ว่าด้วยเรื่อง ‘ความเป็นคน’

ไม่น่าเชื่อว่าภาพยนตร์ตลกร้ายอย่าง Ted ที่ออกฉายทั่วโลก ในปี 2555 จะกวาดรายได้ไปกว่า 550 ล้านเหรียญสหรัฐ อะไรคือจุดที่ทำให้ภาพยนตร์ฟอร์มเล็กเรื่องนี้ทำรายได้มากถึงขนาดนี้ และทำให้มีภาคต่อที่กำลังฉายตามโรงภาพยนตร์อยู่ในขณะนี้

ในมุมมองของผม ผมคิดว่า เป็นเพราะตัวละคร 2 ตัว ไม่ว่าจะเป็นตุ๊กตาหมีที่คิด พูด ทำ เหมือนคน ชื่อ เท็ด (ให้เสียงโดย แพทริค สจวร์ต) และเพื่อนซี้ของเขา จอห์น (มาร์ก วอห์ลเบิร์ก) ที่มีความดิบ ห่าม ทะลึ่งตึงตัง แบบสุดขั้ว แถมเขาทั้งคู่ยังงัดเอาด้านมืดของความเป็นชายมาตีแผ่ได้อย่างถึงใจ ชนิดที่ไม่ต้องมีแอ๊บแอ้ให้เหนื่อยจิต อีกทั้งยังมีสาระสำคัญอะไรบางอย่างที่สามารถทำให้คนดูได้ตระหนักถึงได้เป็นอย่างดี ผมคิดว่านี่แหละคือเสน่ห์อันเหลือร้ายทำให้คนที่ได้ดูต่างถูกอกถูกใจและได้สาระประโยชน์

สำหรับ Ted 2 นี้ เซ็ธ แม็คฟาร์เลน ผู้กำกับและผู้เขียนบทภาพยนตร์ ได้บอกเล่าว่า เขาได้รับแรงบันดาลใจด้านกฎหมายในศตวรรษที่ 19 โดยได้อ่านหนังสือเกี่ยวกับคดีของ เดร็ด สกอต (ทาสผิวดำชาวเวอร์จิเนีย ผู้ต้องเจ็บช้ำกับคำพิพากษาที่ไม่เห็นคนเป็นคน จนส่งผลให้เกิดสงครามกลางเมือง และการเลิกทาสในท้ายที่สุด) เขาเกิดคำถามขึ้นกับตัวเองว่า ด้วยความที่เท็ดเป็นตุ๊กตาหมีมีชีวิต จะเกิดอะไรขึ้น ถ้าเขาพบว่าเขาไม่ได้มีสถานะพลเมือง? ถ้าเขาไม่ได้ถูกพิจารณาว่าเป็นบุคคล และถูกมองว่าเป็นทรัพย์สิน? ด้วยคำถามเหล่านี้ทำให้เซ็ธต้องการจะสำรวจเรื่องนั้น และเขาก็พบว่ามันมีอะไรน่าสนใจมากมายมากกว่าแค่ตุ๊กตาหมี
มีชีวิตเหมือนคน ซึ่งครั้งหนึ่งมันเคยเป็นเรื่องน่าทึ่ง แต่เมื่อกาลเวลาผ่านไป ผู้คนก็จะเริ่มมองว่ามันเป็นเรื่องปกติธรรมดา

“มนุษย์เป็นสิ่งมีชีวิตที่มีความเป็นเผ่าพันธุ์ สิ่งที่ทำให้เกิดความเสียหายกับเรา คือ เรามีความต้องการที่จะแบ่งคนเป็นกลุ่มเล็กๆ มันก็เลยอาจจะมีการต่อต้านไม่ให้ตุ๊กตาหมีมาเป็นพวกเดียวกับเรา ในแบบเดียวกับที่มีการต่อต้านไม่ให้พวกรักร่วมเพศมาเป็นพวกเดียวกับเรา รวมถึงการต่อต้านไม่ให้คนผิวสีมาเป็นพวกเดียวกับเราในบางเวลาด้วย ทุกครั้งในความขัดแย้งด้านสิทธิพลเมือง เรามักรับรู้ถึงความยุติธรรม หลังจากเกิดเรื่องใดเรื่องหนึ่งไปแล้วหลายปี แต่เราไม่เคยเห็นมันระหว่างที่เรื่องกำลังเกิดขึ้น”

ด้วยสาระสำคัญนี้ เซ็ธจึงอยากสื่อสารมันออกมาผ่านเรื่องราวของเท็ด ทำให้เขาวางโครงเรื่องไว้ว่า ในช่วงเวลาหลายปีที่เราไม่ได้เห็นจอห์นและเท็ด พวกเขายังคงใช้ชีวิตตามความฝันอยู่ในบอสตัน แม้ว่าตอนนี้จอห์นจะเป็นหนุ่มโสด แต่เท็ดกลับได้ลงหลักปักฐานกับ แทมี่-ลินน์ (เจสสิกา บาร์ธ) หญิงสาวในฝันของเขา เมื่อปัญหาชีวิตคู่เริ่มส่งผลต่อทั้งคู่ เท็ดและแทมี่-ลินน์ ก็เลยตัดสินใจจะมีลูกเพื่อประคับประคองชีวิตคู่เอาไว้ แต่แล้วความหวังของพวกเขาก็ต้องพังทลาย เมื่อ คอมมอนเวลธ์ ออฟ แมสซาซูเซตส์ ประกาศว่าเท็ดไม่ใช่บุคคล แต่เป็นทรัพย์สิน ดังนั้น เขาจึงไม่มีสิทธิในการรับอุปการะได้ เขาถูกไล่ออกจากร้านขายของชำ และถูกแจ้งว่าการสมรสของเขาถูกยกเลิก

ความโกรธและความผิดหวังทำให้เท็ดหาทางระบายความหงุดหงิดของเขา และขอให้เพื่อนซี้ของเขาช่วยเขาฟ้องร้องภาครัฐ เพื่อให้ได้สิทธิตามที่เขาสมควรจะได้ พวกเขาขอความช่วยเหลือจากหญิงสาวผู้ชื่นชอบการใช้กัญชาเพื่อการแพทย์ ซาแมนธา แอล. แจ็กสัน (อแมนดา ไซย์เฟร็ด) ให้มาทำหน้าที่ทนายความของพวกเขา และเดินหน้าไปศาล แต่เมื่อเท็ดแพ้คดี ทั้งสามก็ต้องบุกตะลุยนิวยอร์ก ด้วยความหวังสุดท้ายที่จะเกลี้ยกล่อม แพทริค เมแกน (มอร์แกน ฟรีแมน) ทนายความสิทธิพลเมืองคนดัง ให้รับเดินหน้าอุทธรณ์คดีของพวกเขา ถ้าพวกเขาชนะ พวกเขาจะพิสูจน์ได้ว่าเท็ดไม่ใช่ตุ๊กตาหมีขี้เมาและเมายา แต่เป็นบุคคลที่คู่ควรกับการได้รับอิสรภาพเช่นเดียวกับชาวอเมริกันขี้เมาและเมายาคนอื่นๆ

เมื่อผมดูภาพยนตร์เรื่องนี้ตั้งแต่ต้นจนจบ ผมถึงกับปรบมือให้กับเซ็ธ ในฐานะที่เขาสามารถทำให้สาระสำคัญที่เขาอยากจะสื่อมันออกมา แข็งแรง หนักแน่น และมั่นคง จนทำให้ภาพยนตร์ตลกร้ายเรื่องนี้ นอกจากจะเรียกเสียงหัวเราะให้กับเราแทบจะตลอดทั้งเรื่อง มันยังมีสาระที่ทำให้เราทุกคนได้ตระหนักว่า เราทุกคนมีความเป็นคนเหมือนกัน มีเลือดเนื้อ มีชีวิต มีจิตใจ มีจิตวิญณาณเหมือนกัน รู้สุข ทุกข์ ร้อน หนาว เหมือนกัน

เพราะฉะนั้นไม่ว่าใครจะเป็นคนผิวสีไหน มีรสนิยมทางเพศในรูปแบบใด เราทุกคนต่างมีความเป็นคนเหมือนกัน เมื่อเราต่างมีความเป็นคนเหมือนกัน เราก็จะไม่มีการแบ่งกลุ่มคนที่ไม่เหมือนกับเราให้เป็นคนชายขอบ แล้วกีดกันเขาออกไป

ถ้าวันนี้ โลกใบนี้ของเราเป็นอย่างนี้ได้

มันจะเป็นโลกใบที่ดีที่สุด สวยงามที่สุด

และน่าอยู่ที่สุดในสามโลก

Ted 2

หมีไม่แอ๊บ แสบได้อีก 2

ปี 2015

ประเทศ สหรัฐ

เวลา 1 ชั่วโมง 55 นาที

ประเภท ตลก

กำกับ เซ็ธ แม็คฟาร์เลน

แสดงนำโดย มาร์ก วอห์ลเบิร์ก/อแมนดา ไซย์เฟร็ด/แพทริค สจวร์ต (เสียง)/เจสสิกา บาร์ธ/จิโอวานนี ริบิซี