูง กลัวที่แคบอย่างลิฟต์ กลัวเสียงตุ๊กแก กลัวความมืด กลัวแสงไฟกะพริบ ซึ่งทั้งหมดนี้ตรงกับโรงพยาบาล ซึ่งเป็นสถานที่ที่รวมความกลัวทุกอย่างเข้าไว้ด้วยกัน เป็นฉากหลังของเกมบีลอสต์

“โปรแกรมที่ผมใช้สร้างเกมชื่อ ยูนิตี้ทรีดี (Unity 3D) เป็นฟรีแวร์ที่นักพัฒนาเกมทั่วโลกนิยมใช้ การสร้างเกมของผมจะไม่ได้สร้างเองทั้งหมด เพียงแค่วางพล็อตเรื่องออกแบบฉากกำหนดจุดต่างๆ และใช้ทรัพยากรที่ตัวโปรแกรมมีให้มาพัฒนาเกม

“ซึ่งขั้นตอนการสร้างเกมผมกล้าพูดได้เลยว่ายูทูบกับกูเกิลเป็นแหล่งเรียนรู้สำคัญของผมอย่างมาก ติดขัดขั้นตอนไหน จะแก้ปัญหาอะไร ถามกูเกิล ปัญหาที่พบไม่ใช่เราคนเดียวที่เจอ ดังนั้นผมจะใช้เครื่องมือกูเกิลในการค้นหาข้อมูลและเรียนรู้วิธีการสร้างเกมเพิ่มเติมจากอินเทอร์เน็ต

“นอกจากโปรแกรมยูนิตี้ทรีดีแล้ว อีกโปรแกรมที่เรียกได้ว่าขาดไม่ได้เลยในการทำงานด้านมัลติมีเดียทุกสาขาก็คือโฟโต้ช็อป เอาไว้ทำภาพหรือฉากอื่นที่ตัวโปรแกรมเกมไม่มีมาให้ หลังสร้างเกมเสร็จก็ลองอัพโหลดให้ทางเว็บทดสอบดู แล้วออกตัวว่าเราเป็นแค่นักศึกษาที่กำลังหัดสร้างเกมขึ้นมา

“ตอนแรกก็ไม่ได้คาดหวังมากว่าจะได้เสียงตอบรับกลับมา แต่พอวันหนึ่งเราไปเปิดยูทูบที่เกี่ยวกับการพัฒนาเกมใหม่ๆ แล้วเห็นชาวต่างชาติรีวิวเกมออกมาในทางชื่นชม เราก็รู้สึกดีใจที่นักเล่นเกมต่างประเทศชอบในผลงาน แล้วเริ่มมีคนรู้จักเรามากขึ้นในฐานะนักพัฒนาเกมรุ่นใหม่

“ตรงจุดนี้ผมถือว่าประสบความสำเร็จไปอีกขั้นหนึ่ง อย่างน้อยๆ ก็ได้ตามความฝันที่อยากจะสร้างเกมคอมพิวเตอร์ของตัวเองขึ้นมาสักเกมหนึ่ง ย้อนกลับไปตอนที่เริ่มเรียนต่อ แม้จะมีอายุแก่กว่าน้องๆ ที่เข้าปี 1 ด้วยกัน แต่ผมเชื่อว่าถ้าผมตั้งใจผมต้องเรียนจบแน่ๆ และยังดีกว่าปล่อยความฝันของผมไปนานวัน และเราจะประสบความสำเร็จได้แน่นอนถ้าเราได้ทำสิ่งที่ตัวเองรักที่สุด”