
พัฒนาการของลูก
เมื่อตอนน้องเกล้าอายุได้เพียง 6 เดือน คุณแม่สอนให้พูด ป๊ะป๋า แล้วชี้มาที่พ่อแค่ครั้งเดียว ลูกก็พูดป๊ะป๋า
โดย...โยธิน อยู่จงดี
เมื่อตอนน้องเกล้าอายุได้เพียง 6 เดือน คุณแม่สอนให้พูด ป๊ะป๋า แล้วชี้มาที่พ่อแค่ครั้งเดียว ลูกก็พูดป๊ะป๋า แล้วก็คลานมาหาอ้อนให้พ่ออุ้ม แล้วก็เรียกป๊ะป๋าๆ อยู่อย่างนั้นไม่หยุด แม้จะผิดไปจากที่ตั้งใจไว้แต่แรกที่อยากให้เรียกแม่ได้ก่อนพ่อ แต่ผมก็ดีใจที่ลูกเรียกพ่อได้เป็นคนแรก
การเรียกพ่อหรือแม่ของเด็ก เป็นหนึ่งในพัฒนาการสำคัญของลูกที่พ่อแม่อยากเห็นมากที่สุด พ่อแม่ทุกคนอยากให้ลูกมีพัฒนาการที่ดี ผมเองก็เช่นกันแต่ก็ไม่ได้ถึงขั้นสรรหาทุกวิธีการให้ลูกมีพัฒนาการที่เร็วกว่าเด็กคนอื่นๆ เพราะอยากปล่อยให้ลูกเติบโตไปตามธรรมชาติด้วยตัวเขาเอง พร้อมเมื่อไหร่ก็ทำเมื่อนั้น อาจจะมีกระตุ้นบ้างก็เมื่อถึงวัยที่เขาควรจะทำได้ แต่ถ้าเขายังไม่ได้ เราก็ไม่เร่งรัดอะไร เพราะรู้ว่าถึงวันหนึ่งเขาก็ต้องทำได้ด้วยตัวเขาเอง
พัฒนาการของลูกนอกจากเรื่องการพูดแล้ว พัฒนาการที่สำคัญที่สุดและถือเป็นก้าวสำคัญในชีวิตก็คือพัฒนาการด้านการเดิน ก้าวแรกของลูกที่เดินเองได้โดยไม่ต้องเกาะเดิน เป็นสิ่งที่สร้างความตื่นเต้นดีใจให้กับทุกคนในครอบครัว และเหมือนเป็นสิ่งที่บอกเราว่าตั้งแต่วันนี้ลูกจะเริ่มมีทางเดินของเขาเอง เขาสามารถตัดสินใจเลือกได้ว่าเขาต้องการอะไร ชอบหรือไม่ชอบอะไร อยากเดินไปทางไหน
เมื่อก้าวแรกของน้องเกล้าออกเดิน สิ่งนี้บอกกับผมว่าเวลาที่ผมได้อุ้มลูกเดินเล่นตามใจตัวเองได้ใกล้หมดลงไปแล้ว ต่อไปลูกจะวิ่งแล้วเหลียวหลังกลับมามองพ่อแม่ดูว่าเรามองเขาอยู่ไหม แล้วเมื่อถึงวันหนึ่งลูกคงวิ่งไปไกลในเส้นทางชีวิตที่เขาเลือกโดยมีผมกับภรรยามองดูอยู่ห่างๆ
แต่นั่นก็ยังอีกไกล เพราะในจุดนี้ทุกเช้าเย็นน้องเกล้าจะเดินมาจับมือพ่อแล้วพูดคำว่า “ลุก” แล้วชี้ไปหน้าบ้าน ก็คือให้พ่อลุกขึ้นแล้วจูงมือเดินไปที่หน้าบ้านนั่นล่ะ บางทีผมก็อดคิดไม่ได้ว่าผมจูงมือลูกเดินเล่น หรือลูกกำลังจูงมือพ่อเดินเล่นกันแน่ ลูกอยากจะดูอะไรต่อมิอะไรรอบบ้านตลอดเวลา ผมก็ได้แต่ยืนดูใกล้ๆ แล้วบอกลูกว่านั่นคืออะไร น้องเกล้าในวัย 1 ขวบ 6 เดือน เป็นวัยที่อยากจะทำอะไรด้วยตัวเองทุกอย่าง
กระทั่งไม่ยอมให้พ่อแม่ป้อนข้าวเพราะเขาอยากจะจับช้อนตักกินเอง พอเห็นพ่อแม่ถือจานข้าวมาก็รีบเข้ามาแย่งช้อนส้อม ไม่ได้จะแย่งพ่อกินหรอกครับ แต่จะป้อนข้าวพ่อกับแม่ให้ เกือบเดือนที่ผ่านมา เวลาอยู่บ้านผมแทบจะไม่ได้หยิบช้อนตักข้าวกินเองเลย ลูกป้อนให้ตลอดปลื้มจนน้ำตาจะไหล เลอะเทอะไปบ้างก็ปล่อยไป เพราะเวลาที่คนเป็นพ่อเป็นแม่จะมีความสุขแบบนี้ก็มีแค่ช่วงนี้ช่วงเดียวเท่านั้น







