เหตุที่คนปกติกลายเป็นคนฆ่าสัตว์ที่ไร้เหตุผล
เฟซบุ๊ก Vegan Teacher - Thailand
เฟซบุ๊ก Vegan Teacher - Thailand
หมูป่าที่ไถ่ชีวิตมา แล้วเอามาเลี้ยงตั้งแต่มันยังเด็ก ถูกคนในหน่วยงานเอาไปฆ่าเพื่อเตรียมงานฉลองติดยศ
“เห็นแล้วรู้สึกหดหู่กับความอยากและความลุ่มหลงในการฆ่าเพื่อความอร่อย ภาพจากหน่วยของผมเอง(ผมไม่ได้อยู่ในเหตุการณ์เพราะไปราชการนอกหน่วย) ล้มหมูป่าเพื่องานเลี้ยงฉลอง ชีวิตพวกมันมีค่าแค่นี้เองหรอ หมูป่าที่เลี้ยงมันน่ารักมากเชื่องคน และมันกินผักทุกอย่างที่ผมให้มันกิน”
“เมื่อวานยังวิ่งเล่นกับมันอยู่เลย”
“ปกติก็ไม่กินเนื้ออยู่แล้ว ยิ่งมาเห็นหมูผมตาย ยิ่งปลง อุสาห์ไถ่มันมาตั้ง2000เลี้ยงมาตั้งแต่น้อยๆตัวเท่าลูกหมา ก็ไม่คิดว่าคนอยู่หน่วยจะเอามันมากิน เพราะพรุ่งนี้มีงานฉลองติดยศ”
“ ……………… ทำไม่ได้หรอกคับ เพราะเค้ายังเห็นมันเป็นอาหาร เด๋วก็มีปัญหากันในหน่วย วันเสาร์กลับบ้านก็คงจะไปทำบุญให้มันคับ ถ้าฆ่าหมาผมให้แชร์เลย เพราะหมาจรมาอยู่กองร้อยก็เยอะ”
“………………คับไม่เอ่ยนามจะดีที่สุดคับ ขอบคุณคับที่ช่วยแชร์เพื่อหยุดการฆ่าเพื่อความอร่อย ในภาพก็เป็นหมาที่เค้าเอามาปล่อยผมเลี้ยงจนอ้วน เล่นกับหมูกี้เพื่อนรักทุกวัน”
………. เรื่องเศร้าจากสมาชิกท่านหนึ่งครับ นี่คือหนึ่งในตัวอย่างนึงของค่านิยมที่ว่า “มันคืออาหาร” เป็นแนวคิดที่ “บั่นทอนความเป็นมนุษย์” อย่างชัดเจน
เจ้าของหมูตัวนี้เขาเกรงใจไม่อยากมีปัญหากับเพื่อนร่วมงานจึงบอกไม่ให้ผมลงรายละเอียดของหน่วยงานนี้แสดงให้เห็นว่าเขามีความอดทนและเสียสละ
แต่ความรู้สึกที่จะเอาสัตว์เลี้ยงที่เลี้ยงมาตั้งแต่มันยังเด็กไปฝังก็ยังทำไม่ได้ ให้ใครมั่งก็ไม่รู้ไปกินซากของมันในงานฉลองติดยศ มันปวดร้าวแค่ไหน
______________________________
............ มีแง่มุมที่น่าคิดหลายแง่มุม
- ถ้าเปลี่ยนจากที่ทหารฆ่าหมูเป็นฆ่าหมาเพื่อเตรียมงานฉลองติดยศ คงมีกระแสคนประณาม และบังคับใช้พรบ.คุ้มครองสัตว์ แต่กับหมูเรื่องกลับไม่ค่อยเป็นกระแสกันมากนัก เราเห็นอะไรจากเหตุการณ์แบบนี้?
- ทหารที่ฆ่าหมูตัวนี้มีสิทธิ์อะไรมาฆ่าสัตว์เลี้ยงคนอื่นทั้งๆที่ยังไม่ได้รับอนุญาต
- ฆ่าสัตว์เพื่อเฉลิมฉลองยศถาบรรดาศักดิ์ของตน ฟังดูเหมือนไม่สมควร แต่เหตุการณ์ทำนองนี้ก็เกิดขึ้นบ่อยๆในงานแต่ง งานบวช งานรื่นเริงต่างๆที่เสริฟหมูหัว วัวตุ๋น ไก่ย่าง ฯลฯ
- เราจะเห็นได้ชัดเจนว่า ค่านิยม “มันคืออาหาร” เป็นสาเหตุทำให้คนปกติกลายเป็นคนฆ่าสัตว์ที่ไร้เหตุผลได้อย่างง่ายดายและไร้ยางอาย
ถ้าอยากจะลดเหตุการณ์แบบนี้ในสังคม เราคงต้องช่วยกันสอนลูกหลานให้ลด ละ เลิกเนื้อสัตว์ อย่าไปปลูกฝังว่า “มันคืออาหาร” เพราะพืชผักผลไม้ สินค้าบ้านเราก็มีมากมายที่ไม่เกี่ยวข้องกับเนื้อสัตว์และไม่ขาดสารอาหาร