ธนารัตน์ รักษาสัตย์ ทุกธุรกิจต้องเน้นรายละเอียด

โดย...ปอย  ภาพ วีรวงศ์ วงศ์ปรีดี

นักธุรกิจหนุ่มเลือดใหม่ไฟกำลังแรง ทันทีที่รับไม้ต่อจากรุ่นคุณพ่อซึ่งบุกเบิกสถานที่หย่อนใจหรูไว้ด้วยรากฐานมั่นคงเช็ก เทรนดี คลับ (Czech Trendy Club) สำหรับชายหนุ่มกระเป๋าหนักๆ ก็น่าจะรู้จักเมมเบอร์คลับแห่งนี้กันดี แบงก์-ธนารัตน์ รักษาสัตย์ นักธุรกิจวัย 28 ปี เริ่มสนทนาพร้อมรอยยิ้มกันเองดูเหมาะกับการงานที่ต้องพบปะ ใส่ใจ ผู้คนหน้าใหม่ๆ ตลอดเวลา กล่าวว่าเมื่อรุ่นกรุยทางไว้ใจให้คนรุ่นหลังได้ทำงานในวัยไม่ถึงสามสิบปี จึงมั่นใจเกินร้อยกับการใส่ไอเดียใหม่ๆ ไม่มียั้ง

“คุณพ่อเป็นต้นแบบให้ผมเดินตามได้อย่างไม่ยากเย็นกับธุรกิจในเส้นทางนี้ที่หลายๆ คนบอกว่า เป็นธุรกิจกลางคืนที่มีความไม่แน่นอน แต่สำหรับผมคือความแน่นอนมากๆ เพราะไม่มีอะไรยาก หรือต้องเสี่ยงโดยเราไม้รู้จริง คุณพ่อเริ่มมาในวงการนี้ตั้งแต่ท่านเป็นวัยรุ่นอายุ 18-19 ปี พ่อเล่าว่าเริ่มตั้งแต่เด็กล้างจาน เสิร์ฟ ไต่ระดับเป็นเมเนเจอร์ ท่านคือผู้บุกเบิกผับทอรัสยุคเมื่อสิบกว่าปีก่อน ทุกเรื่องในวงการธุรกิจสายนี้ท่านรู้ถ่องแท้แน่นอนครับ

คุณพ่อบอกผมประโยคเดียวครับ ...ไม่ว่าธุรกิจไหนก็ต้องเน้น ใส่ใจ ในรายละเอียดให้มากที่สุด” ธนารัตน์ เริ่มกล่าวด้วยน้ำเสียงมั่นใจในตัวเองเกินร้อย

รับไม้ต่อ ‘ธุรกิจความสุข’

ถ้าถามหาสิ่งที่แตกต่างจากรุ่นพ่อ ธนารัตน์ บอกในฐานะลูกชายคนโต ก็คงมีหน้าที่เรียนหนังสือให้จบปริญญาตรีในไทยไปต่อเมืองนอก แล้วจึงกลับมารับงานต่อจากพ่อขณะที่ท่านสู้ด้วยตัวเองมาตั้งแต่เริ่มต้น นี่คือสิ่งต่างกันชัดๆ เลย “สมัยเรียนก็เรียนๆ เล่นๆ ไม่จริงจัง” นักธุรกิจหนุ่มตี๋ยิ้มง่ายย้ำบอกอีกด้วยว่า ยิ่งตอนเลือกไปเรียนต่างประเทศ ที่ลอนดอน ประเทศอังกฤษ ก็ยิ่งอิสระทำอะไรก็ได้ แต่การได้ลองชีวิตแบบนั้นกลับได้จุดอิ่มตัวที่เร็วโดยไม่รู้ตัวเลย

“ตอนไปลอนดอนคุณพ่อคุณแม่ให้ผมเลือกตัดสินใจเอง ก็เรียนไปด้วยเที่ยวไปด้วย แต่ก็เรียนจบครับ (หัวเราะ) ทางด้านธุรกิจระหว่างประเทศ เรียนจบแล้วก็ได้เริ่มงานทางด้านเทรดดิ้งกับบริษัทยักษ์ใหญ่แห่งหนึ่ง ด้วยความที่อิสระมาก่อนก็รู้ตัวทันทีครับว่างานนี้ไม่เหมาะกับเรา มีกรอบออฟฟิศทั้งเรื่องเวลา ทั้งวิธีการบริหารงาน ทันทีที่ผมทำงานครบการผ่านงาน 6 เดือน ก็ลาออกเพื่อมาทำงานธุรกิจครอบครัวเต็มที่

ตอนนี้ผมดูแลเรื่องการตลาดทั้งหมด นั่งตำแหน่ง Marketing Director จะว่าไปก็เป็นการได้รับมอบหมายให้ดูแลอนาคตธุรกิจเมมเบอร์คลับ เช็ก เทรนดี คลับ ที่เริ่มได้เพียงสามปี ด้วยประโยคง่ายๆ ที่พ่อบอกเพียงว่า …ให้ใส่ใจในรายละเอียดให้ดีที่สุด ...แล้วความที่ผมเรียนวชิราวุธวิทยาลัย อยู่โรงเรียนประจำชายล้วนตั้งแต่ 9 ขวบ นิสัยก็เลยห่ามๆ ชุ่ยๆ ไม่ค่อยมองอะไรที่ละเอียดอ่อนนักตามสไตล์ผู้ชาย (บอกพร้อมรอยยิ้ม) หลายเรื่องมองง่ายๆ ไม่มีปัญหาสบายๆ มุมมองในแบบวัยรุ่น ซึ่งนำมาใช้กับการงานไม่ได้แน่นอน

คุณพ่อช่างสังเกต ละเอียดในทุกเรื่อง ท่านบอกว่าธุรกิจแบบนี้เล่นกับความสุข แล้วไม่ว่าที่ไหนก็มีเหล้าขายมีเพลงฟังทั้งนั้น แต่ถ้าเราลองใส่ใจตั้งแต่การปฏิสัมพันธ์กับลูกค้า พูดคุย เราก็สู้คู่แข่งได้ใจลูกค้าไม่ยาก

ผมทำงานสไตล์วัยรุ่น มองในเรื่องความแปลกใหม่ด้วยครับ ผมชอบความใหม่อยู่เสมอ (ยิ้ม) คนที่เข้าในคลับคือสมาชิกที่อาทิตย์หนึ่งก็เข้ามาพักผ่อนไม่รู้กี่ครั้ง มากกว่าหนึ่งครั้งแน่ๆ อยู่แล้ว ผมจึงเสนอกับกลุ่มผู้บริหารว่า เราต้องกล้านำเสนอสิ่งเสมอ ผมใส่ไม่ยั้งเลยครับ (ว่าแล้วก็หัวเราะ) และผมก็บอกท่านด้วยว่าผิดถูกก็อย่าเพิ่งตำหนิกันด้วย ท่านก็ให้ผมลองดู ผมจึงใส่ไอเดียเต็มๆ ตั้งแต่การตกแต่งสถานที่
รีโนเวตบ่อยมาก หรือการเอนเตอร์เทนมีคอนเสิร์ต จัดวิชวลแสง สี เสียง เต็มรูปแบบ ปฏิวัติคลับรูปแบบเดิม มืดๆ ทึมๆ ไปโดยสิ้นเชิงเลยครับ”

ทำงานเป็นระบบ

นักธุรกิจหนุ่มบอกว่าคงต้องขอบคุณการเรียนคณะนิเทศศาสตร์-เอแบค ซึ่งปูพื้นฐานเปิดกว้างในการทำงานได้ในหลายๆ แบบ และก้าวแรกก็ได้รับมอบหมายให้ดูแลเรื่องการตกแต่งและงานพรีเซนต์คลับแห่งนี้เต็มภาพรวมทั้งหมด ซึ่งการเรียนวชิราวุธ ก็ทำให้ได้ทีมงานแข็งแกร่งที่เป็นกลุ่มเพื่อนซี้ที่เข้าใจในรสนิยมกันดี

“ผมรีครูตทีมงานมาจากกลุ่มเพื่อนที่คบกันมาเกินกว่าสิบปีแล้ว บางคนเก่งกราฟฟิกก็ทำเรื่องงานแผนกศิลป์ บางคนถนัดงานวิชวล ก็รับหน้าที่ออกแบบแสง สี เสียง บนเวทีคอนเสิร์ตที่เราจัดเต็มรูปแบบทุกๆ เดือน ผมไม่เรียกว่าลูกน้องนะครับขอเรียกว่าเพื่อนร่วมงานกันดีกว่า เพราะทุกคนเป็นเพื่อนวชิราวุธ เพื่อนเอแบคกันทั้งนั้น

ทีมงานผมอายุ 28-29 ปี เรียกว่าเป็นคนหนุ่มรุ่นใหม่ไฟแรง แล้วงานอาร์ตบางคนก็สบายๆ ฟรีๆ กันไปบ้าง เรียกว่าค่อยๆ ให้ไอเดียไหลเข้ามา แต่ผมขอยึดสิ่งที่คุณพ่อสอนไว้นะครับคือใส่ในรายละเอียด เพื่อนๆ ก็ว่าผมจุกจิก (หัวเราะ) ผมชอบทำงานเป็นระบบครับ ต้องมีตารางงานกำกับชัดเจนนะครับว่าวันไหนทีมเราต้องทำอะไร งานจบเมื่อไร ในความใหม่ เราไม่นำเสนอมั่วครับ (ว่าแล้วก็หัวเราะชอบใจ)

เวิร์กกิ้งไทม์จริงๆ เริ่มตั้งแต่ 1 ทุ่ม ลากยาวไปจนตี 1-ตี 2 ที่ผมและทีมงานต้องออนดิวตี้ หลายคนมองว่าเป็นงานที่บันเทิงเริงรมย์ สนุกๆ กินเหล้า เฮฮาๆ แต่ก็กลายเป็นว่า พวกเรากลายเป็นผู้ชายที่ทำงานแล้วรีบกลับบ้านนอน อยากพักผ่อนให้มากที่สุด นอนกันเก่งมาก (หัวเราะ) เพราะงานตรงนี้ถ้าไม่ดูแลสุขภาพให้ดีก็แย่เหมือนกันนะครับ” ธนารัตน์ บอกยิ้มแย้ม

 

งานอีกหน้าที่หนึ่งที่ฟังแล้วเซอร์ไพรส์ ธนารัตน์ บอกว่าความสุขที่สุดคือการเป็นอาจารย์สอนหนังสือ วิชาพฤติกรรมผู้บริโภค ในมหาวิทยาลัยอัสสัมชัญ ซึ่งเป็นงานที่อาจารย์ขอให้ศิษย์เก่าปลีกเวลามาทำหน้าที่นี้

“ผมจบเอแบคด้วยคะแนนรองเกียรตินิยม แล้วชอบติวเพื่อนๆ ช่วงสอบ ก็ได้พื้นฐานตรงนั้นมาสอนนักศึกษา ผมสอนทุกวันจันทร์และวันพุธ ในคืนวันอาทิตย์และวันอังคาร ผมจึงกลับบ้านเร็วเพื่อเตรียมเอกสารการสอนหนังสือ สิ่งที่ท้าทายที่สุดและเป็นแนวคิดในการสอนของผมด้วยนะครับก็คือ สอนด้วยประโยคสั้นๆ เข้าใจง่ายๆ จึงต้องเตรียมคอนเทนต์การสอนไว้ให้พร้อม

สไตล์การสอนของผมจะยกตัวอย่างในเรื่องใกล้ตัวครับ เพราะสิ่งที่ใกล้ตัวจะทำให้นักศึกษาเข้าใจง่าย เด็กสมัยนี้ไม่เพียงยิ้ม พยักหน้า นั่งฟังในสิ่งที่อาจารย์ผู้สอนพูดเพียงเท่านั้นนะครับ แต่เด็กสมัยนี้กล้าซักถาม กล้าโต้แย้ง ถ้าอาจารย์ไม่มั่นใจ ไม่เตรียมพร้อม เราสอนเขาไม่ได้แน่นอน แต่ผมชอบบรรยากาศแบบนี้นะครับ เพราะผมรู้สึกว่าเราไม่ได้แค่คนให้ความรู้เด็ก บางครั้งเด็กก็ให้ความรู้เราใหม่ๆ กลับมาให้เราด้วยเช่นกัน ผมแฮปปี้กับการสอนหนังสือมากๆ เลยครับ” ธนารัตน์ บอกพร้อมรอยยิ้ม

นับเป็นอีกหน้าที่การงานที่ผิดคาด เพราะคาดว่านักธุรกิจคลับกลางคืนน่าจะพร้อมกับลุคเพลย์บอย ธนารัตน์ บอกย้ำทิ้งท้ายน่าสนใจมากๆ ว่า นี่คือสิ่งที่เขาบอกนักศึกษาที่สอนเสมอว่า ทุกคนเลือกใช้ชีวิตสไตล์ไหนก็ย่อมได้ เพียงมีเป้าหมายชัดเจน ไม่ว่างานไหนก็ไม่มีทางล้มเหลว