คอนโด โซเชียลมีเดีย

โดย...กั๊ตจัง

เกือบทุกคนจะมีความรู้สึกเดียวกันเวลาอยู่ในลิฟต์กับคนแปลกหน้า ทุกคนจะพยายามเงียบให้มากที่สุด ไม่ใช่เพราะความกลัวแต่เป็นความเกรงใจว่าจะไปส่งเสียงหรือยืนเบียดคนอื่นโดยไม่ได้ตั้งใจ ดังนั้นทุกคนจึงก้มหน้าก้มตากดสมาร์ทโฟนแก้ขัดแก้เขินกันไป

นับเป็นเรื่องธรรมดาที่มีมาแต่ไหนแต่ไรมาพฤติกรรมคนเราเปลี่ยนแปลงไปตามเทคโนโลยีที่เข้ามาเปลี่ยนรูปแบบการใช้ชีวิตในทุกยุคทุกสมัย ในยุค ค.ศ. 1970-1980 ทุกคนแทบจะมีหนังสือพิมพ์หรือหนังสือเล่มเล็กๆ ติดตัวไว้อ่านเวลาอยู่นอกบ้าน ยุคต่อมาเราก็เดินคุยโทรศัพท์โดยไม่สนใจคนรอบข้าง หรือแม้แต่คนในครอบครัว

จนถึงยุคแห่งการแชต จากที่เคยอ่านหนังสือโทรคุยกับคนเพียงคนเดียวก็กลายเป็นคุยพร้อมๆกันหลายคน วันนี้ในยุคโซเชียลมีเดีย เราแทบจะไม่เงยหน้าไปทำอย่างอื่นเลยก็ว่าได้ เพราะนอกจากจะแชตกันแล้ว เรายังสั่งงานทำงานผ่านโซเชียลมีเดียกันอีกต่างหาก

ไม่ว่าคนในลิฟต์จะแน่นแค่ไหน เราก็เหมือนอยู่ตัวคนเดียวในลิฟต์ ทั้งที่เพื่อนบ้านที่เราไม่เคยเห็นหน้าอาจจะยืนอยู่ข้างๆ ด้วยซ้ำ

แต่เชื่อไหมว่า เรากลับที่จะกล้าคุยกับเพื่อนบ้านในกลุ่มแฟนเพจของคอนโดมากกว่าที่จะคุยกันตรงๆ สังคมชาวคอนโดยุคใหม่จะมีกลุ่มเฟซบุ๊กหรือแฟนเพจแล้วแต่จะตั้งเอาไว้เป็นที่ระบายที่แชร์ความเห็นของคนที่อาศัยอยู่ในที่เดียวกันใครรำคาญเพื่อนบ้าน บ่นเรื่องยาม หมา แมว ก็มาระบายในเฟซบุ๊ก นิติบุคคลจากที่เคยรับเรื่องที่สำนักงานก็มาสอดส่องกลุ่มเฟซบุ๊ก เก็บเอาข้อมูลไปปรับปรุงกันไป แถมยังทำงานเร็วกว่าเขียนเอกสารอีกต่างหาก จะว่าไปแล้วการมีกลุ่มเฟซบุ๊กของคอนโดก็มีข้อดี แต่ที่ตลกก็คือ ชายคนหนึ่งกำลังตอบโพสต์กับเพื่อนบ้านอีกคนในเฟซบุ๊ก แต่ไม่เงยหน้ามามองว่าอีกฝ่ายก็ยืนอยู่ในลิฟต์ตัวเดียวกัน