พื้นที่แห่งไฟความฝันวันของนักกีฬาฟันดาบทีมชาติ

โดย...วันพรรษา อภิรัฐนานนท์ ภาพ... ชัยกฤต แซ่ตั่น

จะเป็นที่ไหนไปไม่ได้ นอกจากชมรมฟันดาบสากล มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์ ที่เจ้า โอ๊ต-เรืองฤทธิ์ แหเกิด หนุ่มน้อยวัย 23 ปี นักกีฬาฟันดาบสากลทีมชาติไทย เจ้าของเหรียญทองแดงจากการแข่งขันเซาท์อีสต์เอเชีย เฟนซิ่งเฟเดอเรชั่น แชมเปี้ยนชิพ 2012 ประเทศเวียดนาม และล่าสุดคือเหรียญทองแดงจากซีเกมส์ 2554 ประเทศอินโดนีเซีย บอกว่าคือ Here and Now ของเขา

โอ๊ตเรียนอยู่ที่คณะบริหารธุรกิจ มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์ ใช้เวลาฝึกซ้อมและร่ำเรียนดาบอย่างจริงจังก็ที่ชมรมฟันดาบฯ แห่งนี้ เขาบอกว่า มันคือพื้นที่เปลี่ยนชีวิต ก่อนหน้านี้โอ๊ตเคยเรียนดาบมาก่อน โดยฝึกซ้อมอยู่ที่ชมรมเอสเอฟทีในโรงเรียนนายเรืออากาศ กองทัพอากาศ สะพานใหม่ ดอนเมือง หากมาติดทีมชาติชุดใหญ่ก็เมื่ออยู่ที่เกษตรศาสตร์นี่เอง

“ผมเริ่มเรียนฟันดาบตั้งแต่อายุ 13 ปี และไม่เคยหยุดวางดาบเลยตั้งแต่นั้น” โอ๊ตเล่า

 

ในปี 2554 โอ๊ตสอบติดคณะบริหารธุรกิจในโครงการช้างเผือก มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์ โควตานักกีฬา ก็ยิ่งทุ่มเทให้กับกีฬาชนิดนี้ จากการที่ต้องมาฝึกซ้อมในแทบทุกเย็น เรียนหนังสือและฟันดาบ สลับกันไปอย่างนี้ กลายเป็นความผูกพันที่เจ้าตัวก็บอกไม่ถูก

“เราเรียนที่นี่ ฟันดาบที่นี่แทบทุกเย็น เพื่อนๆ ในชมรมกว่า 25 คนก็อยู่ด้วยกันที่นี่ อีกทั้งครูบาอาจารย์รุ่นพี่รุ่นน้อง ได้เห็นหน้าค่าตา รู้จักสนิทสนมก็เพราะดาบและชมรมเป็นตัวเชื่อม”

ความผูกพันกับสถานที่ชมรมฟันดาบฯ เป็นอะไรที่ใสซื่อ เท่าที่มีอยู่ในใจของนักฟันดาบหนุ่มน้อยคนหนึ่ง เขาบอกว่า ที่นี่ไม่ใช่ที่ที่เราแค่มาเล่นกีฬา แต่เป็นทุกอย่างในชีวิต เรียนเสร็จก็บ่ายหน้าตรงมาที่นี่ อ่านหนังสือที่นี่ กินข้าว (แทบจะทุกมื้อ) ที่นี่ หลบฝนที่นี่ แม้แต่ช่วงปิดเทอมก็ยังนัดมาเจอกันที่นี่ (ฮา)

 

“นักดาบไม่วางดาบนาน ก็นัดกันมาออกกำลังกาย ได้ขยับดาบกันมั่ง คุยกันมั่ง” โอ๊ตเล่าหัวเราะ

โอ๊ตเล่าว่า กีฬาฟันดาบเป็นกีฬาที่จับจุดได้แล้วไม่ยาก (ฮา) เนื่องจากเป็นเกมเร็ว เพราะฉะนั้นต้องมีเซนส์เยอะ ไหวพริบปฏิภาณเป็นสิ่งจำเป็น ต้องคิดวางแผน โค้ชช่วยแนะได้เท่านั้น แต่คนฟันคือเรา ต้องคิด ต้องแก้เกมคู่ต่อสู้อย่างฉับไวและมีประสิทธิภาพสูงสุดเท่านั้น จึงจะเป็นผู้ชนะ

ดาบสากลมี  3 ประเภท คือ เซเบอร์ (Sabre) เอเป้(Epee) และฟอยล์ (Foil) ดาบเซเบอร์เป็นกีฬาบู๊ ที่บู๊สนุก มีความแรงอยู่ในตัวของมันเอง ชอบดาบเซเบอร์และเลือกเล่นกีฬาดาบชนิดนี้เนื่องจากเป็นดาบที่มีความเป็นอิสระสูงสามารถใช้วิธีแทงและฟันได้ ท่วงท่าพลิกไหว ชนะได้ด้วยเสี้ยววินาที

ชมรมดาบสากลฯ ให้อะไรหลายอย่าง ไม่เพียงเป็นกีฬาที่ฝึกความอดทน แต่ฝึกวินัย ฝึกสมาธิ และฝึกความคิดที่เฉียบคม ขณะเดียวกันก็ให้เพื่อนและกลุ่มคนที่มีความรักชอบในสิ่งเดียวกัน อย่างพี่โจม อาจารย์ที่ปรึกษาชมรมฟันดาบสากลฯ คนปัจจุบัน ดร.อิษฎี กุฏอินทร์ ก็เป็นอีกผู้หนึ่งที่ “ให้” อะไรมากมาย ทั้งแนวคิด ทัศนคติ และพลังด้านบวก

“ชีวิตผมเคยฝันไกล แต่ไม่ประสบความสำเร็จ เสียโอกาสและพลาดจังหวะ ดร็อปลงมา จากจุดนี้ก็กลับมาปลุกเร้าตัวเองใหม่ เพื่อกลับไปจุดที่ฝันให้ได้ นั่นคือโอกาสในการเข้าร่วมแข่งขันโอลิมปิกเกมส์ให้ได้สักครั้ง”

ความฝันคือไฟที่คุกรุ่น ปัจจุบันโอ๊ตพยายามทำให้ดีและเลือกให้ดี ทั้งงานอาชีพและกีฬาฟันดาบที่รัก ก่อนหน้านี้กีฬาดร็อปเพราะเรียนหนังสือหนัก ปัจจุบันเรียนจบแล้ว หากอนาคตจะต้องเลือกงานที่สามารถแบ่งเวลาแก่การฝึกซ้อมได้ ปีหน้าจะมีการแข่งขันโอลิมปิกที่รีโอเดจาเนโร ถ้าจะให้พูดตามจริง ก็คงเตรียมตัวไม่ทัน หากจะพร้อมและเต็มที่จริงๆ คงเป็นโอลิมปิกเกมส์ที่ญี่ปุ่นปี 2020

5 ปีจากนี้เป็นช่วงเวลาที่นักดาบหนุ่มจะฝึกซ้อมอย่างหนัก เตรียมตัวและเตรียมความพร้อมสู่ไฟฝันในใจ และไม่ว่าจะอย่างไร อาคารชมรมฟันดาบสากลฯ แห่งนี้ก็จะเป็น My Space ในใจของเขาเสมอ